Gianfranco Zenerato - BETWEEN PAST AND PRESENT - XXL

Ιδανικό για επένδυση - ανάμεσα στους πρώτους 5 ανερχόμενους καλλιτέχνες στο Catawiki
Πάνω από 180 συλλέκτες έχουν αγοράσει έργα του Gianfranco Zenerato στην Catawiki.

Πρόσθεσε αυτό το αποκλειστικό έργο τέχνης στη συλλογή σου!

192 αντικείμενα πουλήθηκαν - 100% θετικά - 71 κριτικές

www.zenerato.com

Διεθνές πιστοποιητικό αρχειοθέτησης - Πιστοποιητικό αυθεντικότητας υπογεγραμμένο από τον δημιουργό - Φάκελος που περιέχει το καλλιτεχνικό μονοπάτι του καλλιτέχνη
Μοναδικό κομμάτι μεγάλης διαστάσεως, ζωγραφισμένο με το χέρι - Λάδι σε καμβά ήδη τοποθετημένο σε ξύλινο πλαίσιο - Συνολικές διαστάσεις με την κορνίζα 101x121x2,5 - 2003
Έτοιμη για κρέμασμα - Το χειροποίητο ζωγραφισμένο πλαίσιο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου.

Παρελθόν και Παρόν
Η όπερα ενεργοποιεί το ιερό εικονίδιο, με μια σαφή αναφορά στη Madonna Benois στην οικειότητα της χειρονομίας, και το προβάλλει σε ένα σύγχρονο ορίζοντα. Το παρελθόν γίνεται ζωντανή εμπειρία, το παρόν το παρατηρεί και το ερωτά.
Στη νεκρή φύση, το ποντίκι και το CD αντικαθιστούν τα παραδοσιακά σύμβολα.
Τα εργαλεία διαμεσολάβησης και αρχειοθέτησης, αναφερόμενα σε μια γνώση που σήμερα βασίζεται στην ψηφιακή διεπαφή. Το ιερό δεν διαλύεται, αλλά μεταμορφώνεται. Τα κουμπιά '?' και 'X' μετατρέπουν την εικόνα σε μια σχισμή: μπορείς να εξερευνήσεις ή να αποσυρθείς.
Για τον συλλέκτη, πρόκειται για ένα έργο που δεν στολίζει, αλλά προσκαλεί σε περισυλλογή, συγχωνεύοντας την ιστορία της τέχνης και τη συνείδηση της τεχνολογίας, καθιστώντας το μια εκλεπτυσμένη και στοχαστική επιλογή.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΕΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Οι αποστολές προς χώρες εκτός ΕΕ είναι δυνατές, αλλά λόγω των πολύπλοκων διαδικασιών γραφειοκρατίας (υπουργικές άδειες, τελωνειακές διαδικασίες κ.ά.), προβλέπονται επιπλέον έξοδα, τα οποία ήδη περιλαμβάνονται στα έξοδα αποστολής που αναφέρονται στην αγγελία.
Για τους ίδιους λόγους, οι χρόνοι παράδοσης ενδέχεται να είναι πιο μακριά από το συνηθισμένο.
Ευχαριστώ για την κατανόηση.

GIANFRANCO ZENERATO (Επαγγελματίας Καλλιτέχνης - Ιταλία)

Από το 1990, έχει ακολουθήσει μια καλλιτεχνική πορεία που τον έχει οδηγήσει να συμμετάσχει σε πάνω από 600 καλλιτεχνικά γεγονότα, λαμβάνοντας εθνικές και διεθνείς διακρίσεις για την ποιότητα των έργων του. Με πάνω από 500 βραβεία στο ενεργητικό του, οι δημιουργίες του εμπλουτίζουν δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές σημαντικών συλλεκτών στην Ιταλία, Ευρώπη, Αμερική και Ασία. Έχει εκθέσει δίπλα σε δασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò κ.ά.

Αυτήν τη στιγμή, συνεργάζεται με τον γνωστό κριτικό τέχνης, Prof. Giammarco Puntelli.

