Een mooie, zware, 131 gram, zilveren aspergeschep. In 1911 gemaakt door de vooraanstaande zilversmid Gerrit Regtdoorzee Greup in Schoonhoven. Hoewel de lepel meer dan 100 jaar oud is, zijn er nauwelijks slijtage sporen zichtbaar Volledig gekeurd: GG in vierkant is een van de door Greup gebruikte meesterkeuren. Dit keur gebruikte hij van van 1888 tot 1911, zie de foto's. De Minervakop is de aanduiding dat het voorwerp was aangeboden aan aan keuringslaboratorium. De M in de helm staat voor Schoonhoven. Zie de foto's. De jaarletter B staat voor 1911, zie ook hiervoor de foto's. Tenslotte de lopende leeuw met een 2 geeft het zilvergehalte aan, in dit geval is het 2de gehalte, 83,3%, standaard voor gebruikszilver. Gerrit Regtdoorzee Greup (1840–1936) was een vooraanstaande Nederlandse zilversmid uit Schoonhoven, wiens werk en familie-erfgoed een grote invloed hadden op het Nederlandse zilvervakmanschap in de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw. Gerrit Greup werd geboren in 1840 en werd een sleutelfiguur in de familie Greup, een bekende dynastie van goud- en zilversmeden oorspronkelijk afkomstig uit Beuningen nabij Nijmegen, die zich eind 18e eeuw in Schoonhoven vestigde. Hij was de zoon van Dirk Hendrik Greup, een van de oprichters van de Nijverheidsvereeniging van goud- en zilversmeden. Gerrit trouwde in 1877 met Gesiena Regtdoorzee (1856–1938) uit Amsterdam, en nam later de dubbele familienaam Regtdoorzee Greup aan bij koninklijk decreet in 1911. Gerrit bekleedde invloedrijke maatschappelijke functies, waaronder voorzitterschap van de Nijverheidsvereeniging en voorzitter van de Kamer van Koophandel in Schoonhoven Gerrit Greup volgde waarschijnlijk een opleiding onder zijn vader en nam het familiebedrijf in zilver over, waar hij actief werkte van 1864 tot 1915. Naast het zilversmeden droegen Gerrit en zijn familie aanzienlijk bij aan onderwijs- en sociale instellingen in Schoonhoven. Hij was medeoprichter van de Tekenschool (later Vakschool). De werken van Gerrit Regtdoorzee Greup zijn zeer verzamelgewild en verschijnen vaak op veilingen. Zijn stukken worden gewaardeerd om hun vakmanschap en als onderdeel van de erfenis van de zilverindustrie van Schoonhoven.