Lermontov - Лермонтов «Мцыри» - 1922

Poezja jako gatunek, podobnie jak temat Kaukazu, zawsze zajmowała szczególne miejsce w twórczości rosyjskiego poety i powieściopisarza Mikhail Yuryevich Lermontov. Za jego życia wielki poeta napisał około trzydziestu wierszy, z których jednym z najlepszych jest „Mtsyri”.

Dnia 5 sierpnia 1839 r., według daty na rękopisie, Lermontov dokończył prace nad poematem „Mtsyri”. Należy do późnych kaukaskich poematów poety i uważany jest za jeden z ostatnich klasycznych przykładów rosyjskiej poezji romantycznej.

Utwór rozgrywa się w Gruzji, w jej starożytnej stolicy Mtskheta, oraz w okolicach. Główny bohater to młody góralski chłopak, porwany i wysłany do klasztoru wbrew swojej woli. „Mtsyri” po gruzińsku oznacza „nowicjusza” lub „mnicha, który nie pełni służby”, czyli osobę przygotowującą się do zostania mnichiem.

Pierwszy wygnanie poety stał się impulsem do realizacji planowanego dzieła. W 1837 r., w drodze do miejsca swojego „więzienia”, Lermontov minął jeden z kaukaskich klasztorów w Mtskhecie. To właśnie tutaj poznał starszego mnicha, którego wizerunek dziś kojarzy się z powstaniem „Mtsyri”.

Według kuzyna Lermontowa inspiracją do poematu była czarująca przyroda Kaukazu. Pisarz zdążył już od młodości poznać życie w górach.

W tym okresie Lermontov tworzył prace interimowe, które później połączył w „Mtsyri”. „Mtsyri” opiera się na takich utworach jak „Wyznanie” (1830) i „Bojar Orsza”.

Jednym z pierwszych, którzy usłyszeli legendarną朗 czytanie poematu przez autora, był poeta i kronikarz A. N. Murawiew. Murawiew pisze: „Nigdy żadna praca nie wywierała na mnie tak ogromnego wpływu.”

Dzieło, napisane w wierszu, ukazało się w 1840 roku. Po raz pierwszy ukazało się w jedynym zbiorze opublikowanym za jego życia, „Wiersze M. Lermontowa”, z niektórymi ocenzurowanymi fragmentami.