Camillo Gannelli - Armocromia nr 207

MODERNE ABSTRAKCYJNE OBRAZY RĘCZNIE MALOWANE.
Obraz sztuki nowoczesnej.
ARMOCROMIA N. 207
Camillo Gannelli
Obraz jest unikatowym, oryginalnym dziełem i stanowi część serii badań efektów chromatycznych na materiale.
Dzieło zostało wykonane farbami akrylowymi i masą materialną na płótnie. Wykończone błyszczącą, ochronną laką, gotowy do zawieszenia.

Dzieło ma wymiary 112 x 92 x 2 cm
Wysłano jako Paczka zwykła extra z kodem śledzenia

Dotykanie różnych materiałów, modelowanie ich, nadawanie im nowej wartości i formy ekspresyjnej. Aby obserwować moje prace, może warto zacząć od tego. Postacie wyłaniają się kilkoma liniami z tajemniczych i splątanych tła, wyznaczając za każdym razem finał opowieści. W związku z tym uczucie, które ogarnia widza, to dzielenie się ściśle określonym momentem wyrażonym natychmiastową i niezapomnianą emocją. Kolory poruszają się i mieszają, tworząc hałasy i muzykę o niskiej częstotliwości. Pozorny spokój, który potrafi przechwycić i wydobyć z obserwatora indywidualne doświadczenia i stare wspomnienia. Patrzenie na moje prace to jak patrzenie na siebie samych w tej ułamkowej chwili przeżytej, a w tym intymnym ćwiczeniu dominuje nostalgia. Być może z tych powodów każdy obraz jest nam od razu bliski i życzliwie nas pociesza. Pasja, strach, ból, dystans są dopiero co przeszłe, a spotkanie ich ponownie na zewnątrz nas samych bywa pocieszające. Kolory bywają płomienne, a innym razem kwaśne. Dopiero dojrzały wiek skłonił mnie do podzielenia się swoją sztuką i w ciągu ostatnich sześciu lat brałem udział w kilku wspólnych wystawach w Palermo, Cefalù i Mediolanie, aż po stanowisko dyrektora artystycznego dla wystawy charytatywnej dla Operation Smiles.
Moje malarstwo to nieustanne poszukiwanie pokoju. Pokoju pojmowanego jako wewnętrzny spokój, który staram się utrzymywać podczas całej pracy i który stopniowo osiągam na koniec każdego obrazu.

To sposób, w jaki udaje mi się wyjaśnić mój świat, gdy jestem pogrążony w malarstwie.
Moja praca charakteryzuje się zestawem chwil, nastrojów, a przede wszystkim emocji. Gdy brakuje emocji, brakuje dzieła sztuki.
Możemy wykonać perfekcyjną pracę w najdrobniejszych detalach, ale jeśli zrobimy ją mechanicznie, bez żadnej emocji, pozbawiamy ją duszy.
Dotykanie materiału daje mi emocje.
Rozprowadzanie bazowego koloru daje mi emocje.
Znajdowanie alchemii między kolorami daje mi emocje.
Ostatni dotyk koloru daje mi emocje, bo to najbardziej uwodzicielska część.
Nadzieja każdego artysty polega na tym, że te emocje mogą być przekazane widzowi, a ja, podobnie jak inni, mam nadzieję, że tak się stanie.
Nie jestem aż tak szalony, by oczekiwać, że każda moja praca spodoba się wszystkim, ale jestem szalony, by mieć nadzieję, że będzie poruszać wszystkich.