Dayanita Singh - Privacy (MINT CONDITON, SHRINK-WRAPPED) - 2004

Σπάνια ευκαιρία να αποκτήσετε αυτό το υπέροχο φωτοβιβλίο της Dayanita Singh
σε κατάσταση καινούργιου
- Martin Parr, The Photobook, τ. 2, σελ. 124/125
- 802 φωτογραφικά βιβλία από τη συλλογή M.+M. Auer, σελίδα 784

Νέο, αψεγάδιαστο, αδιάβαστο· ακόμα πρωτότυπα τυλιγμένο σε πλαστικό φιλμ του εκδότη.
Αντίγραφο Συλλέκτη

Αυτή είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΛΥΤΕΡΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΛΕΥΚΩΜΑΤΩΝ από το 5Uhr30.com, Κολωνία, Γερμανία.
Από φέτος.

Το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

Steidl, Göttingen. 2004. Πρώτη έκδοση, πρώτη τυπογραφία.

Βιβλίο με σκληρό εξώφυλλο και πλήρη κόκκινο ύφασμα, με προστατευτικό εξώφυλλο. 197 x 238 mm. 144 σελίδες. 90 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Σχεδιασμός από τον Gerhard Steidl και τον Claas Möller. Κείμενο από τους Dayanita Singh και Britta Schmitz. Κείμενο στα Αγγλικά και Γερμανικά.

Υπέροχο φωτογραφικό λεύκωμα - σε άψογη κατάσταση.

