Μενταγιόν Aletai. (χωρίς ελάχιστη τιμή) Μετεωρίτης σιδήρου - 8.77 g

Δαχτυλίδι με μετεωρίτη Aletai, ατσάλινο ανοξείδωτο.

Μικρή στρώση από προστατευτική ρητίνη.

Δωρεάν αλυσίδα.

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης στον κόσμο (74 τόνους) ανακαλύφθηκε στην επαρχία Αλέταϊ στην περιοχή των Ουιγούρων του Σιντσιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλύπτες του μετεωρίτη — Hailati Ayisa και Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί με εθνικότητα kazakh — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατεθεί, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων του διαστήματος, σύμφωνα με το Southern Weekly. Οι επιχειρηματίες της βοσκοτόπου, όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης, επίσης διεκδίκησαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη δήλωσαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν το μεταλλικό μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να εκδώσουν σωστή απόφαση, καθώς το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός αντικειμένου δικαιολογείται από κάποιον που το διεκδικεί πρώτος, προτού το κάνει κάποιος άλλος.

Ο Χαϊλάτι προέρχεται από το νομό Τσινγκχέ του Αλέταϊ, το μέρος όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλα». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng, ενώ έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, η Hailati δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από έναν άλλο λάτρη των μετεωριτών. Ο άνδρας είπε στην Hailati ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε μια αλπική περιοχή στο Aletai και ελπίζαν ότι θα ήταν έτοιμοι να συμμετάσχουν στην αναζήτηση.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριτών στη συνέχεια ανέλαβε να βρει το υποτιθέμενο αντικείμενο από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μπαολίν, ένας ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Η έρευνα, ωστόσο, απέτυχε. Πριν από τους εννέα άνδρες χωριστούν, συμφώνησαν προφορικά με τους Χάλατι και Τζιερχενγκ να συνεχίσουν τις έρευνες.

Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανώς θα λάβουμε ένα μεγάλο βραβείο αν τον βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση, δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεωρούσαν την αναζήτηση ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει το πεπρωμένο.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα που βρήκαν το μετεωρίτη. «Ήταν ένα δώρο του Θεού, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Άμεσα ενημέρωσαν τους επτά εναπομείναντες οπαδούς των μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Κινεζική Ακαδημία Επιστημών ως ο «πρώτος ανακαλύπτων».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματά τους λέγοντας «ξέρουμε ότι το βρήκατε και οι δύο», και τους εξέδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Τον Ιούλιο του 2011, με επίσημη επιβεβαίωση, η μετεωρίτης αναγνωρίστηκε ως η τέταρτη μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωριδίου με το «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε το σιδηρομετέωρο από το βοσκοτόπι όσο το δυνατόν γρηγορότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Ακόμη αρνήθηκε ότι οι Hailati και Jiaerheng ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν το μετεωρίτη σιδήρου, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Aletai, Sun Jianguo, το είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Ωστόσο, δεν υπήρχαν αποδείξεις για αυτήν την ισχυρισμό. Σύμφωνα με τον Zhang Min, δικηγόρο των Hailati και Jiaerheng, καμία κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, κατασχέσει ή διαχειριστεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά την ανταμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση αποδέχτηκε να δώσει στους Hailati και Jiaerheng από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Παρ' όλα αυτά, οι δύο άνδρες θεώρησαν την ανταμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν αρνητικά στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ πληρώσαμε την Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Πίστευε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, επομένως δεν έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Η Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι έλαβαν ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, ξαφνικά, οι βοσκοί επιχειρηματίες Juman και Kenjiebieke Remazan τώρα υποστήριξαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν επίσης την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπρασιών γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της ίδιας της βοσκής, και καθώς τα μετεωρίτες δεν παράγονται από τη βοσκή, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Wuhan.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν από οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε σε κάποιο βαθμό παγώσει. Ο φαν των μετεωριτών Liu Xin δήλωσε στις εφημερίδες ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρει κανείς έναν μετεωρίτη.

Οι ανακαλυπτές θα τραυματιστούν αν οι δύσκολες στην εύρεση μετεωρίτες τους απλώς αφαιρεθούν από την κυβέρνηση.

Ελπίζω οι νόμοι να μπορέσουν να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερα μετέωρα και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυπτή», δήλωσε ο Liu Xin.