Nicolas de Staël (Sint-Petersburg, 5 januari 1914 – Antibes, 16 maart 1955) een Frans schilder van Baltisch-Duitse afkomst. Hij studeerde in Brussel aan de Académie Royale des Beaux-Arts. In de jaren dertig maakte hij meerdere rondreizen door Europa. Tijdens een reis naar Nederland (1933) bestudeerde hij de schilderwijze van Rembrandt, Hercules Segers en Philips Koninck. In 1934 woonde hij in Parijs en bezocht de Midi, waar hij werk van Paul Cézanne, Henri Matisse, Georges Braque en Chaïm Soutine ontdekte. Zijn eerste tentoonstelling vond plaats in 1936 bij Galerie Dietrich in Brussel. Ergens in 1940 moet hij zijn toekomstige galeriehoudster Jeanne Bucher hebben ontmoet, alsmede de kunstenaars Alberto Magnelli, Sonia Delaunay, Hans Arp en Le Corbusier. In september 1942 verhuisde de familie de Staël naar Parijs en Nicolas ging volledig abstract werken. Zijn eerste expositie vond plaats bij Galerie Jeanne Bucher, evenals de tweede (1944), in het gezelschap van de schilders Wassily Kandinsky en César Domela Nieuwenhuis. Na de bevrijding van Parijs (nog steeds bij Bucher) in 1945 kwam er op een solo-expositie de eerste erkenning voor zijn werk. Hij leerde de schilders André Lanskoy en Georges Braque kennen en sloot zich aan bij de Nouvelle École de Paris. De twee onderhavige catalogi verkeren in goede staat, het Pompidou exemplaar heeft een paar kleine feilen: ezelsoorig rechtsonder / licht vochtvlekje onderkant 1ste schutblad zie foto nr 5. 1. Jean-Louis Prat et al / Nicolas de Staël : Rétrospective de l'oeuvre peint / Fondation Maeght, 1ste druk 1991, 203 pagina's, 25,7 x 21,8 cm, gebonden met stofomslag / 2 juillet - 22 septembre 1991. 2. Anna Hiddleston et al / Nicolas de Staël / Centre Pompidou, 1ste druk 2003, 251 pagina's, 28 x 28cm, softcover, 12 mars - 30 juin 2003. Total gewicht 2585 gram. Verzending via PostNl door BumbleBooks.