SIGNED; Andreas Magdanz - Auschwitz Birkenau (FIRST GERMAN PRINTING, SUPER FRESH COPY) - 2003

Σημαντικό γερμανικό φωτογραφικό λεύκωμα για το στρατόπεδο συγκέντρωσης (KZ) Auschwitz Birkenau.
Martin Parr, The Photobook, vol 2, σελ. 244/245.

Υπογεγραμμένο από τον Andreas Magdanz (συνήθως όχι) το έτος της έκδοσης = VINTAGE SIGNATURE.
Διαβεβαιώνω την αυθεντικότητα της υπογραφής και το γεγονός ότι είναι vintage.

ΠΡΩΤΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ - πλήρες με το εξώφυλλο και το χαρτοκιβώτιο.

Βιβλίο και εξώφυλλο άψογα, άθικτα, αδιάβαστα· μόνο ανοιγμένα μία φορά για την υπογραφή.
Κουτί καρτών με ελάχιστα ίχνη χρήσης μόνο.
ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΣΥΛΛΕΚΤΗ.

Αυτή είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΛΥΤΕΡΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΛΕΥΚΩΜΑΤΩΝ από το 5Uhr30.com, Κολωνία, Γερμανία.
Από φέτος.

Το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

Andreas Magdanz (αυτοεκδόθηκε), Αχέννη. 2003. Πρώτη γερμανική έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Σκληρόδετο με εξώφυλλο και κουτί από κάρτα. 140 x 130 mm. 108 σελίδες. 42 έγχρωμες φωτογραφίες. Κείμενο από τον Gerhard Schoenberner, Stefan Skowron και Marceline Loridan-Ivens. Κείμενο στα γερμανικά.

Πρωτότυπη πρώτη γερμανική εκτύπωση σε άψογη κατάσταση - υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη.
Ισχυρά περιορισμένος τίτλος (1500 αντίτυπα· 1100 αντίτυπα στα Γερμανικά, 100 αντίτυπα σε κάθε Γαλλικά, Πολωνικά, Ρωσικά και Αγγλικά)· όλα δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα και στην ίδια μορφή.