Η Dayanita Singh, γεννημένη το 1961, είναι μια Ινδή φωτογράφος του οποίου ο κύριος μορφότυπος είναι το βιβλίο. Έχει εκδώσει δεκατέσσερα βιβλία.
Η τέχνη της Singh αντικατοπτρίζει και επεκτείνει τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι σχετίζονται με τις φωτογραφικές εικόνες. Τα μεταγενέστερα έργα της, αντλημένα από το εκτενές φωτογραφικό της έργο, αποτελούν μια σειρά κινητών μουσείων που επιτρέπουν στις εικόνες της να επεξεργάζονται, να σειριοποιούνται, να αρχειοθετούνται και να εκτίθενται ασταμάτητα. Αντλώντας από το ενδιαφέρον της για το αρχείο, τα «Μουσεία», όπως τα αποκαλεί, παρουσιάζουν τις φωτογραφίες της ως διασυνδεδεμένα σώματα έργων γεμάτα από ποιητικές και αφηγηματικές δυνατότητες.
Η δημοσίευση αποτελεί επίσης σημαντικό μέρος της πρακτικής της Singh. Έχει δημιουργήσει πολλαπλά «βιβλιοαντικείμενα» – έργα που ταυτόχρονα είναι βιβλία, έργα τέχνης, εκθέσεις και καταλόγοι – συχνά με τον εκδότη Steidl. Το Museum Bhavan έχει παρουσιαστεί στη Hayward Gallery, Λονδίνο (2013), στο Museum für Moderne Kunst, Φρανκφούρτη (2014), στο Art Institute of Chicago, Σικάγο (2014) και στο Kiran Nadar Museum of Art, Νέο Δελχί (2016).
Ο Σινγκ γεννήθηκε στη Νέας Δελχί στις 18 Μαρτίου 1961. Ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερις αδελφές.
Ο Σινγκ σπούδασε Οπτική Επικοινωνία στο National Institute of Design στο Άχαμντα και αργότερα Ντοκιμαντέρ Φωτογραφίας στο International Center of Photography στη Νέα Υόρκη. Άρχισε την καριέρα του στη φωτορεπορτάζ και αποχώρησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Η πρώτη απόπειρα της Singh στη φωτογραφία και τη δημιουργία βιβλίων ήρθε μέσω μιας τυχαίας συνάντησης με τον ταμπαλίστα Zakir Hussain, όταν την κάλεσε να τον φωτογραφίσει στην πρόβα, μετά το επεισόδιο όπου ένας επιθετικός αξιωματούχος την έσπρωξε ενώ προσπαθούσε να τον φωτογραφίσει σε συναυλία. Για τα έξι επόμενα χειμωνιάτικα χρόνια, η Singh κατέγραψε αρκετές περιοδείες του Hussain και, το 1986, δημοσίευσε τελικά τις εικόνες στο πρώτο της βιβλίο, Zakir Hussain. Αναφερόμενη σε αυτόν ως τον πρώτο της «αληθινό δάσκαλο», η Singh πιστεύει ότι ο Hussain της δίδαξε το πιο σημαντικό από όλα τα προσόντα: την εστίαση.
Το δεύτερο βιβλίο της Singh, «Myself Mona Ahmed», δημοσιεύτηκε το 2001, μετά από περισσότερο από μια δεκαετία εργασίας ως φωτορεπόρτερ. Ένα μείγμα φωτοβιβλίου, βιογραφίας, αυτοβιογραφίας και μυθοπλασίας, αυτό το «οπτικό μυθιστόρημα» προέκυψε ως αποτέλεσμα της άρνησής της να γίνει το θέμα ενός ενδεχομένως συνηθισμένου αλλά προβληματικού φωτορεπορταζιακού έργου, καθώς και της δυσφορίας της με την τάση της Δύσης να βλέπει την Ινδία μέσα από απλοϊκούς, εξωτικούς φακούς.
Τα επόμενα χρόνια, η δημοσίευση αποτέλεσε σημαντικό μέρος της καριέρας της Singh. Έχει δημιουργήσει πολλαπλά «αντικείμενα βιβλίων» – έργα που ταυτόχρονα είναι βιβλία, καλλιτεχνικά αντικείμενα, εκθέσεις και καταλόγοι — συχνά σε συνεργασία με τον εκδότη Gerhard Steidl στο Göttingen της Γερμανίας. Αυτά περιλαμβάνουν τα Privacy, Chairs, το αλλάζοντας κατεύθυνση Go Away Closer, τα επτά τόμων Sent a Letter, Blue Book, Dream Villa, Fileroom και Museum of Chance. Το Sent a Letter συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο της Phaidon Press του 2011, Defining Contemporary Art: 25 Years in 200 Pivotal Artworks. Ο Steidl δήλωσε σε μια συνέντευξη το 2013 στο τηλεοπτικό δίκτυο Deutsche Welle, «Είναι ο ιδιοφυής δημιουργός βιβλίων». Το Dream Villa δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της υποτροφίας της Robert Gardner in Photography, που χορηγείται ετησίως από το Peabody Museum of Archaeology and Ethnology στο Harvard University· η Singh ήταν η δεύτερη αποδέκτης το 2008.