Μερικές κριτικές από γνωστούς ειδικούς του κλάδου:

Ο Gianfranco Zenerato ανήκει σε εκείνη την τάση των καλλιτεχνών των εβδομηντα, αυστηρών αγγελιοφόρων απέναντι στην δυτική κοινωνία. Ενώ ο Μιλανέζος Antonio Recalcati και ο Ρωμαίος Franco Mulas εξέφραζαν κοινωνικό θυμό, αντίθετα ο Zenerato φέρει μια συγκινητική προειδοποίηση, όπου η ήττα του ανθρώπου μπορεί να αποτελεί και την προθάλαμο μιας κοσμικής σωτηρίας. Πρόκειται για μια όραση πλούσια σε συμβολικά νοήματα, ενός ζωγράφου της μοντέρνας σχολής, που με ταλέντο καταφέρνει να συνδυάσει την αναζήτηση με τον πειραματισμό. (Paolo Levi)

Αντιλαμβανόμαστε από αυτήν την εμβληματική εικόνα μια είδους πρόσκληση για διαλογισμό πάνω στην ομορφιά ενός νεκρού τοπίου, ενός λουλουδιού και μιας νεαρής γυναίκας. Η κλασικότητα αυτών των σιωπηλών εικόνων διακόπτει την αναστολή μιας γκρίζας, σύγχρονης, κόσμου που μας αποσπά από το όνειρο. (Paolo Levi)

Σε αυτό το ανησυχητικό όσο και αποκαλυπτικό οπτικό μήνυμα, ο διάλογος μεταξύ χρωματικής ουδετερότητας και αρμονίας των μορφών μαρτυρά την εκφραστική ένταση και την δεξιοτεχνία ενός έμπειρου καλλιτέχνη. Ενδιαφέρον και πρωτότυπο είναι το μίγμα λουλουδιών, φρούτων και τεχνολογικών αντικειμένων της σύγχρονης εποχής. (Stefania Bison)

Ο Gianfranco Zenerato δημιουργεί σημασιολογικές αφηγήσεις που αποκαλύπτουν, βήμα προς βήμα, τις απεριόριστες δυνατότητες ενός γόνιμου φαντασιακού, οργανωμένου σύμφωνα με διαδοχικές ακολουθίες των νοητικών του επεξεργασιών. Οι φανταστικές του κατασκευές θα μπορούσαν, επομένως, να μπερδέψουν την κριτική κρίση στο να τον χαρακτηρίσει υπερρεαλιστή. Αυτό δεν είναι ακριβές, καθώς δεν μας προτείνει μια παράλογη και μη ρεαλιστική φαντασία, αλλά αντίθετα, ζωγραφίζει μια πραγματικότητα οικεία σε εμάς, με σκοπό όμως επικοινωνιακό και εξαιρετικά συμβολικό. (Sandro Serradifalco)

Αυτός ο πίνακας του Gianfranco Zenerato είναι τεχνικά άρτια δομημένος, με λεπτή και πλούσια διατύπωση, και παρουσιάζει μια πραγματικότητα κατασκευασμένη από το μυαλό ενός οραματιστή. Τα έργα του έχουν μια ισχυρή σκηνογραφική συνιστώσα, και όσοι διερευνούν αυτά τα μηνύματα αφήνονται να αποκρυπτογραφήσουν το νόημα που τους έχει αποδώσει ο συγγραφέας τους. Παίζει με σύμβολα και αναφορές και απολαμβάνει να συγχέει τις ερμηνευτικές συντεταγμένες αυτού που θα μπορούσε να είναι η πλοκή μιας ιστορίας που μεταμφιέζεται σε μη πραγματικότητα. (S. Russo)

Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε μια εξαιρετική ιδέα, μεταμορφωμένη με μεγάλη δεξιότητα σε μια εικόνα αναμονής, όπου η σύγχρονη εποχή συναντά έναν χρόνο που δεν υπάρχει πια, για να μας ξαναφέρουν τα συναισθήματα... (Giammarco Puntelli)


