Ismael Balanyà Moix (1921-2000) - Composición





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 130932
Doskonała ocena na Trustpilot.
Ismael Balanyà Moix – Kompozycja, 1976, technika mieszana, oryginalne wydanie, 62 × 82 cm, podpisane odręcznie, Hiszpania, stan akceptowalny, bez ramy.
Opis od sprzedawcy
Dzieło podpisane jest w dolnej części i datowane na rok 1976
Stan dzieła dobry
Dzieło prezentowane bez oprawy
Wymiary dzieła: 62 x 82 cm.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
BIOGRAFIA ARTYSTY
Ismael Balanyà i Moix urodził się w rodzinie malarzy-dekoratorów i rozpoczął edukację w szkole rysunku założonej przez ojca w Montblanc. Po ukończeniu pierwszego etapu edukacji, mając zaledwie czternaście lat, zaczął współpracować z ojcem. Z jego pomocą ozdobił dużą część kościołów w Conca de Barberà. Po wojnie domowej przeprowadził się do Barcelony, gdzie zapisał się do Szkoły Llotja, a później do Szkoły Massana, kontynuując pracę jako malarz-dekorator. W 1945 roku postanowił poszukać bardziej swobody twórczej niż ta panująca w poszaro-po wojennym, szarym Hiszpanii, a po przeprawie pieszo przez granicę z Francją uzyskał paszport uchodźcy politycznego i mógł osiedlić się w Paryżu na niemal trzy lata, uczestnicząc w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie intensywnie praktykował technikę malowania fresków.
W 1949 roku ponownie osiadł w Barcelonie i zaczął aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym miasta. W kolejnych latach brał udział w licznych wystawach zbiorowych i wystawach indywidualnych, takich jak ta z 1960 roku w Galerii Jaimes przy Paseo de Gracia czy ta z 1961 roku w Galerii Dintel w Santanderze. W latach osiemdziesiątych często wystawiał się również w Galerii Jaimes w Barcelonie oraz w różnych salach w Montblanc i Reus. W 1965 roku został zatrudniony jako nauczyciel rysunku, malarstwa i technik murali w Szkole Massana w Barcelonie i tu łączył pracę dydaktyczną z praktyką malarską aż do przejścia na emeryturę w 1986 roku.
Ismael Balanyà pracował w swojej karierze w różnych formatach i technikach: olej na płótnie, akwarela i gouache, drukowanie i inne. Jednak bez wątpienia najcharakterystyczniejszą częścią jego produkcji są duże prace na ścianie lub na różnych podłożach (płótno lub drewno) przymocowanych do ściany. W tej sekcji mieści się również malarstwo wielkoformatowe, które obecnie prezentujemy.
Dzieło jest panoramicznym ujęciem Turystycznym i kulturalnym Katalonii, w którym autor podkreślił, za pomocą kolorowego i nieco naiwnego pociągnięcia pędzla, tradycje takie jak castellers i sardana, miejsca emblematyczne i atrakcje turystyczne jak opactwo Poblet, Montserrat czy Sagrada Família oraz tak typowe produkty jak cava z Vilafranca del Penedès. Centralna część całości zajmuje jednak wielka plenerowa namiot i rodzina bawiąca się oraz wypoczywająca na plaży. Morze Śródziemne zajmuje także dolną część całej kompozycji. Malarz wybrał te motywy na pierwszoplanowe w swojej pracy, ponieważ zostały zamówione przez nieistniejący kemping El Toro Bravo w Viladecans, ikonowy obiekt rekreacyjny lat pięćdziesiątych – dziewięćdziesiątych w Katalonii, który zniknął w 2004 roku na skutek poszerzenia lotniska w Pracie. Obraz składa się z czterech dużych plafonów drewnianych, które mogą być montowane w formie płaskiej powierzchni lub pod kątem, w zależności od przestrzeni, do której są dostosowane.
Znaczna część prac na płótnie Ismaela Balanyà zachowała się w Museo Comarcal w Montblanc i w prywatnych kolekcjach katalońskich, francuskich i niemieckich. Wiele z jego monumentalnych dzieł nadal zachowało się w miejscu, w Szkole Massana w Barcelonie, w Opactwie Poblet, w Urzędzie Miejskim Poblet oraz w różnych dworach, firmach i hotelach.
