Jacques Lacomblez / Antoni Zydron - Corps Cité - 1981

Jacques Lacomblez / Antoni Zydron - Σώμα πόλης - Βρυξέλλες-Πόζναν, εκδ. L'Empreinte et la Nuit, 1981

Κατάσταση: εξαιρετική.

Παρακολούθηση και καταγραφή.
Επαγγελματική συσκευασία.
Αποστολή ασφαλισμένη



Ο Jacques Lacomblez, γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1934 στις Βρυξέλλες, είναι ένας βέλγος σουρεαλιστής ζωγράφος, σκιτσογράφος και ποιητής.

Ο Ζακ Λακμπλέζ από την εφηβεία του παθιάζεται με τον Γερμανικό Ρομαντισμό, τον Ρίχαρντ Βάγκνερ, τον Γκούσταβ Μάλερ, τον Συμβολισμό, τον Κάρολο Μπαίλντεν, τον Stéphane Mallarmé, τον Arthur Rimbaud, τον Σουρεαλισμό, την ιστορία των Καθαρών, τον Καρλ Μαρξ, τον Σίγκμουντ Φρόιντ και την ψυχανάλυση ή ακόμα και, έναν άθεο μυστικισμό, σε ορισμένες πτυχές της ανατολικής γνώσης. Ζωγραφίζει τα πρώτα του έργα με σουρεαλιστική πνοή σε ηλικία 15 ετών, όταν ανακαλύπτει το σύμπαν του Giorgio De Chirico και στη συνέχεια αυτό του Max Ernst, που ασκεί ισχυρή επιρροή στο έργο του. Έχει επίσης μεγάλη εκτίμηση για τον Kandinsky και τον Piet Mondrian. Τον Ιανουάριο του 1952, πραγματοποιείται η πρώτη του έκθεση στη Galerie Saint-Laurent, στις Βρυξέλλες, γνωστή ως ένας σημαντικός χώρος ανακάλυψης νέων ταλέντων.

Στον τομέα της ποιητικής γραφής, μετά το πολύ νεαρό της ηλικίας που επηρεάστηκε από τον Jacques Prévert, η ανακάλυψη του Breton και του Benjamin Péret σηματοδοτεί μια νέα πορεία όπου ο αυτοματισμός θα αποκτήσει σημασία. Αλλά το αποτύπωμα του Mallarmé, συλλογές όπως το «Serres Chaudes» του Maeterlinck και τα «Les Reposoirs de la Procession» του Saint-Pol-Roux θα παραμείνουν καθοριστικά.

Ο Jacques Lacomblez συναντά τον René Magritte στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και συχνάζει με τους Βέλγους σουρεαλιστές ποιητές όπως ο E. L. T. Mesens, Achille Chavée, Marcel Havrenne, Marcel Lecomte ή Paul Nougé. Το 1956, γνωρίζεται με τον Edouard Jaguer, διευθυντή του κινήματος και του περιοδικού "Phases", με τον οποίο συνεργάζεται στενά στην οργάνωση διαφόρων δραστηριοτήτων και συμμετέχει σε πολλές εκθέσεις στην Ευρώπη, καθώς και στη Λατινική Αμερική και τη Βόρεια Αμερική. Δημιουργεί τις εκδόσεις και το περιοδικό "Edda", που θα έχει 5 τεύχη (από το 1958 έως το 1965), και τις εκδόσεις "L’Empreinte et la Nuit", που δημοσιεύουν συλλογές ποιημάτων του Daniel Abel, Achille Chavée, Claude Tarnaud και Jean Thiercelin, καθώς και δικά του.

Το 1958, μέσω του Jean-Jacques Lebel, συναντά τον André Breton. Την ίδια εποχή, έρχεται σε στενή επαφή με αρκετούς σουρεαλιστές, μεταξύ των οποίων οι Georges Henein, Wifredo Lam, Karl Otto Götz, Robert Benayoun, Jean-Pierre Duprey, Gérard Legrand, και άλλους.

Υπό την καθοδήγηση του Marcel Lecomte και του Breton, περνά ένα χρόνο στη Χαρακτηρική χώρα, κυρίως στο Montségur και στη νοτιοδυτική Γαλλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της σημαντικής παραμονής, γίνεται φίλος με τον Jean Thiercelin, τον Adrien Dax και τον Christian d’Orgeix.