Ο δημιουργός εστιάζει στην υπερκάλυψη και στη διασταύρωση των ειδών, σε μια ερευνητική, υπαινικτική και μεταφορική προσέγγιση που είναι έντονη στους θεματικούς και χρωματικούς άξονες. Με μια λαμπερή διαίσθηση, ενοποιεί το παρελθόν (νεκρή φύση), το παρόν (το γυναικείο εικόνισμα) και το μέλλον (τον συμβολισμό, τη κρυπτική γραφή...), έτσι ώστε το έργο να γίνεται ένα καλλιτεχνικό, αλλά και λογοτεχνικό και μετα-αφηγητικό παράδειγμα. Ο ζωγράφος επιδιώκει να ανακαλύψει ένα νέο οπτικό σύμπαν, να εξερευνήσει τα όρια της παραδοσιακής εικονογραφίας, για να αποδείξει πόσο η ζωγραφική σήμερα — μέσα σε τόσο θόρυβο — παραμένει μια αυθεντική τέχνη. Η δημιουργικότητα του καλλιτέχνη επιβεβαιώνει, λοιπόν — και χάρη στις ζωηρές χρωματικές αποχρώσεις — ότι η προσέγγιση που σχετίζεται με το είδος εξακολουθεί να έχει δικαίωμα στην ζωγραφική του 21ου αιώνα.

