Jitka Hanzlova - Silences - 2019

Znana przede wszystkim z fotoksiążek Bewohner, Hier i Rokytnik (wymienione w Martin Parr i Gerry Badger, The Photobook: A History, Volume 2, s. 85), ta rzadka książka ukazuje trzy dekady twórczości znanej czeskiej fotografki Jitki Hanzlovej.

Wystawa „Silences” to pierwsza w pełni kompleksowa prezentacja twórczości Jitky Hanzlové w jej rodzinnym kraju, obejmująca trzy dekady jej praktyki artystycznej i obejmująca nową serię fotografii, zaprojektowaną specjalnie na wystawę w Narodowej Galerii w Pradze. Urodzona w 1958 roku w Náchodzie i wychowana w Rokytniku we Wschodniej Bohemii (dawna Czechosłowacja), Hanzlová opuściła swój rodzinny kraj w 1982 roku, udając się do Essen w Niemczech, gdzie studiowała fotografię na Wydziale Komunikacji Wizualnej Uniwersytetu w Essen.

Stworzona pomiędzy dwiema różnymi kulturami i systemami politycznymi, jej fotograficzne dzieło, jednocześnie prawdziwe i poetyckie, odzwierciedla niedawne przemiany historyczne i rozwija proces kształtowania tożsamości przyszłego wyzwolonego podmiotu w świecie po zimnej wojnie. Z „Rokytnik” (1990–1994) ku „Water” (2013–2019), przez „Bewohner” (1994–1996) i „Vanitas” (2008–2012) (przemijanie czasu i znikanie), alchemia ciszy Hanzlovej pracuje nad światem krytycznej intymności, który wysuwa na pierwszy plan społeczne, kulturowe i polityczne poczucie przynależności tematu. Dorobek Jitki Hanzlovej niósł ciszę; każde zdjęcie jawi się jako nośnik ciszy. Przynosi spokój; nie spokój środka fotograficznego, choć zdjęcia Hanzlovej to momenty wytrącające się w ruch; śledzimy je, podążamy za nimi, krok po kroku, klatka po klatce, lokalizacja po lokalizacji. Z jednej osoby na drugą rozwija się zbiór twarzy i gestów w niemal filmowej sekwencji spojrzeń zahipnotyzowanych i ciał w bezruchu.

„Tonga” (1993) i „Brixton” (2002) uchwycają Innego poprzez soczewkę Innego. „Female” (1997–2000) kontynuuje portretowanie przez artystkę wrażliwości, wystawionej na widok, lecz nieujawnianej, w poszukiwaniu emancypacji i samodzielnego rozwoju. Ramy Hanzlowej są relacyjne, w nich samych i między nimi; konstruują architekturę wymiany, nieprzerwany przepływ, umożliwiając wzajemne zanurzenie zarówno portretowanego, jak i tła, jak i tego, który następuje po sobie w cyklu gestów i pojawień się fotograficznych. „Hier” (1998–2010) mapuje warstwy tożsamości w psychologicznym wirze miejsc i postaci, por sezonów i geografii. Różnica i powtórzenie, ćwiczenie roli, świadectwa obecności – taka jest nieustanna pogoń Hanzlové za prywatną biografią w nowym świecie.

„Forest“ (2000–05) to krajobraz ciszy, natury tajemnicy, jej cichego ja. Obraz nocny jednocześnie skrywa i ukazuje, utrzymując napięcie niezwykłej zadumy. Wszystko jest naturą w oceanie spokoju Hanzlovej; człowiek, kwiat, koń, otwarte pole, miejsce w mieście, ryba. Ale także – pamięć, historia, czas i obecność są naturopodobne, uwarunkowane i powiązane z naturą, w cichej konspiracji, nieuniknionej. „Horse“ (2007–14) to celebracja natury; malarskie laboratorium intymności, najwyższy poetycki delirium ukochanego tematu. „Vanitas“ i „There Is Something I Don’t Know“ (2000–12) to portrety ponadczasowości i nieśmiertelności. Cisza jest rytuałem przejścia Hanzlovej. Wypełnia kadr, gdy spoglądamy w przepaść czasu, odzwierciedlając ulotność i powtarzalność. Główne narracje życia i śmierci kształtują dyskurs ciszy Hanzlovej i upływu czasu. Jej najnowsza seria, „Water“, zwieńcza to dążenie, rozszerzając je zarówno na abstrakcyjne terytoria reprezentacji, jak i na problematykę ludzkiej kondycji. Postrzegana w kontekście całego dorobku artystycznego do tej pory, „Water“ jest kulminacją i symbolicznym zamknięciem podróży ku zrozumieniu istoty natury, człowieka i nieczłowieka."

Warunek:
Bardzo dobre, pierwsze wydanie. Małe ślady na tylnej okładce i grzbiecie. Wnętrze świeże i czyste. Proszę dokładnie obejrzeć zdjęcia z oferty.