Καφετιέρα - Χαλκός, Ορείχαλκος, Επάργυρο - Ισλαμική Δαλλάχ Τζαρά

Μεγαλοπρεπής και πλούσια διακοσμημένη αντίκα καφετιέρα, γνωστή ως «Dallah» ή «Aftabeh (Aftaba)», η οποία χρονολογείται από την Οθωμανική και/ή Κατζάρ περίοδο.
Αυτό το περσικό καφεπότης κατασκευάζεται από ορείχαλκο, χαλκό ή κράμα χαλκού, με μια σιδερένια λαβή. Το σώμα του είναι μη μαγνητικό, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για υλικό με βάση τον χαλκό· μόνο η λαβή μαγνητίζεται.

Το κομμάτι μπορεί αρχικά να ήταν επικαλυμμένο με ασήμι, αν και αυτό δεν μπορεί να δηλωθεί με βεβαιότητα.

Οι εξαιρετικά λεπτομερείς χειροανάγλυφτες διακοσμήσεις της χλωρίδας και της πανίδας αποτυπώνουν εξαιρετική δεξιοτεχνία. Χρησιμοποιήθηκαν παραδοσιακές τεχνικές όπως η χαρακτική, το chasing και η repoussé, με καλέμια και πένσες προκειμένου να δημιουργηθεί βάθος και ανάγλυφο στο μέταλλο.
Οι πλούσιοι μοτίβοι ζώων και φυτών είναι χαρακτηριστικοί της οθωμανικής τέχνης και της τέχνης Κατζάρ και αντικατοπτρίζουν τις ισλαμικές καλλιτεχνικές παραδόσεις.
Οι επαναλαμβανόμενοι συμμετρικοί σχηματισμοί αντιπροσωπεύουν την απέραντη φύση, τη θεία τάξη και την ισορροπία του σύμπαντος, ένα βασικό θέμα στην ισλαμική τέχνη. Πλούσια φύλλα και λουλούδια συμβολίζουν τη ζωή και τον Παράδεισο, ενώ το κεντρικό καρτούσιο με στυλιζαρισμένα πουλιά και/ή ζώα αντιπροσωπεύει την προστασία.

Ο απλός αλλά αυθεντικός μεντεσές τύπου καρφί-άρθρωση, μια παραδοσιακή κατασκευή της Μέσης Ανατολής, ενισχύει περαιτέρω την παλαιά προέλευση αυτού του καφετιέρου. Το χερούλι εμφανίζει ενδείξεις ότι ίσως στο κέντρο του κάποτε είχε προστεθεί ένα επιπλέον διακοσμητικό στοιχείο.

Στο κάτω μέρος φαίνονται τέσσερις χαρακτικά γραμμές, που σχηματίζουν ένα τετράγωνο, πιθανώς ένδειξη ενός σήματος κατασκευαστή ή εργαστηρίου. Το ακριβές νόημα αυτού του σήματος δεν είναι εντελώς σαφές.

Η κατσαρόλα είναι ακατέργαστη και εμφανίζει μια όμορφη πατίνα.
Το εσωτερικό είναι επικασσιτερωμένο. Τον 18ο και 19ο αιώνα, ήταν συνήθη να επισκέπτεσαι περιοδικά έναν περιοδεύοντα ειδικό κασσιτερωμάτων, γνωστό ως «Kalaiwallah», για να τα επανακασσιτερώσουν εκ νέου οικιακά σκεύη, καθώς το στρώμα κασσίτερου φθείρόταν φυσικά με τη χρήση. Η κασσιτέρωση έκανε το σκεύος ασφαλές για χρήση με νερό, καφέ ή τσάι.

Ένα σπάνιο και εξαιρετικά διακοσμητικό αντικείμενο συλλεκτών ισλαμικής και αραβικής τέχνης από την Οθωμανο-Καζαρική περίοδο.