Agathe Toman - CLOUD #4 12/15

Ta praca należy do „KOLEKCJI DZIELONEJ” artysty. Papier artowy wysokiej jakości, matowy. Fotografia artystyczna z ziarnem. Fotografowana w Hossegor, Francja. lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie jest oprawiona, dołączony zostanie certyfikat autentyczności, uzupełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, ręcznie podpisane na froncie i odwrocie.
Agathe Toman – artystka, obecnie notowana w Sotheby’s od 2021 r.

Biografia artystki :
Urodzona w 1989 roku, o francusko-austriacko-czeskich korzeniach, Agathe Toman jest artystką interdyscyplinarną, francuską, której talent sięga od malarstwa po poezję, a także rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej szkole Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach pracy jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, 9 lat temu Agathe poczuła potrzebę skupienia się wyłącznie na własnej twórczości.
Dziś osiadła w Landes od trzynastu lat; Agathe wyraźnie jawi się jako rosnąca postać sceny sztuki współczesnej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Notowana w Sotheby’s od 2021 r., jej prace były licytowane trzykrotnie, co świadczy o szybkim rozwoju i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej wkład w liczne targi, zwłaszcza w Art Paris, przyniósł ogromny sukces, umacniając jej obecność w licznych kolekcjach prywatnych na całym świecie.

Paleta Agathe sprzyja głębokim odcieniom czerni i błękitu, dyskretnemu chromatyzmowi w ruchu. Jej malowidła wykorzystują czyste pigmenty, tusze, olejne farby i akryle o oszałamiającej intensywności, które skłaniają do ponownego zmasowania z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza widzialność. Obraz wywiera moc, odpowiadając własnym doświadczeniom.

Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, noszą w sobie destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe wprowadzają w błąd abstrakcjami kalejdoskopowymi; zalewają nas spokojnymi odczuciami, wspomnieniem doskonałej bezciśnienia, która była na początku wszystkiego. Setki jej wierszy kształtuje jej wszechświat liryką charakterystyczną dla jej twórczości. Pierwszy zbiór poezji zatytułowany „You will have to learn to smile again” ukazuje się zimą 2024.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w studia nad psychoanalizą w nurcie analizy transakcyjnej, które kontynuuje od czterech lat w Paryżu. To poszukiwanie wzbogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając na integrację głębokich wymiarów psychologicznych w sztuce, która zyskuje na głębi.

Agathe nie oddziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoje dzieła na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne, środowisko i edukacja. Te kierunki myślowe nie są tylko obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej praca została uznana i uhonorowana w wielu prestiżowych publikacjach, w tym Forbes, L’Oeil i Elle, co podkreśla jej znaczący wpływ w dziedzinie sztuki współczesnej.

Jacqui Ottoman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak pojmowanego i przekształcanego w sztukę. Dzieli się tymi doświadczeniami z wielkim hojnym sercem.

"MOJA WIZJA :
Moja praca bada głębokie związki między psychiką a ciałem, tka dialog między umysłem a materią. Zastanawiam się nad ich sposobami funkcjonowania w ich środowisku, łączącymi je relacjami i drganiami, zarówno postrzegalnymi, jak i niedostrzegalnymi, które z nich wynikają.
Badam tematy takie jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i relacja jednostki z jej otoczeniem. Moje dzieła są nasycone emocjonalną głębią i pewnym napięciem, zapraszając widza do introspekcyjnego namysłu, otwierając przejście do nieświadomości.

Wkładam tę wolę w materialność samych prac: zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne, nasycone, gdzie ciemność współistnieje z jasnością, niebieski błyska w kontakcie z czernią lub rozświetla się sam. Jesteśmy w bezrządzie/obecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie są każdą absolutnie stworzone, wolne od naśladownictwa, wywołujące czystą emocję, pobudzające przebudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się w ten sposób lustrem tych ukrytych wewnętrznych stron.

Uważna koordynacja między moimi rękami a pigmentami, węglistymi, długopisem i farbami, poprzez złożenie materii na papierze lub płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Zwiększona unikalność.

Pracuję tak, aby utrwalić ruch materii, gęstość światła, aby wprowadzić we mnie, dla przebudzenia Ja.

Zawsze jest coś, czego się nie podejrzewało. Coś nieoczekiwanego. Ta niewypowiedziana intensywność, subtelnie rozpalana, która nas zniewala i przytłacza. Woda, grawitacja, kora drzew, te powszechności, przemieniają obserwatora swoją siłą. Powstaje jedyny w swoim rodzaju ślad, liryczna abstrakcja, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości to „materializacje stanów psychicznych”, pejzaże ludzkie, nici mojej duszy, zapraszające innych do ich połączenia.
Ich wartość nie jest estetyczna; leży w drganiach, które moje prace wywołują u widza. To dwie wrażliwości, które się spotykają, a nie dwie odrębne jednostki. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Uważam je za istoty czynne, tworzące nowe więzi między Nami, w nas samych.

Widz staje się z kolei twórcą, nadając życiu dzieła w alchemii rezonansów psychicznych.

Wzywam do drogi ku nowej wizji Ja, siebie, świata i innych.

Jeśli widz zechce, to będą to rezonanse psychiczne, które synchronizują się w jedną wspólną symfonię, zaczyna się dialog, odczuwa rytm. Anamorfoza swojej duszy rysuje się, niedosiągalny odblask. To poetyczne doświadczenie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, by moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i by emocje znalazły w nich echo, by słowa w nich rezonowały.
Najważniejsze jest to, co dzieło mobilizuje w nas i rezultat tego spotkania.

„Psychiczne cierpienie jest związane z tym, co wymyka się procesowi subiektywnej symbolizacji. Cierpimy z powodu tego, co jest zablokowane psychicznie lub oczekuje wpisu psychicznego. Człowiek nie cierpi tylko z powodu zdarzeń bądź pewnych myśli, lecz dlatego, że pewne procesy w nim nie znalazły lustra, echa, wysłuchania, receptakcji i pozostają w tułaczce.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej, strona 146.

#Exclusivedfta