Η ζωγραφική του Gianfranco Zenerato μας οδηγεί σε μια αντίληψη της πραγματικότητας που λειτουργεί σε τρία επίπεδα. Είναι ένα ταξίδι στο χρόνο αυτό που θα αντιμετωπίσουμε με τον καλλιτέχνη, ο οποίος μέσω διαφόρων πειραμάτων έχει καταλήξει τα τελευταία χρόνια να τοποθετεί την οπτική του σε ένα παρόν που «κοιτά» το παρελθόν ως έναν ιδανικό κόσμο, αλλά πλέον χαμένο, και σε ένα μέλλον γεμάτο τεχνητές και τεχνητές μολύνσεις.
Είναι ένα προειδοποιητικό μήνυμα και μια προειδοποίηση που διαφαίνεται από τα στοιχεία που τοποθετούνται στον καμβά, περιβάλλοντας την συνολική του εικόνα. Η "μπαταρία" που βρίσκουμε ως σταθερό στοιχείο, μας λέει "προσοχή", ο χρόνος τελειώνει, και η έντονη παρουσία φυσικών στοιχείων που τοποθετούνται πρώτο πλάνο, μολυσμένα από αντικείμενα του τεχνολογικού κόσμου (το ποντίκι, το cd ή το ξυπνητήρι), υπογραμμίζουν πόσο σημαντικό είναι να μην αποκόψουμε τον δεσμό με το παρελθόν, με έναν κόσμο όπου η φύση ήταν κυρίαρχη.
Το θηλυκό στοιχείο, τοποθετημένο στο χρονολογικό επίπεδο του παρόντος, αντιπροσωπεύει το αρχέτυπο της μητέρας-Γης που βρίσκεται στη μεσαία γη ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.
Ο Gianfranco, όπως ο Οδυσσέας, ταξιδεύει σε αυτήν τη χρονική διάσταση, αναζητώντας τις δυνάμεις που μας στηρίζουν και μας διαμορφώνουν, τροποποιούν ή κυβερνούν την τύχη μας. Προωθημένος προς το μέλλον, ο άνθρωπος-καλλιτέχνης αντιμετωπίζει το ταξίδι με δύναμη και αποφασιστικότητα, αλλά στη συνέχεια συνειδητοποιεί την ευθραυστότητά του μπροστά στην πολυπλοκότητα ενός κόσμου που ο ίδιος δημιούργησε, αυτού της τεχνολογίας, που του ξεφεύγει από τα χέρια και αισθάνεται, επομένως, την ανάγκη να επιστρέψει από όπου ξεκίνησε. Έτσι, επιστρέφει η κυκλικότητα, όπου το ταξίδι είναι αυτή η αιώνια πρόσκληση στη ζωή και στο θάνατο. Θα πρέπει να επιστρέψουμε στο σημείο εκκίνησης για να βρούμε τον εαυτό μας, και η γυναικεία μορφή γίνεται έτσι σύμβολο αυτής που μας επιτρέπει να αναγεννηθούμε.
Οι λέξεις «partire» και «partorire» περιέχουν και οι δύο την έννοια του διαχωρισμού και της απομάκρυνσης, και σε κάθε ταξίδι που πραγματοποιεί ο Gianfranco Zenerato υπάρχει αυτή η κυκλική χρονική αναφορά, αυτό το ξεκίνημα και μετά η επιστροφή. Όταν κοιτάμε το μέλλον, δεν μας μένει παρά να στρέψουμε το βλέμμα μας στο παρελθόν για να μην χάσουμε τις ρίζες μας, για να μην μας απο-ανθρωποποιήσει ο τεχνολογικός και μετα-τεχνολογικός κόσμος.
Κάθε ταξίδι θέτει στη ίδια γραμμή τη λογική και τα συναισθήματα, προκαλεί αμφιβολίες και φόβους, οι χρόνοι της καθημερινότητας διαστρεβλώνονται και αποκτούν διαφορετικά νοήματα.
Το να προχωράς προς το μέλλον γίνεται πρόκληση, αποτυπωμένη στο βλέμμα της γυναίκας, αλλά και κίνδυνος επειδή σχεδόν σημαίνει απώλεια ταυτότητας. Ξεκινώντας, πρέπει να αντιμετωπίσεις τον χωρισμό από το «παλιό εαυτό», που αποτελείται από συνήθειες, ρόλους και βεβαιότητες. Το να ξεκινάς είναι πάντως ελευθερία και, αν και αυτή είναι περιορισμένη επειδή συναντάς το άγνωστο, καταφέρνει να βάλει τάξη στο παρελθόν. Η προοπτική σε κίνηση γίνεται κεντρομόλος και φυγόκεντρος, η ροή της επέκτασης είναι η κατεύθυνση προς την οποία βαδίζεις, ενώ το κέντρο της συστολής είναι η κατεύθυνση από την οποία προέρχεσαι και στα έργα του Zenerato υπάρχει αυτή η αίσθηση προέλευσης από έναν τόπο και κατεύθυνσης προς έναν άλλο. Στο κέντρο, η γυναικεία μορφή ως σημείο αναφοράς: είναι η συνείδηση του καλλιτέχνη, η καρδιά του ταξιδιού, με τους ρυθμούς, τους θορύβους, τους χρόνους, τις δυσκολίες, τις ανακαλύψεις και τα συναισθήματα της.
Το χρονικό σχέδιο του μέλλοντος που αντιπροσωπεύει την άφιξη είναι, σε ορισμένα έργα, απανθρωποποιημένο, και η γυναικεία μορφή είναι σχεδόν θρυμματισμένη επειδή ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του σε αυτήν την τοποθέτηση: είναι σαν η απώλεια ταυτότητας να αποτελεί μια απογοητευτική παραδοχή της απώλειας της σύνδεσης με το παρελθόν και ακόμη και τα στοιχεία των still life γίνονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, σχεδόν απουσία και υπερισχύονται από τα τεχνολογικά στοιχεία.
Γίνεται λοιπόν ζωτικής σημασίας να προστατευθούμε από αυτό το μέλλον, που προχωρά επικίνδυνα και σχεδόν ανεξέλεγκτα, και να καταφύγουμε σε κάτι γνώριμο και αρχαίο, όπου ακόμη και οι ψευδαισθήσεις είναι πραγματικές.
Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε πραγματικά τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε μέσα από όνειρα, σημάδια και σύμβολα, όπου ο καθένας από εμάς θα δει τον εαυτό του αντικατοπτρισμένο σε έναν καθρέφτη. Το να ξεκινήσουμε μαζί του σημαίνει να σκοτεινιάσουμε προσωρινά αυτούς τους καθρέφτες, περιμένοντας να ανακαλύψουμε μια διαφορετική εικόνα του εαυτού μας. Ίσως θα βρούμε την ουσία μας, θα συνειδητοποιήσουμε τη σχετικότητα των αξιών και των σημείων θέασης, τόσο δικών μας όσο και των άλλων. Μπορεί να χαθούμε και μετά να βρούμε τον εαυτό μας, κατανοώντας μια κοινή φύση, μοίρα και ταυτότητα. (Gaetana Foletto)