Ο Lacomblez συμμετείχε σε δύο σημαντικές Διεθνείς Εκθέσεις του Σουρεαλισμού: το 1959 στη Galleria Schwarz του Μιλάνου, με τίτλο «Mostra Internazionale del Surrealismo», και το 1961, κατόπιν πρωτοβουλίας του Breton και του Marcel Duchamp, στη Galerie D’Arcy στη Νέα Υόρκη, με τίτλο «Le Domaine des enchanteurs».

Το 1963, ξεκινά μια φιλία που ποτέ δεν διαψεύστηκε με τον ποιητή Claude Tarnaud· μαζί και με τον Thiercelin, θα μοιραστούν, μεταξύ άλλων, το πάθος για το τζαζ και θα συχνάζουν συστηματικά τον Julio Cortázar ανάμεσα σε τόσες άλλες αξέχαστες μορφές των Τεχνών και των Γραμμάτων. Μοιρασμένος ανάμεσα στις Βρυξέλλες και το Παρίσι, συναντάει τους περισσότερους σουρεαλιστές καλλιτέχνες και ποιητές από όλο τον κόσμο· εκθέτει κυρίως στο Παρίσι, στη Ρώμη, στη Γερμανία, στη Δανία και στη Βραζιλία.

Το 1964, με αφορμή τα 30 του χρόνια, μια μεγάλη έκθεση αφιερώνεται σε αυτόν στο Palais des Beaux-Arts του Βρυξελλών.

Μετά την Πολωνία το 1980 (Poznań, Βαρσοβία...), το Μουσείο του Ixelles στις Βρυξέλλες προτείνει την πρώτη του αναδρομική έκθεση στο Βέλγιο, το 1983.

Λάτρης της παλαιάς, κλασικής και σύγχρονης μουσικής, ο Jacques Lacomblez έχει πραγματοποιήσει σημαντικούς εικαστικούς φόρους τιμής σε Mahler, Sibelius, Xenakis, Feldman, L. Nono, Grisey ή Ferneyhough... και για το τζαζ στον Duke Ellington, Thelonious Monk και Ornette Coleman. Έχει επίσης εικονογραφήσει αρκετούς συλλογές ποιητών, προλογίσει πολλά καταλόγους εκθέσεων και τα ποιήματά του έχουν εικονογραφηθεί από διάφορους καλλιτέχνες.

Υπό την επιρροή του, αρκετές μικρές εκδοτικές εταιρείες του Βελγίου και της Γαλλίας δημιούργησαν (και θα δημιουργήσουν) χώρο για συγγραφείς όπως ο Guy Cabanel, ο Roger Brielle, ο Gilles Petitclerc, ο Ludovic Tac και, φυσικά, οι φίλοι του Claude Tarnaud και Jean Thiercelin.

Μια ανθολογία των ποιημάτων του Alain Le Saux, «D'Ailleurs le désir», κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Les Hauts-Fonds (Brest).

Τα έργα τους έχουν αποκτηθεί από διάφορες συλλογές και μουσεία, μεταξύ των οποίων τα Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης του Βρυξελλών, της Ρώμης, του Ιεροσολύμων (συλλογή Schwarz), της Βαρσοβίας και του Πόζναν.

Για να γιορτάσουν τα 75 χρόνια και τα 60 χρόνια δημιουργίας τους, παρουσιάστηκαν το φθινόπωρο του 2009 σε μια αναδρομική έκθεση που οργανώθηκε στο Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας του Saint-Brieuc (Βρετάνη), σε συνεργασία με το Collectif des artistes plasticiens des Côtes d'Armor.

Με αφορμή τα 80 του χρόνια, η Galerie Quadri (Βρυξέλλες) παρουσίασε την άνοιξη του 2014 μια αναδρομική έκθεση «Εικόνες από το 1951 έως το 2013». Κατά τη διάρκεια αυτής της ευκαιρίας, κυκλοφόρησε από το τυπογραφείο μια έγχρωμη εικονογραφημένη μονογραφία με ανέκδοτα κείμενα του Guy Cabanel, Jean-Michel Goutier και Laurens Vancrevel, που συμπληρώνει την ήδη κυκλοφορημένη από τις εκδόσεις Quadri το 2004 (βλ. Wikipedia).