Anton Kaestner - #342 - XXL - " Quiet Within ".

Pojedyncze dzieło, oryginalny obraz Anton Kaestnera, prosto z pracowni.
#342 - „Quiet Within” - XXL.
Bardzo duży format.

Akryl i spray na płycie z pleksigloadu o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To malarstwo wykonywane w kilku warstwach, a efekt na pleksie daje wysokiej klasy połysk / „glossy”.

Wymiary: 39,4 x 39,4 x 0,12 cala / 100 x 100 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz sprzedawany „gotowy do zawieszenia”, z ramą aluminiową Nielsen 34N (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm) lub inną z tej samej serii według wyboru nabywcy – wartość samej ramy 200 €.

Certyfikat autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Więcej na www.antonkaestner.com.
Dzieła Anton Kaestnera wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju.

Najbliższa wystawa – Lozanna, maj 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturalnego bogactwa mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał ziarno tego, czym ostatecznie stała się moja pasja życiowa.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Początkowo pociągały mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także sympatię do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego artysty nie była od razu jasna.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie na cały świat — od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój horyzont, eksponując mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zagłębiałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Mimo że koncentrowałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji — sposobem na odłączenie się od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Zawsze odczuwałem ogromne zadowolenie z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Poprzez moją sztukę chciałem zawsze ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie zaangażowałem się w malowanie. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie poświęciłem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, i ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Krótkie CV artystyczne

Pierwsza wystawa solowa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała wyjątkowe podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie recyklingowanego pleksiglasu extrusion, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi obserwację pracy podczas jej rozwoju. Nie mam zwrotu wzrokowego ani kontroli w trakcie procesu — to coś, co godzę. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek idzie, aby zahamować rozum! — aby kierować wynikiem, warstwami i efektami lustrzanymi, które tworzę, i pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu zaprezentowane. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i uwalniającym doświadczeniem. Wartości kompozycji wzbogacone są przez warstwy i przejrzystości, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Świadomie utrzymuję podejście proste. Nie chodzi o „emocje” ani o „teoretyczne pojęcie”, ale o doświadczenie bycia. Nie chodzi o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację / intelektualne posiadanie”, lecz o poszerzanie świadomości i eksplorację rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”.
Chociaż moje prace czasem przywodzą na myśl transparentność i jasność witraża, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje obrazowi migoczącą skórę, pod którą można dostrzec własny zarys kontury, inny dla każdego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „oddalenoscią dla całości” zachęci widzów do własnych, introspektywnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym pytaniu i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalej eksplorowania tego, co mogę osiągnąć. Malowanie jest dla mnie codziennym rzemiosłem, eksploracją, sposobem na wywołanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potroi pasję do oglądania.”

Anton Kaestner