Ο καλλιτέχνης, ξεκινώντας από τον κλασικό παρελθοντισμό με μια γλώσσα προ-αφηρημένης εικονικής, στο υπόβαθρο του ιστορικοποιημένου εσωτερικού του σύμπαντος, κινεί το κινητό δείκτη της αναδυόμενης συνείδησής του, μέχρι τις άκρατες εκτάσεις του παρόντος, υποτάσσοντας την επιστημονική τεχνική του στην ενέργεια του ονείρου, του σημάδιου, του συμβόλου και κυρίως του χρώματος, πλούσιου σε διαύγεια και καθαρότητα τόνου, για να αλληλεπιδράσει και με το τεχνολογικό παρόν. Η μοντερνικότητά του είναι αυθεντικά ψυχολογική και εκφραστική ένταση της εκφραστικής του φόρτισης από μεταβλητές της καλλιτεχνικής μετα-εξαρχίας, με αναφορές σε προοπτικές καραβαγγέλικες... και σύγχρονη ψυχολογία προ-αναγεννησιακής προέλευσης (Rembrandt...). Ο Zenerato διαθέτει δημιουργικές δυνατότητες ευρέος ιστορικού εύρους, γνωρίζοντας πώς να τις συνδυάζει ποιητικά, συναρμολογώντας, κάνοντας να vibrate η κιθάρα της ποίησης της ψυχής πάνω στις συντεταγμένες της ιστορίας της τέχνης σε παγκόσμιες αξίες, και σε σάρωση πάνω στον δείκτη της απέραντης φανταστικής εξέλιξής του, μέσω του υπερρεαλισμού του ονειρικού του οράματος, ενός ανοιχτού παραθύρου που προστίθεται στη λογική. Συνομιλώντας με το παρόν. (Καθηγητής Alfredo Pasolino)

Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η έρευνά σας: η εικονοποίηση επιτυγχάνει θεατρικά εφέ σε έναν χώρο όπου δονείται μια συμβολική συχνότητα, ανατεθειμένη κάθε φορά στον ύπνο, στον μύθο ή στην καθημερινή πραγματικότητα, όλα αυτά αρμονικά συνοδευόμενα από ένα υπέροχο χρωματικό παιχνίδι.


Ο καλλιτέχνης του αυστηρού και της μοντερνικότητας.
Με επιμέλεια του Francesco Cairone


Οι πιο αυθεντικοί συγγραφείς δεν είναι επειδή προωθούν το καινούργιο, αλλά επειδή παρουσιάζουν αυτό που έχουν να πουν με τέτοιο τρόπο που να φαίνεται ότι δεν έχει ειπωθεί ποτέ πριν.
(Goethe)


Απαιτείται να ξεκινήσουμε από τη διαχρονική φράση του Goethe για να μιλήσουμε για τη πλούσια και καινοτόμο ζωγραφική του καλλιτέχνη Gianfranco Zenerato, και αυτό επειδή μέσα από αυτήν την απλή φράση αφηγείται μια μεγάλη αλήθεια, δηλαδή ότι πλέον στη ζωγραφική έχει γίνει τα πάντα και σήμερα ο καλλιτέχνης που προσπαθεί να κατακτήσει μια δική του μοναδικότητα, χωρίς να επηρεάζεται από ρεύματα και Δασκάλους του παρελθόντος, πρέπει να ξεπεράσει τεράστια εμπόδια γιατί, όπως υποστήριζε και ο Giorgio Morandi, «Καινούργια στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα ή ελάχιστα», και επομένως για να είναι κανείς πρωτότυπος θα έπρεπε να ζωγραφίζει λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές, τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.

