Richard Pinhas bracht zijn album Chronolyse uit in 1978, waarmee hij een markant moment in de Franse elektronische muziek markeerde. Als voormalig frontman van Heldon koos Pinhas op deze soloplaat voor een meer minimale, introspectieve benadering van elektronische muziek. Chronolyse is doordrenkt van sci-fi-invloeden en verwijst met zijn titel naar een roman van Michel Jeury; toch staat de muziek op zichzelf en is niet strikt gekoppeld aan de thematiek van specifieke boeken of verhalen. Het album laat een subtiele evolutie horen van repetitieve, minimalistische structuren richting uitgesponnen elektronische klankvelden. Chronolyse behoort tot het elektronische genre, met duidelijke invloeden uit krautrock, minimal music en space-rock. De klank van het album wordt bepaald door analoge synthesizers en tape-effecten, waarmee Pinhas eigenzinnig laveert tussen abstracte atmosferen en gestructureerde, opbouwende patronen. Deze lp onderlijnt het tijdloze karakter van het werk, dat zowel liefhebbers van experimentele elektronica als van klassieke synthesizermuziek weet te boeien.