Λείψανο - Μπρούντζος, Γυαλί, Textile - 1850-1900 - Πάπας Πίο VII - Από τα Ενδύματα

Πολύ σπάνιο λειψανοθήκη, λείψανο Manichetta, ένδυμα, υπηρέτης του Θεού, Πάπας Pio VII

Εξαιρετική, περίεργη και σπάνια relic από τα τέλη του 19ου αιώνα, φυλαγμένη σε πλαίσιο από μπρούντζο, πρόσφατα αναστηλωμένη, διακοσμημένη με λουλουδάτα και γεωμετρικά μοτίβα και προστατευμένη μπροστά από ένα απλό γυαλί (ελαφρώς σπασμένο). Μέσα, σε μαρμαρωμένο φόντο, δεσπόζει πάνω σε μαργαρίτα από λευκό και κόκκινο ύφασμα η relic (κομμάτι υφάσματος Ex Vestis), με χειρόγραφη επιγραφή σε καρφίτσα: «Μικρό κομμάτι από μανίκι που χρησιμοποιήθηκε από τον Αγιο Πατέρα μας, Πάπα Pio VII». Η relic, σύμφωνα με την παράδοση, φέρει στο πίσω μέρος ένα θρησκευτικό σφράγισμα από κόκκινη κεραλοκονία, αυθεντικό και άθικτο, που εγγυάται την αυθεντικότητα της relic· οι κόκκινες μεταξωτές κλωστές που σφραγίζουν το θήκη είναι άθικτες. Το μέγεθος του πλαισίου είναι 10,5 x 7 εκ., με πάχος 6 mm. Το προς πώληση αντικείμενο συμμορφώνεται με τους κανόνες του eCommerce· πρόκειται για ένα μικρότερο και θρησκευτικό αντικείμενο, όχι ανθρώπινα μέρη· εγγυάται την αυθεντικότητα και νόμιμη προέλευση, προερχόμενο από συλλογή οικογενειακής εκκλησίας, και συνοδεύεται από σχετικό πιστοποιητικό.


Σύντομη ιστορία του Pio VII και των λειψάνων του.

Δούλος του Θεού Πάπας Πίο VII (Βαρνάβας Χιαραμοντί), Κεζένα, 14 Αυγούστου 1742 - Ρώμη, 20 Αυγούστου 1823 (Πάπας από 21/03/1800 έως 20/08/1823)

Γεννημένος στη Cesena, έγινε μοναχός Βενεδικτίνος. Μετά την εκλογή του, έπρεπε να αντιμετωπίσει τις αυθάδειες του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος, αφού στέφθηκε αυτοκράτορας, είχε ενσωματώσει στην Αυτοκρατορία τα Ποντιφικά Κράτη. Ο Πιος VII απάντησε με την αποκήρυξη. Για αυτόν τον λόγο, συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Grenoble και στη συνέχεια στη Savona και το Fontainebleau. Μετά την καταστροφική εκστρατεία στη Ρωσία, ενώ ο Ναπολέων αποβιβαζόταν αιχμάλωτος στο νησί της Έλβα, επέστρεφε στη Ρώμη. Μετά τα «εκατό ημέρες» του Ναπολέοντα και την οριστική του αιχμαλωσία, ο Πιος VII μπόρεσε να αφιερωθεί στη διακυβέρνηση της Εκκλησίας. Του αποδίδεται η αποκατάσταση της Ιησουϊτικής και μια αποφασιστική ώθηση στις αποστολικές δραστηριότητες. Πέθανε στις 20 Αυγούστου 1823. Αμέσως μετά τον θάνατό του, άρχισαν ήδη να κυκλοφορούν λείψανα από ιμάτια και από επαφή με τον Πάπα, για πολλούς νεκρό σε οσμή αγιότητας. Μόνο στις 15 Αυγούστου 2007, η Αγία Έδρα επέτρεψε την έναρξη της διαδικασίας αγιοποίησης του Πάπα Πίου VII. Μια λείψανο προγενέστερη της εποχής, λοιπόν, για έναν πάπα που θεωρούνταν από το λαό ως ένας είδος γενναίου μάρτυρα.


Αυτό το αντικείμενο προσφέρεται αποκλειστικά για την ιστορική, πολιτιστική ή διακοσμητική του αξία. Δεν διεκδικείται, υπονοείται ή υποστηρίζεται καμία θρησκευτική σημασία.