Κηροπήγιο de Carrete - 16ος αιώνας - Μπρούντζος

Κρεμάστρα με ρόδα
16ος αιώνας - (είναι πάνω από 500 ετών)
Μπρούντζος - 425 γραμμάρια βάρους - (περίπου μισό κιλό)
Καλή πατίνα.
++++++++++++
Ένας κηροστάτης τύπου καρουλιού (ή κηροστάτης με καρούλι/καρούλι-τύπου) είναι ένας τύπος κηροστάτη, συνήθως από μπρούντζο, μερικές φορές από ορείχαλκο και ισπανικής καταγωγής, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τη βάση ή το σώμα του σε σχήμα καρουλιού ή ρολού, δημοφιλής κατά τον Μεσαίωνα (15ος-16ος αιώνας) και αποτελεί ένα παράδειγμα της εξέλιξης των κηροστάτων από την αρχαιότητα (Ελλάδα/Ρώμη) έως του να μετατραπούν σε αντικείμενα πολυτελείας και διακόσμησης, ξεχωρίζοντας για τη λειτουργική δομή και την αισθητική τους.
+++++++++++++++++++
Ιστορία και Εξέλιξη:
Αντίκα:
Οι κανδηλιέρες υπάρχουν από την αρχαιότητα (Ελλάδα και Ρώμη), αρχικά από μέταλλο, για τη στήριξη κεριών ή λαμπτήρων, χρησιμοποιούνται τόσο σε σπίτια όσο και στον δρόμο.

Τον 15ο και τον 16ο αιώνα εμφανίζεται το κηροστάσιο του καρέτ.

Στην Ισπανία, γίνονται δημοφιλή τα χάλκινα με αυτή τη δομή καρουλιού.

Σε μεταγενέστερους αιώνες του 17ου και 18ου αιώνα, οι λυχνοστάτες εξελίχθηκαν σε πιο περίτεχνα σχέδια, καθιστώντας τα βασικά κομμάτια διακόσμησης σε εορτές και οικίες.

Χαρακτηριστικά του Κηροστάτη με Καρούλα:
Φόρμα:
Ο όρος "carrete" αναφέρεται στο σχήμα της μπομπίνας ή του ρελέ που διαμορφώνει το σώμα ή τη βάση του.
Υλικό
Συνήθως από μπρούντζο, μερικές φορές και ήδη στον 16ο αιώνα από ορείχαλκο.
Συνάρτηση:
Κρατώντας ένα κερί κατακόρυφα, ως ένα λειτουργικό και διακοσμητικό εργαλείο.

Συνοπτικά, ο κανδηλέρα με καρούλι είναι ένα ιστορικό στυλ, ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στην Ισπανία, που συνδυάζει μια κυλινδρική μορφή (το καρούλι) με διακοσμητικά και λειτουργικά στοιχεία, αντιπροσωπεύοντας ένα ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη των στοιχείων φωτισμού.