Μοντέρνο ασήμι Μενταγιόν με Δραχμή από την Αρχαία Ελληνική εποχή, αφιερωμένη στον Αλέξανδρο τον Μέγα. (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μενταγιόν με Δραχμή του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Πρόσοψη: Κεφάλι του Ηρακλή με κράνος από λεοντόδερμα. Οπίσθια: Ο Δίας καθισμένος σε θρόνο, κρατώντας αετό και σκήπτρο.
ΥΛΙΚΟ: Ασήμι
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ελληνικός
4ος αιώνας π.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: διάμετρος 19 mm
Καλή κατάσταση. Αρχικό νόμισμα μέσα σε μια σύγχρονη χειροποίητη κυκλική ασημένια ρύθμιση.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ (ΝΟΜΙΣΜΑ): Από βελγική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε τη δεκαετία του 1990.

Ο Αλέξανδρος Γ' ο Μακεδών, γνωστός και ως Αλέξανδρος ο Μέγας, ήταν βασιλιάς του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, Φίλιππο Β', στον θρόνο το 336 π.Χ. σε ηλικία 20 ετών και πέρασε τα περισσότερα χρόνια της βασιλείας του διεξάγοντας μια μακρά στρατιωτική εκστρατεία σε όλη τη Δυτική Ασία και την Αίγυπτο. Μέχρι την ηλικία των τριάντα ετών, είχε δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα αυτοκρατορίες στην ιστορία, εκτεινόμενη από την Ελλάδα μέχρι τη βόρεια Διόδωρη Ινδία. Ήταν αήττητος στη μάχη και θεωρείται ευρέως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο επιτυχημένους στρατιωτικούς διοικητές στην ιστορία.

Μέχρι την ηλικία των 16 ετών, ο Αλέξανδρος διδάχθηκε από τον Αριστοτέλη. Το 335 π.Χ., λίγο μετά την ανάληψη της βασιλείας στη Μακεδονία, πολέμησε στα Βαλκάνια και επανέκτησε τον έλεγχο της Θράκης και της Ηπείρου, προτού προχωρήσει στην πόλη των Θηβών, η οποία καταστράφηκε στη μάχη. Ο Αλέξανδρος τότε ηγήθηκε της Συμμαχίας της Κορίνθου και χρησιμοποίησε την εξουσία του για να ξεκινήσει το πανελλήνιο έργο που οραματίστηκε ο πατέρας του, αναλαμβάνοντας την ηγεσία όλων των Ελλήνων στην κατάκτηση της Περσίας.

Το 334 π.Χ., εισέβαλε στην Αχαμενική Περσική Αυτοκρατορία και ξεκίνησε μια σειρά εκστρατειών που διήρκεσαν δέκα χρόνια. Αφού κατέκτησε την Μικρά Ασία, ο Αλέξανδρος έσπασε την δύναμη της Αχαμενικής Περσίας σε μια σειρά αποφασιστικών μαχών, συμπεριλαμβανομένων αυτών στην Ισσό και τη Γαυγάμηλα· στη συνέχεια ανέτρεψε τον Δαρείο Γ' και κατέκτησε ολόκληρη την Αχαμενική Αυτοκρατορία. Μετά την πτώση της Περσίας, η Μακεδονική Αυτοκρατορία κατείχε μια τεράστια έκταση μεταξύ της Αδριατικής Θάλασσας και του ποταμού Ινδού. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να φτάσει στα «άκρα του κόσμου και στη Μεγάλη Έξω Θάλασσα» και εισέβαλε στην Ινδία το 326 π.Χ., πετυχαίνοντας μια σημαντική νίκη επί του Πώρου, ενός αρχαίου Ινδού βασιλιά της σημερινής Πουντζάμπ, στη Μάχη του Υδάσπη. Λόγω της απαίτησης των οικείων του στρατιωτών, τελικά γύρισε πίσω στον ποταμό Βάιας και αργότερα πέθανε το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, την πόλη της Μεσοποταμίας που είχε σχεδιάσει να καταστήσει πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Ο θάνατος του Αλέξανδρου άφησε ανεκτέλεστες μια επιπλέον σειρά σχεδιασμένων στρατιωτικών και εμπορικών εκστρατειών που θα ξεκινούσαν με μια ελληνική εισβολή στην Αραβία. Τα χρόνια μετά το θάνατό του, ξέσπασαν μια σειρά εμφυλίων πολέμων σε όλη την Μακεδονική Αυτοκρατορία, που τελικά οδήγησαν στη διάλυσή της από τα χέρια των Διαδοχών.

Με τον θάνατό του να σηματοδοτεί την αρχή της Ελληνιστικής περιόδου, η κληρονομιά του Αλέξανδρου περιλαμβάνει τη διασπορά και το συγκερασμό πολιτισμών που προκάλεσαν οι κατακτήσεις του, όπως ο Ελληνιστικός Βουδισμός και ο Ελληνιστικός Ιουδαϊσμός. Ίδρυσε περισσότερες από είκοσι πόλεις που φέρουν το όνομά του, με την πιο εξέχουσα την πόλη της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Η εγκατάσταση Ελλήνων αποίκων από τον Αλέξανδρο και η επακόλουθη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού οδήγησαν στην απόλυτη κυριαρχία του Ελληνιστικού πολιτισμού και επιρροής μέχρι την ινδική υποήπειρο. Η Ελληνιστική περίοδος εξελίχθηκε μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε σύγχρονο Δυτικό πολιτισμό· η ελληνική γλώσσα έγινε η lingua franca της περιοχής και ήταν η κυρίαρχη γλώσσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι την κατάρρευσή της στα μέσα του 15ου αιώνα μ.Χ. Οι ελληνόφωνες κοινότητες στην κεντρική Ανατολία και στη μακρινή Ανατολική Ανατολία επιβίωσαν μέχρι τη γενοκτονία των Ελλήνων τη δεκαετία του 1910 και τις αρχές της δεκαετίας του 1920, καθώς και μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας στα μέσα της δεκαετίας του 1920. Ο Αλέξανδρος έγινε θρύλος ως κλασικός ήρωας στο πρότυπο του Αχιλλέα, εμφανιζόμενος σημαντικά στις ιστορικές και μυθικές παραδόσεις τόσο των Ελληνικών όσο και των μη Ελληνικών πολιτισμών. Τα στρατιωτικά του επιτεύγματα και οι πρωτοφανείς διαρκείς επιτυχίες στη μάχη τον καθιέρωσαν ως το μέτρο σύγκρισης για πολλούς μετέπειτα στρατηγούς, και οι τακτικές του παραμένουν σημαντικό αντικείμενο μελέτης σε στρατιωτικές ακαδημίες παγκοσμίως.

Περιλαμβάνεται πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
αρχαίες πολιτισμοί