Το μέσο «book-object» επέτρεψε στη Singh να εξερευνήσει το ενδιαφέρον της για τις ποιητικές και αφηγηματικές δυνατότητες της ακολουθίας και της αναδιάταξης, επιτρέποντάς της να δημιουργεί φωτογραφικά μοτίβα ενώ ταυτόχρονα τα διαταράσσει. Τα βιβλία της σπάνια περιλαμβάνουν κείμενο· αντίθετα, αφήνει τις φωτογραφίες να μιλήσουν από μόνες τους. Αυτές οι ιδέες προωθούνται περαιτέρω μέσω του πειραματισμού της με εναλλακτικούς τρόπους παραγωγής και θέασης φωτογραφιών, ώστε να εξερευνήσει πώς σχετίζονται οι άνθρωποι με τις φωτογραφικές εικόνες.
Η Singh έχει δημιουργήσει και παρουσιάσει μια σειρά από κινητά μουσεία, δίνοντάς της τον χώρο να διαμορφώνει συνεχώς, να επεξεργάζεται και να αρχειοθετεί τις εικόνες της. Αυτά τα κινητά μουσεία προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από το ενδιαφέρον της Singh για τα αρχεία και τη διαδικασία αρχειοθέτησης. Τα κινητά της μουσεία παρουσιάζονται σε μεγάλες ξύλινες αρχιτεκτονικές δομές που μπορούν να αναδιαταχθούν και να ανοίξουν ή να κλείσουν με διάφορους τρόπους. Κάθε δομή φιλοξενεί από 70 έως 140 φωτογραφίες, τις οποίες η Singh αναδιατάσσει κάθε φορά ώστε μόνο ένα μέρος των φωτογραφιών ή τμήματα κάθε εικόνας να είναι ορατά ανά πάσα στιγμή, εκμεταλλευόμενη την διασυνδεδεμένη και ρευστή φύση του έργου της, ενώ παράλληλα προσφέρει άφθονο χώρο για εξελισσόμενες αφηγήσεις και ερμηνείες.
Το Μουσείο Bhavan παρουσιάστηκε στη Hayward Gallery, Λονδίνο (2013), στο Museum für Moderne Kunst, Φρανκφούρτη (2014), στο Art Institute of Chicago, Σικάγο (2014) και στο Kiran Nadar Museum of Art, Νέο Δελχί (2016).
Τα έργα της Singh έχουν επίσης παρουσιαστεί στο γερμανικό περίπτερο στη Μπιενάλε της Βενετίας. Το 2009, η Fundación MAPFRE στη Μαδρίτη διοργάνωσε μια αναδρομική έκθεση του έργου της, η οποία στη συνέχεια ταξίδεψε στο Άμστερνταμ, το Μπογκοτά και το Umeå. Οι φωτογραφίες της με τίτλο «File Rooms» παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην έκθεση Illuminazione, στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2011.
Το 2014, στο Εθνικό Μουσείο της Νέας Δελχί, η Singh δημιούργησε το Μουσείο Βιβλίου χρησιμοποιώντας τις δημοσιεύσεις της File Room και Privacy, καθώς και το βιβλίο της μητέρας της, Nony Singh: The Archivist. Επίσης, παρουσίασε ένα μέρος του Kitchen Museum, που αποτελείται από βιβλία με πτυχώσεις σε μορφή ακορντέον και ασπρόμαυρες εκτυπώσεις σε 8 βιτρίνες από teak, τις οποίες δημιουργεί ως γράμματα σε συνανθρώπους ταξιδιώτες ή συντηρητές από το 2000. Επτά από αυτά δημοσιεύθηκαν από τη Steidl με τον τίτλο "Sent a Letter".
Ο Σινγκ παρουσίασε επίσης το Μουσείο της Τύχης ως βιβλίο-αντικείμενο για πρώτη φορά στην Ινδία, τον Νοέμβριο του 2014 σε μια έκθεση στο Goethe-Institut στο Μουμπάι και τον Ιανουάριο του 2015 σε μια έκθεση στο Goethe-Institut/Max Mueller Bhavan στη Νέας Δελχί. Το βιβλίο-αντικείμενο είναι ένα έργο που αποτελεί βιβλίο, έργο τέχνης, έκθεση και κατάλογο, όλα μαζί. Για να απομακρυνθεί από την παρουσίαση εκτυπώσεων σε κορνίζες στον τοίχο, ο Σινγκ έκανε το ίδιο το βιβλίο το έργο τέχνης: ένα έργο που αξίζει να εκτιμηθεί, να κοιταχτεί και να διαβαστεί ως τέτοιο, αντί να θεωρείται απλώς μια συλλογή φωτογραφικών αναπαραγωγών.
Το 2018, ο Singh κυκλοφόρησε το Museum Bhavan ως βιβλίο. Είναι μια «έκθεση» με τη μορφή βιβλίου, με «γκαλερί» που βρίσκονται σε ένα μικρό κουτί που περιέχει εννέα λεπτά βιβλία με αναδιπλώσεις, τα οποία ανοίγουν σε μια γκαλερί μήκους 7,5 πόδια με ασπρόμαυρες φωτογραφίες από το αρχείο του Singh. Το 2017, το Museum Bhavan κέρδισε το βραβείο PhotoBook της χρονιάς στα PhotoBook Awards της Paris Photo–Aperture Foundation και το 2018 απονεμήθηκε το Infinity Award από το Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας.
Η Dayanita Singh υπηρέτησε ως μέλος της κριτικής επιτροπής για το Serendipity Arles Grant 2020.
(Wikipedia)