Γλυπτό, Corpus Christi - 68.5 cm -

Ο Χριστός στο σταυρό, παρουσιασμένος σε μια πλούσια σκαλιστή λίστα. Φτιαγμένος από ξύλο από την περιοχή Sainte Lucie, επίσης γνωστό ως Bagard-ξύλο, προς τιμήν του Λωρραίνου καλλιτέχνη Césare Bagard (1620-1708). Νάνσυ, 17ος αιώνας, περίπου 1680-1700, περίοδος Λουδοβίκου XIV.
Ο Χριστός, σταυρωμένος στον σταυρό, απεικονίζεται σε αγώνα θανάτου, με το κεφάλι ελαφρά στραμμένο προς τα δεξιά, τα μάτια ανοιχτά και στραμμένα προς τον ουρανό. Η ζώνη είναι δεμένη με ένα σχοινί.
Η εικόνα είναι εξαιρετικά εκλεπτυσμένη, με εντυπωσιακή μυϊκή δομή όπου οι φλέβες είναι ορατές στα χέρια και το κορμί, ένα πρόσωπο που εκφράζει πόνο, εκφραστικά μάτια, ανοιχτό στόμα και δόντια.
Ο Χριστός διαθέτει μια όμορφη πατίνα με κοκκινωπές αποχρώσεις. Αυτό το σπάνιο άγαλμα του Χριστού, κατασκευασμένο από ξύλο γνωστό ως ξύλο Sainte-Lucie, απεικονίζει την τεχνική δεξιοτεχνία ορισμένων καλλιτεχνών από τη Nancy που ειδικεύονταν στην ξυλογλυπτική. Δημιουργούσαν σταυρούς, αλλά και κουτιά σε διάφορα σχήματα, κορνίζες, κηροπήγια και άλλα αντικείμενα. Το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε έχει λεπτό νεύρο και μια κοκκινωπή απόχρωση· πρόκειται για μια ποικιλία κερασιάς από το τώρα εξαφανισμένο δάσος του Sampigny-en-Barrois, που ανήκε σε ένα μοναστήρι που έδωσε το όνομά του στο ξύλο.
Ο όρος «Bagard-hout» συσχετίζεται επίσης με αυτό το έργο, αναφερόμενος στον César Bagard (1620-1709), έναν γλύπτη στην αυλή του δούκα Κάρολου IV της Λοθαραγίας, ο οποίος κατασκεύαζε μεγάλες εκκλησιαστικές εικόνες. Αν και ο César Bagard, και αργότερα ο γιος του Toussaint, ήταν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι αυτής της σχολής της Nancy, φαίνεται τώρα λανθασμένο ή ακόμη και παραπλανητικό να αποδίδουμε συστηματικά όλα τα αντικείμενα αυτού του ξύλου σε αυτούς. Έτσι, ο μοναχός Βενεδικτίνος Dom Calmet, ηγούμενος των Senones, σημειώνει σε ένα έγγραφο του 1751 ότι «πολλά μικρά αντικείμενα από Sainte-Lucie-ξύλο κατασκευάζονται στη Λοθαραγία και εξάγονται στο εξωτερικό. Αυτό το έργο απασχολεί πολλούς εργάτες. Η οικογένεια Foulon ήταν γνωστή για αυτό το έργο και παρήγαγε πολλά αντικείμενα για τον Dauphin.» (H. Demoriane, Bois de Bagard, στο Connaissance des Arts, Ιανουάριος 1968, σ. 91). Ασφαλώς, υπήρχαν στη Nancy πολλά άλλα εργαστήρια που ειδικεύονταν σε σταυρούς και άλλα αντικείμενα από κερασιάς: Charles Chassel, Claude des Indes, Jean-François Lupot, François Manruisse και Jean-Baptiste Vallier, που δραστηριοποιούνταν στο τέλος του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, αναφέρονται όλοι ως ξυλουργοί Sainte Lucie. Μερικοί ήταν πολύ εξειδικευμένοι, όπως ο Lupot, που εστιάζει στη διακόσμηση μουσικών οργάνων, αλλά το εργαστήριο του Foulon φαίνεται να ήταν το μεγαλύτερο και πιο ενεργό. Είναι επίσης πιθανό ότι ο César Bagard κατασκεύασε τα πιο όμορφα σταυρούς που συνδέονται με το όνομά του.
Η ανάπτυξη της κατασκευής ξύλινων αντικειμένων κοπής στη Νάνσι συμπίπτει με την περίοδο των sumptuary edicts από το 1689 έως το 1709, που εκδόθηκαν από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ' για τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών εκστρατειών του. Όλα τα θρησκευτικά αντικείμενα και τα είδη προσωπικής περιποίησης, όπως σταυροί, καθρέφτες και διάφορα κουτιά, έπρεπε να αντικατασταθούν, επειδή δεν επιτρεπόταν πλέον να κατασκευάζονται από χρυσό ή ασήμι. Οι ξυλουργοί της Νάνσι εκμεταλλεύτηκαν έξυπνα αυτήν την κατάσταση και κατασκεύασαν διάφορα αντικείμενα από Sint-Luciahout, υιοθετώντας το διακοσμητικό ρεπερτόριο των χρυσοχόων. Το Sint-Luciahout, λιγότερο ακριβό από το ελεφαντόδοντο και λιγότερο ευάλωτο από το βερνίκι, είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για λεπτές κοπές, όπως φαίνεται από την λεπτομέρεια στο πρόσωπο του Χριστού και τις λεπτομέρειες των πλευρών του.

Το φόντο ανανεώθηκε πρόσφατα μετά την αντικατάσταση του πίσω πίνακα με βελούδο.
Σε καλή γενική κατάσταση, με μόνο μερικά αποκαταστημένα ίχνη στη λίστα.