Λέγεται ότι η τέχνη ανήκει σε όλους, αλλά δεν είναι για όλους· επομένως, ο καθένας έχει το δικαίωμα να συγκινηθεί μπροστά σε ένα αριστούργημα, αλλά το να ζωγραφίζει και να δημιουργεί είναι ένα δώρο που ο Θεός έχει παραχωρήσει μόνο σε λίγους εκλεκτούς, οι οποίοι, ικανοί να δουν αυτό που οι άλλοι συχνά δεν αντιλαμβάνονται καν, καταφέρνουν να μετατρέψουν τα συναισθήματα που προκύπτουν από τα μικρά πράγματα, από μια χειρονομία, μια χάδι, ένα βλέμμα, σε ζωηρούς τόνους που χρωματίζουν το γκρίζο του κόσμου που μας περιβάλλει.
Ανάμεσα σε αυτούς τους τυχερούς πρέπει σίγουρα να καταταχθεί ο Δάσκαλος Zenerato, ταλαντούχος καλλιτέχνης λίγων, που καθιστά τη λεπτομέρεια, την αυστηρότητα και τη φαντασία στυλ ζωγραφικής που, αν και αναδύεται στη μνήμη, θυμίζει παλαιότερους Δασκάλους, αποδεικνύοντας ότι ο καλλιτέχνης έχει αξιοποιήσει τα μαθήματα της όμορφης ζωγραφικής, κλέβοντας από τους μεγάλους μια άψογη τεχνική, παρουσιάζει μια μοναδικότητα και μια ορατή ατομικότητα σε εκείνο το κομψό μοντέρνο στοιχείο που υπάρχει σε κάθε δημιουργία, καθιστώντας τον μια λευκή μέλισσα στο εθνικό καλλιτεχνικό τοπίο.
Κήποι με λουλούδια και ώριμα, πλούσια φρούτα, απλωμένα σε ψηλούς μαρμάρινους τοίχους που έχουν φθαρεί από τα χρόνια και συχνά λερωμένοι από ερωτικά σχέδια δύο νέων εραστών, διασταυρώνονται με αντικείμενα της σύγχρονης καθημερινότητας, όπως ένα cd-rom, ένα ποντίκι, μια σπάτουλα, που γίνονται ο σύνδεσμος ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Το περιβάλλον, σχεδόν πάντα καταγεγραμμένο στο λυκόφως του βραδιού, όταν η πράσινη ακτίνα χαιρετά τον ήλιο και καλωσορίζει τη σελήνη, αναδεικνύει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση αυτό που ο Zenerato ανακηρύσσει πάνω στις μαρμάρινες πλάκες στο πρώτο πλάνο, όπου ξεχωρίζει ένα όλο και πιο ζωντανό χρώμα που εκτείνεται από το κόκκινο, το κίτρινο, το πράσινο και όλες τις θερμές αποχρώσεις του ουράνιου τόξου.
Το ουράνιο τόξο φαίνεται να υπερισχύει της καριέρας αυτού του νεαρού και πολλά υποσχόμενου καλλιτέχνη, δημιουργού της τέχνης, επειδή έχει δημιουργήσει ένα στυλ που αρχικά ήταν ποιητικό και στη συνέχεια ζωγραφικό, με το οποίο καταφέρνει να αποτυπώσει αυτό που αισθάνεται, φιλτράροντας τις ατέλειες και τις αρνητικότητες που φέρνει μαζί του ο κόσμος μας.

Έχουν γράψει γι' αυτόν ή έχουν κρίνει τα έργα του.

Πάολο Λέβι, Πάολο Ρίζι, Τζιαμαρκό Πουντέλλι, Τζόρτζιο Γκράσο, Σέρτζιο Καπελλίνι, Πιέτρο Γκασπερίνι, Φρανσουά Μπουισόν, R. Μποσχί, Μισέλ Νοτσέρα, Κάρλο Αλμπέρτο Γκομπέτι, Αντελόλα Γκότι, Τζιάνο Ινγκόλια, Ντίνο Πασκουάλι, Ουμπέρτο Ζακάρια, Ουμπέρτο Τεσσαρί, Οτορίνο Στέφανι, Τζουλιό Γκασπαρότι, Κάρλο Φεντερίκο Τεόδορο, Κάρλο Ριγκόνι, Τζόρτζιο Τρέβιζαν, Βέρα Μενεγκούτσο, Κλάουντια Ρανταέλι, Γκρίλλο Μπιάτζιο, Λούκα Νταλ'Ολιό, Φράνκο Μπρεσκιάνινοι, Τζιοβάνι Β. Μπιανκίνι, Μάρα Φρινιάνι, Άλντο Ταβέλλα, Άγγελος Μαρκίριος, Βάλτερ Κότσετα, Πάολο Μπαρατέλλα, Λουτσιάνο Κινέζι, Λουίτζι Κονσόνι, Τζουζέπε Πόσσα, Σίλβανο Βαλεντίνοι, Σίρο Περιν, Αλφρέντο Πασολίνο κ.ά...