Κιάλια θεάτρου - 1940-1950

Θέατρο, δεκαετία του '50. Η παράσταση πρόκειται να αρχίσει, ο θόρυβος του κοινού μειώνεται καθώς χαμηλώνουν τα φώτα. Από τα γαντοφορεμένα χέρια μιας κυρίας καθισμένης στον δεύτερο όροφο των θεωρείων, προκύπτει αυτός ο κομψός θεατρικός κιάλιας: απλός και εκλεπτυσμένος, όπως μόνο τα αντικείμενα της μεταπολεμικής εποχής μπορούσαν να είναι. Κατασκευασμένος στις αρχές της δεκαετίας του '50, διατηρεί στην ψυχή του μια καθαρή πινελιά déco: απλές γεωμετρικές μορφές, καθαρές γραμμές και η ελαφρώς σφυρηλατημένη χρυσή επιφάνεια που αιχμαλωτίζει το φως με διακριτικότητα. Το επένδυση σε μαύρο δερματίνη τον καθιστά συμπαγή και πολύτιμο ακόμα και όταν είναι κλειστός, όταν μοιάζει σχεδόν με μια μικρή vintage τσάκιση. Ο φακός λειτουργεί: διαυγής, έτοιμος να προσφέρει ξανά κοντινές εικόνες από σκηνές που ανεβαίνουν και σκηνές που συγκινούν. Ένα αντικείμενο που δεν έχει δει μόνο το θέατρο, αλλά το έχει διασχίσει. Και τώρα περιμένει μια νέα σκηνή για να παρατηρήσει.