Σημαντικό φωτογραφικό λεύκωμα από τον δημιουργό των 'Dienststelle Marienthal' και 'BND'.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη
Πριν από οκτώ χρόνια, είχε περάσει τα κριτήρια εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, και καθώς αγαπά την καθαρότητα του φωτός, άρχισε να δουλεύει με γυάλινα αντικείμενα, αλλά πάντα κρατούσε ένα μάτι πίσω από τον φακό.
Ο Αντρέας Μάγκταντ, γεννημένος στο Μόνεγκλάντμπαχ και 29 ετών, είναι ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες που επιδιώκουν να μετατρέψουν τη φωτογραφία σε μια μορφή οπτικής τέχνης. Μερικές από τις φωτογραφίες και τα φωτογραφικά έργα του θα εκτεθούν στο Suermondt - Ludwig Museum στην Αχέν μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 1993 και, αυτήν τη στιγμή, ο πρόσφατα αποφοιτήσας καλλιτέχνης εργάζεται σε ένα έργο που θα εκτεθεί στο Ludwig Forum for International Art.
Εμείς, στην RP, προσπαθούμε να παρουσιάσουμε τον Andreas Magdanz και τις οπτικές του απόψεις.
Ο καθένας μπορεί να τραβήξει μια φωτογραφία. Μπορεί, τέλος πάντων, να διδαχθεί. Η φωτογραφική τέχνη, από την άλλη, επιδιώκει ιδέες, μεταδίδει νόημα, ενισχύει την αντίληψη πέρα από τις δεξιότητες του τεχνίτη.
Για τον Ανδρέα Μάγκταντζ, που γεννήθηκε στο Μόνεγκλαντμπαχ, η φωτογραφία είναι η δουλειά του, το αποτέλεσμα αυτής είναι η φωτογραφική τέχνη: πειστική, ευαίσθητα επικρατούσα, εκπληκτική, συγκινητική, αλλά ταπεινή, σχεδόν απλή, ήσυχη. Προσφέρει αντίσταση στην πλημμύρα των εικόνων. Μεταφέρει μια πολύπλοκη άποψη, σκόπιμα νοήματα, δεν είναι μοντέρνα ή εμπορική. Απομακρύνει από το ιστορικό αρχείο ενός γεγονότος ή ενός ατόμου. Δεν είναι πλέον απλώς μια ελκυστική φωτοτυπία, αλλά αποκαλύπτει συγκράτηση, υψηλά πρότυπα και ασκεί επιρροή.
Ο Αντρέας Μαγδάνζ προσπαθεί να παρουσιάσει την εμπειρία του περιβάλλοντος στον παρατηρητή, προσπαθεί να τον ευαισθητοποιήσει για το μοτίβο και το δικό του γλυπτικό υπόβαθρο, καθώς και για την αποφασιστικότητα του φωτογράφου.
Ενώ ακόμα σπουδάζοντας, ο Magdanz ασχολήθηκε με την περιβαλλοντική πολιτική και τα οικολογικά ζητήματα. Δούλεψε για το Οικολογικό - Δημοκρατικό - Κόμμα και εκπροσώπησε τις ιδέες τους στις εκλογές για το Περιφερειακό Συμβούλιο (Landtag) και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ωστόσο, αντιμετώπισε τους περιορισμούς της πολιτικής που δεν μπορούν να ξεπεραστούν μόνο με πεποίθηση. Αυτό οδήγησε σε μια ανανεωμένη εξέταση της φωτογραφίας με εικόνες που εκφράζουν τα συναισθήματά του: διαλογιστική ηρεμία, ισορροπία.
Οι φωτογραφίες προηγούνται της εμπειρίας. Κατά τη διάρκεια ταξιδιών στη Ρωσία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, τραβήχτηκαν σημαντικές εικόνες. Όμως, ο Magdanz βρίσκει τα αντικείμενά του με τον ίδιο τρόπο, παρατηρώντας το στενό του περιβάλλον. Για εβδομάδες ταξίδεψε με το ποδήλατό του στην Εϊφελ και συναντούσε ανθρώπους και αντικείμενα που τον έκαναν να θέλει να τα φωτογραφίσει, όταν, για παράδειγμα, ανοίγουν ξαφνικά τοπία ή όταν βιώνει ένα συγκεκριμένο φως. Ο Magdanz είναι έντονα κινητοποιημένος από τοπία, είτε τα βλέπει ως σύνθετο «Lebensraum» είτε ως δομές και μικρόκοσμους που μπορούν να βρεθούν μόνο σε ένα τμήμα δέντρων, φύλλων ή εδαφοκαλύψεων. Ο Magdanz αιχμαλωτίζει μια ομορφιά χωρίς πάθος, όπως ακριβώς παρουσιάζεται στο «βλέπον» μάτι.
Ωστόσο, ταυτόχρονα, η φωτογραφία του είναι συγκινητική, αν και ποτέ συναισθηματική ή προσβλητική. Το πάθος είναι κάτι που προτιμά να διατηρεί παρά να το χρησιμοποιεί voyeuristically.
Όπως ένας καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το κιμωλία, το λάδι ή τα ακουαρέλες του, έτσι και ο Magdanz θα θελήσει να χρησιμοποιήσει την κατάλληλη κάμερα. Είτε την μικρή, σχεδόν αόρατη Minox C είτε την ανθεκτική και εκκεντρική πλάκα-πισωκάμερα. Κάθε φωτογραφία, κάθε θέμα απαιτεί τη δική του τεχνική και επίσης μορφή: ο Magdanz εργάστηκε πάνω σε μεγενθύνσεις που καλύπτουν ένα τετραγωνικό μέτρο. Στη συνέχεια συνεχίζει με τυχόν διαφορές μέχρι την παρουσίαση. Εφαρμόζει τα ίδια υψηλά πρότυπα σε κάθε εικόνα καθώς και στην ποιότητα του ολοκληρωμένου έργου, στα ογκώδη φωτογραφικά άλμπουμ του που ζωντανεύουν παρουσιάζοντας αντιθέσεις μικρού - μεγάλου ή ήρεμου - κινήσεως, φύσης - ανθρώπων και μεγάλη προσοχή αποτυπώνεται στους τίτλους των εικόνων. Επίσης, η ποιότητα του χαρτιού, η δέσιμο, η έκδοση είναι όλα σημαντικά για την ολοκλήρωση του έργου.
Θέλει να πετύχει αξιοπιστία, αυθεντικότητα - τίποτα τεχνητό. Ο Αντρέας Μάγκαντζ είναι φωτογράφος του προφανούς και της αισθησιακότητας. Προσεγγίζει την εικόνα με απαλές, ομοιόμορφες και οικείες φωτογραφίες. Ελάχιστα αλλάζει και αφήνει το φως να λειτουργεί ως η ψυχή της φωτογραφίας, με δική της δύναμη, χωρίς να το μειώνει σε μια απλή λειτουργία τεχνικής προϋπόθεσης. Δίνει εξουσία και νόημα στο διαθέσιμο φως, καθώς και στο θέμα. Για την ειλικρίνεια, χρησιμοποιούνται μόνο λίγα φώτα συμπληρωματικά και σχεδόν ποτέ φλας: οι διατάξεις, οι πόζες και η χειραγώγηση δεν βρίσκονται στο προσκήνιο. Γι’ αυτό ο Αντρέας Μάγκαντζ είναι ένας από τους λίγους φωτογράφους που αποφεύγουν φθηνά εφέ και, αντίθετα, προσπαθούν να αφήσουν στη φαντασία και στη μνήμη των θεατών το έργο τους.
Όχι, ποτέ δεν έχει βγάλει φωτογραφία τον εαυτό του, τουλάχιστον όχι μια που να μπορεί να δείξει, λέει ο Αντρέας Μαγδάντζ. Υπάρχει, ωστόσο, μία: τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της ποδηλατικής του περιοδείας στην Εϊφελ. Η σκιά του στον δρόμο ενώ ποδηλατεί. Είναι προφανές ότι δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να φωτογραφίσει το πρόσωπό του. Απλώς, επειδή δεν είναι ακόμη ικανοποιημένος με τον εαυτό του, τις περιστάσεις ή τη δουλειά του. Ξανά και ξανά μιλάει για την αγάπη του για τη φύση και, παρ' όλα αυτά, οι φωτογραφίες του ανθρώπων είναι πολύ πιο έντονες και μερικές φορές οι πορτρέτα του ανθρώπων στη δουλειά ή στον χώρο εργασίας τους είναι ακόμη και συγκλονιστικά: ένα κατάστημα στην Ιρλανδία, γυναίκες που δουλεύουν σε εργοστάσιο σοκολάτας, ο πατέρας σε ένα μοναστήρι, ένα κατάστημα στο Μονσχάου με το όνομα Egypt Basar. Μόνο μία φωτογραφία του εαυτού του του αρέσει πραγματικά και αυτή τυχαίνει να είναι σε ένα βίντεο. Αυτό το βίντεο το πήρε ως παράπλευρο προϊόν ο καθηγητής του, Βίλχελμ Σουρμάν, και δείχνει πώς είναι χωρίς κανένα ειδικό φωτισμό ή άλλα εφέ.
(Stefan Skowron, Rheinische Post, 2 Ιανουαρίου 1993)