Baptiste Laurent - Vagues Pattern

"Vagues pattern", 110x110cm, XL, akryl na papierze, 2018.
Podpisane z tyłu. Sprzedane bez oprawy, wysyłane zwinięte.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który żyje i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
m.in. Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjną medią jest malarstwo, ale pracuje też w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponencie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" i "Exit",
wielokrotnie eksperymentował z twórczą pracą opartą na współpracy
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować
styly malarskie, oscylując między neofikcyjną narracją, malarstwem
graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie,
zawodowo prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów
wizualnych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de
Madrid i Galerii Gazzambo w latach 2018 i 2019.
Zrównoważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit stanowi malarskie i wyobrażone opracowanie drogi migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały podczas warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami senegalskimi w Madrycie. Mame
Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas gdy był ścigany ulicami Madrytu przez policję.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye seria nawiązuje do kolekcji odlewów gipsowych twarzy ludów rdzennych wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To
zestawienie kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek śmierci, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów ma na celu odzwierciedlenie paradoksów odbioru uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie