Onder een glazen stolp staat een bijzonder opgezette eendenkuiken, elegant gepresenteerd in een leeg struisvogelei. Het zachte gele verenkleed contrasteert mooi met het strakke zwarte voetstuk. Met zijn kleine, zwarte hoge hoedje krijgt het kuiken een bijna aristocratische uitstraling, alsof het ieder moment een beleefde buiging maakt. De opengewerkte schaal suggereert een recent doorbraakmoment, bevroren in de tijd. Het zorgvuldig vakmanschap maakt dit object zowel kunstzinnig als ontroerend. Deze taxidermie is meer dan decoratie; het is een speelse, poëtische ode aan kwetsbaarheid en verfijnde esthetiek in één stilstaand tafereel.