JAM MONTOYA. Libro descatalogado e inencontrable - SANCTORVM - 2003

Και απαντώντας ο άγγελος είπε σε αυτόν: Το Πνεύμα το Άγιο θα επανέλθει σε σένα και η δύναμη του Υψίστου θα σε καλύψει με τη σκέπη του, γι' αυτό και το γεννημένο θα ονομαστεί Άγιο, Υιός του Θεού.

«Κανείς δεν είναι προφήτης στον τόπο του», λέει το ρητό. Στα χέρια μας βρίσκεται το να μην κατασταλεί ή εκτοξευθεί η δημιουργική ικανότητα έξω από τα σύνορά μας (όπως ήδη συνέβη με τον ζωγράφο Juan Barjola), εξαιτίας της άγνοιας μερικών και της υποταγής άλλων.

Ο Κριτικός Σκέψης παρασύρεται από το ταλέντο, επιδιώκει να υιοθετήσει το βλέμμα του JAM Montoya, για να γνωρίσει το άτομο που κρύβεται πίσω από έναν στόχο που διαμορφώνει συναισθήματα όπως ο πόνος, η μοναξιά και ο αγωνία, τα οποία, μιμητικά με το σεξ, ξυπνούν στον θεατή εκείνο που πίστευε ότι κοιμόταν.

Εάν νιώθουμε την επιτακτική ανάγκη να περιγράψουμε με λόγια κάτι που ξεπερνά το υλικό, την καθημερινότητα των αντικειμένων, κάτι που μας τραβάει περισσότερο από το δέρμα, που μας διαμελίζει σχεδόν αφήνοντάς μας να πεθαίνουμε, είναι περισσότερο από πιθανό να βρισκόμαστε μπροστά στο έργο του JAM Montoya.

Γεννημένος στην Εξτρεμαδούρα (Ισπανία), και με απόλυτη πεποίθηση ότι ήθελε να γίνει φωτογράφος από μόλις δεκαέξι ετών, δηλώνει αυτή την καλλιτεχνική πειθαρχία ως «το νόημα της ζωής του». Ένα νόημα που, δυστυχώς, δεν έχει αγγίξει τη γη του (Badajoz), προκαλώντας στον δημιουργό ένα γλυκόπικρο συναίσθημα.

Για τον Para Montoya, η φωτογραφία γίνεται μια «υπαρξιακή θεραπεία». Όταν δεν φωτογραφίζει, είναι «χαμένος», ενώ αν το κάνει, περιγράφει τη ζωή του ως «μια διαρκής nirvana».