Zeldzaam oud exemplaar van een dierlijke Bezoarsteen, mooi gepresenteerd op een aangepaste voet met een houder van verguld messing. Totaal gewicht van het object (inclusief voet): 82 g. Totale afmetingen (inclusief voet): 8,5 x 4 x 4 cm. Doorsnede van enkel de Bezoarsteen: 1 cm. Een bezoar (van het Perzische padzahr, "tegengif"), ook wel bezoarsteen en maagsteen genoemd, is een klomp ingenomen onverteerbare materialen zoals haar, die fysiologisch bekend staat als trichobezoar (syn. pilobezoar) in de maag van roofvogels of katten na het verslinden van prooien wordt gevormd. Een bezoar gemaakt van plantaardige vezels wordt een fytobezoar genoemd, mengsels van plantaardige vezels en haar worden fytotrichobezoar genoemd. Haarbezoars komen ook voor in de maag of pens van runderen en andere herkauwers, maar bijvoorbeeld ook in de maag van konijnen. Blijkbaar is dit waar het haar zich ophoopt, dat wordt opgepikt door de vacht te likken. Als de bezoarbol bedekt is met een harde korst vanwege zijn lange verblijf in deze omgeving, wordt het een bezoarsteen genoemd. In de diergeneeskunde wordt een bezoarsteen een pathologische gastroliet of hertenbal genoemd. Bezoarstenen komen vooral veel voor in de spijsverteringsorganen van herkauwers, omdat ze worden gebruikt om voedsel keer op keer te laten circuleren. Haar- of plantenvezels kunnen gaan klitten en bezoars vormen. Als deze worden opgeslagen in kleine zakjes in de darmwand (de zogenaamde divertikels), kan zich na verloop van tijd een harde korst op de bezoar vormen. In de oudheid schreven veel culturen magische krachten toe aan bezoars. Sushruta, een Indiase arts en auteur van een belangrijk Ayurvedisch werk, wordt beschouwd als de eerste die medicinale effecten beschreef. Bovendien werden bezoars gebruikt om het weer op magische wijze te beïnvloeden. In de traditionele Chinese geneeskunde wordt nog steeds gezegd dat bezoars geneeskrachtige eigenschappen hebben en tegen hoge prijzen worden verhandeld. Bezoars moeten in de eerste plaats beschermen tegen vergiftiging, bijvoorbeeld in het geval van mogelijk vergiftigde dranken. Bezoarstenen werden soms verwerkt tot kostbare sieraden die aan een ketting in de drinkbeker konden worden gedoopt. Sommige exemplaren worden tentoongesteld in de schatkamer van de residentie in München en ook in de Kunstkammer Wenen. Bezoars worden in de populaire literatuur ook gebruikt als een genezend en magisch middel, bijvoorbeeld in Deel 1 en Deel 6 van Harry Potter of in Neil Gaiman's Sandman. Dit zeldzame object wordt zeer zorgzaam verpakt verzonden met een Track & Trace zending.