Ammonite - Απολιθωμένο κέλυφος - Perisphinctid - 14 cm

Καλά διατηρημένο απολίθωμα αμμόνιτη με κλασικό σχήμα σε σπείρα planispiral, με σαφώς ορισμένες ακτίνες ραβδώσεων. Η επιφάνεια παρουσιάζει φυσική ορυκτοποίηση σε αποχρώσεις μπεζ και ανοιχτού καφέ, τυπικές για απολιθωμένα πετρώματα ιζηματογενούς τύπου. Ο κεντρικός σπειροειδής όγκος (ομφαλός) είναι ακέραιος, ενώ η ελαφριά διάβρωση στα εξωτερικά άκρα αναδεικνύει την φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα παρουσιάζει εξαιρετικά λεπτομερή δομική κατασκευή και έντονη οπτική ελκυστικότητα, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.

Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα που χαρακτηρίζονταν από ένα εξωτερικό κέλυφος που αποτελείται κυρίως από ασβεστοκονίαμα σε μορφή αραγωνίτη, μαζί με ένα μικρότερο μέρος οργανικής, πρωτεϊνικής ουσίας (conchiolin). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά με σεπτά σε πολλαπλές θαλάμους, από τους οποίους το μαλάκιο καταλάμβανε μόνο τον τελευταίο (τον ζωντανό θάλαμο). Οι άλλοι, που σχημάτιζαν το phragmocone (το θαλάμο κέλυφος), χρησιμοποιούνταν ως «θαλάμους αέρα» (παρόμοια με το σύγχρονο Nautilus), γεμάτους με αέριο και υγρό θαλάμου για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των θαλάμων υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειακή οργανική δομή σωληνοειδούς μορφής, μερικώς ορυκωμένη (ο siphuncle), η οποία περνούσε διαμέσου όλων των διαφραγμάτων και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών μεταξύ του αίματος του ζώου και των μαλακών ιστών και των θαλάμων μέσω μιας οσμωτικής διαδικασίας.