Stirling Moss (Londen, 17 september 1929 – aldaar, 12 april 2020[1]) was een autocoureur uit het Verenigd Koninkrijk. Zijn actieve racecarrière duurde van 1948 tot 1962. Alhoewel Moss meedeed in verschillende klassen, heeft hij zijn grootste successen gevierd in de Formule 1. Tussen 1955 en 1958 eindigde Moss viermaal op rij op de tweede plaats in het wereldkampioenschap. Moss wordt daarom ook wel de beste autocoureur genoemd die nooit wereldkampioen werd in de Formule 1. Moss begon zijn carrière in de Formule 500 (een voorloper van de Formule 3). In 1950 won hij de RAC Tourist Trophy in een Jaguar XK120. Hij won in 1955 de Mille Miglia met een Mercedes-Benz 300 SLR Spider. Het zou tot 1955 duren eer Moss zijn eerste Formule 1 winst op zijn naam kon schrijven. Hij won de Britse Grand Prix die dat jaar op Aintree werd verreden in een Mercedes-Benz W196 Monoposto. Twee jaar later werd ook weer de thuis-Grand Prix gewonnen. Ditmaal in een Britse auto: de Vanwall van ontwerper Tony Vandervell. Moss had een voorliefde voor Britse racewagens. Op 23 april 1962 kreeg Moss een ongeluk in een Lotus tijdens de Glover Trophy op het Goodwood Circuit. Hij was een maand in een coma en de linkerkant van zijn lichaam was gedeeltelijk verlamd gedurende een half jaar. Het volgende jaar besloot hij te stoppen met racen. Walton was the only journalist invited to attend the project 111 meetings at Lotus back in 1994 and Jeremy's close involvement combined with his obvious enthusiasm for the Elise project, is reflected by the openess of all involved, revealing the real stories behind the car. LOTUS ELISE is a stunning 208 page full colour publication, and its large 12x12 inch, hard cover format contains over 500 drawings and photographs, most previously unseen outside of Lotus.