Dzieło podpisane jest w dolnej części i datowane na rok 1976
Stan dzieła dobry
Dzieło prezentowane bez oprawy
Wymiary dzieła: 62 x 82 cm.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
BIOGRAFIA ARTYSTY
Ismael Balanyà i Moix urodził się w rodzinie malarzy-dekoratorów i rozpoczął edukację w szkole rysunku założonej przez ojca w Montblanc. Po ukończeniu pierwszego etapu edukacji, mając zaledwie czternaście lat, zaczął współpracować z ojcem. Z jego pomocą ozdobił dużą część kościołów w Conca de Barberà. Po wojnie domowej przeprowadził się do Barcelony, gdzie zapisał się do Szkoły Llotja, a później do Szkoły Massana, kontynuując pracę jako malarz-dekorator. W 1945 roku postanowił poszukać bardziej swobody twórczej niż ta panująca w poszaro-po wojennym, szarym Hiszpanii, a po przeprawie pieszo przez granicę z Francją uzyskał paszport uchodźcy politycznego i mógł osiedlić się w Paryżu na niemal trzy lata, uczestnicząc w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie intensywnie praktykował technikę malowania fresków.
W 1949 roku ponownie osiadł w Barcelonie i zaczął aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym miasta. W kolejnych latach brał udział w licznych wystawach zbiorowych i wystawach indywidualnych, takich jak ta z 1960 roku w Galerii Jaimes przy Paseo de Gracia czy ta z 1961 roku w Galerii Dintel w Santanderze. W latach osiemdziesiątych często wystawiał się również w Galerii Jaimes w Barcelonie oraz w różnych salach w Montblanc i Reus. W 1965 roku został zatrudniony jako nauczyciel rysunku, malarstwa i technik murali w Szkole Massana w Barcelonie i tu łączył pracę dydaktyczną z praktyką malarską aż do przejścia na emeryturę w 1986 roku.
Ismael Balanyà pracował w swojej karierze w różnych formatach i technikach: olej na płótnie, akwarela i gouache, drukowanie i inne. Jednak bez wątpienia najcharakterystyczniejszą częścią jego produkcji są duże prace na ścianie lub na różnych podłożach (płótno lub drewno) przymocowanych do ściany. W tej sekcji mieści się również malarstwo wielkoformatowe, które obecnie prezentujemy.
Dzieło jest panoramicznym ujęciem Turystycznym i kulturalnym Katalonii, w którym autor podkreślił, za pomocą kolorowego i nieco naiwnego pociągnięcia pędzla, tradycje takie jak castellers i sardana, miejsca emblematyczne i atrakcje turystyczne jak opactwo Poblet, Montserrat czy Sagrada Família oraz tak typowe produkty jak cava z Vilafranca del Penedès. Centralna część całości zajmuje jednak wielka plenerowa namiot i rodzina bawiąca się oraz wypoczywająca na plaży. Morze Śródziemne zajmuje także dolną część całej kompozycji. Malarz wybrał te motywy na pierwszoplanowe w swojej pracy, ponieważ zostały zamówione przez nieistniejący kemping El Toro Bravo w Viladecans, ikonowy obiekt rekreacyjny lat pięćdziesiątych – dziewięćdziesiątych w Katalonii, który zniknął w 2004 roku na skutek poszerzenia lotniska w Pracie. Obraz składa się z czterech dużych plafonów drewnianych, które mogą być montowane w formie płaskiej powierzchni lub pod kątem, w zależności od przestrzeni, do której są dostosowane.
Znaczna część prac na płótnie Ismaela Balanyà zachowała się w Museo Comarcal w Montblanc i w prywatnych kolekcjach katalońskich, francuskich i niemieckich. Wiele z jego monumentalnych dzieł nadal zachowało się w miejscu, w Szkole Massana w Barcelonie, w Opactwie Poblet, w Urzędzie Miejskim Poblet oraz w różnych dworach, firmach i hotelach.

