Fossiele 2e premolaar (p2) van het wilde paard, Equus ferus, daterend uit het Pleistoceen. De kies is te herkennen aan de twee karakteristieke, uiteenlopende wortels van een onderkies en de duidelijk versmalde, spits toelopende achterlob, kenmerkend voor de p2. Het kauwvlak toont het complexe golfpatroon van email en dentine dat kenmerkend is voor de hoogkronige (hypsodonte) kiezen van paardachtigen, een aanpassing aan het malen van taai grassenvoedsel op de koude steppen en toendra’s uit die tijd. Doordat deze kiezen voortdurend doorgroeien en langzaam afslijten tijdens het leven van het dier, geeft de mate van slijtage een indicatie van de leeftijd. Dit exemplaar toont een duidelijk afgesleten kauwvlak, wat wijst op extreme ouderdom van dit dier. De kies is volledig gemineraliseerd en heeft door duizenden jaren fossilisatie een donkere, verkiezelde kleur gekregen. De kauwvlakstructuur is scherp bewaard gebleven. Soort: Equus ferus (wildpaard) Element: Onderkies, tweede premolaar Periode: Pleistoceen Conditie: Volledig gefossiliseerd, oppervlak goed bewaard