Tom Wood - Bus Odyssey (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2001

Αυτή είναι η πρώτη δημοπρασία BEST-OF-PHOTOBOOKS από το 5Uhr30.com, που ξεκινά το 2026.
Με πάνω από 100 εξαιρετικούς αριθμούς από τη προσωπική μου συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Σπάνια ευκαιρία να αποκτήσετε αυτό το λαμπρό, όλο και πιο περιζήτητο photobook του Tom Wood - σε ολοκαίνουργια κατάσταση.

Ο Tom Wood είναι γνωστός για τα 'Looking for Love' και 'All zones off peak' (Martin Parr, The Photobook, τχ. 1, σελ. 308).

Νέο, άψογο, αδιάβαστο· ακόμα αρχικά τυλιγμένο με πλαστική μεμβράνη του εκδότη.
Κατάσταση συλλέκτη.

Αυτό είναι πολύ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Δ εγγυόμαστε λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

Ο Thomas Wood, γεννημένος το 1951, είναι Ιρλανδός φωτογράφος δρόμου, πορτρέτων και τοπίου, με έδρα στη Βρετανία. Ο Wood είναι περισσότερο γνωστός για τις φωτογραφίες του στο Λίβερπουλ και το Merseyside από το 1978 έως το 2001, «στους δρόμους, σε μπαρ και κλαμπ, αγορές, χώρους εργασίας, πάρκα και γήπεδα ποδοσφαίρου» με «αγνώστους, αναμειγμένους με γείτονες, οικογένεια και φίλους». Το έργο του έχει δημοσιευθεί σε αρκετά βιβλία, έχει παρουσιαστεί ευρέως σε ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει βραβεία. Διαθέτει μια αναδρομική έκθεση στη Walker Art Gallery στο Λίβερπουλ μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2024.
(Wikipedia)

Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit. 2001. Πρώτη έκδοση, πρώτη τυπογραφία.

Σκληρό εξώφυλλο (όπως εκδόθηκε). 235 x 235 χιλιοστά. 119 σελίδες. Φωτογραφίες: Tom Wood. Επιμέλεια: Sylvia Böhmer. Κείμενο στα Αγγλικά.

Υπέροχο φωτογραφικό λεύκωμα - σε άψογη κατάσταση.
Δημοσιεύθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης στο «Suermondt-Ludwig Museum, Aachen» το 2001.

Ο Γουood γεννήθηκε και μεγάλωσε στο County Mayo, στα δυτικά της Ιρλανδίας. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία κατά την εφηβεία του, όταν η μητέρα του, καθολική, αναγκάστηκε να φύγει μετά τον γάμο της με τον πατέρα του, που ήταν προτεστάντης. Εκπαίδευση ως conceptual ζωγράφος πήρε στο Leicester Polytechnic από το 1973 έως το 1976. Η εκτεταμένη παρακολούθηση πειραματικών ταινιών τον οδήγησε στη φωτογραφία, στην οποία αυτοδίδακτος. Έχει εξερευνήσει μια «πολλαπλότητα θεμάτων και παραθέσεων που διαφέρουν μορφολογικά» με μια προσέγγιση «πολύ πιο ευέλικτη από τις τρέχουσες συμβάσεις της μετα-Conceptual φωτογραφίας ή της φωτορεπορταζικής». Το 1978, ο Γουood μετακόμισε στο Merseyside, και το 2003 στη Βόρεια Ουαλία, όπου εργάζεται ως μερικής απασχόλησης καθηγητής φωτογραφίας στο Coleg Llandrillo Cymru.
Ο Wood φωτογραφιζόταν κυρίως στο Liverpool και το Merseyside από το 1978 έως το 2001, κυρίως φωτογραφία δρόμου "στο δρόμο, σε μπαρ και κλαμπ, αγορές, χώρους εργασίας, πάρκα και γήπεδα ποδοσφαίρου" ανθρώπων που ήταν "άγνωστοι, αναμειγμένοι με γείτονες, οικογένεια και φίλους." Ταυτόχρονα, εργάστηκε επίσης σε μια μακροπρόθεσμη μελέτη του τοπίου στη δυτική Ιρλανδία, το βόρειο Ουαλία και το Merseyside. Έχει επιστρέψει στη δυτική Ιρλανδία κάθε χρόνο από τότε που έφυγε η οικογένειά του. Έχει επίσης εργαστεί με βίντεο καθημερινά από το 1988, καταγράφοντας την οικογενειακή ζωή.
Οι εικόνες στο πρώτο βιβλίο του Wood και στη πιο διάσημη σειρά του, Looking For Love (1989), δείχνουν ανθρώπους κοντά και προσωπικά στο disco pub Chelsea Reach στο New Brighton, Merseyside, όπου φωτογράφιζε τακτικά μεταξύ 1982 και 1985. Ακολουθεί το All Zones Off Peak (1998), το οποίο περιγράφεται στο The Photobook: A History τ. 2. Το All Zones Off Peak περιλαμβάνει φωτογραφίες από 18 χρόνια οδήγησης λεωφορείων στο Liverpool κατά τη διάρκεια της 'οδύσσειας λεωφορείων' από το 1978 έως το 1996—οι εικόνες επιλέχθηκαν από περίπου 100.000 αρνητικά. Το People (1999), και το αναδρομικό βιβλίο Photie Man (2005), που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Ιρλανδό καλλιτέχνη Padraig Timoney, ακολούθησαν. Το έργο του περιλαμβάνεται στην αναθεωρημένη έκδοση του Bystander: A History of Street Photography (2001).
Το πρώτο μεγάλο βρετανικό έργο του Wood, Men and Women, παρουσιάστηκε στη The Photographers' Gallery στο Λονδίνο το 2012. Η πρώτη πλήρης αναδρομική έκθεσή του στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκε στο National Media Museum στο Bradford το 2013. Οι φωτογραφίες τοπίου του παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 2014.
Ο κριτικός Sean O'Hagan περιέγραψε τον Wood ως «πρωτοπόρο χρωματιστή», «φωτογράφο για τον οποίο δεν υπάρχουν κανόνες» με μια «παραγωγική προσέγγιση στη φωτογράφιση ανθρώπων κοντά και προσωπικά» και παραθέτει τον φωτογράφο Simon Roberts λέγοντας ότι οι φωτογραφίες του Wood «συνδυάζουν με κάποιο τρόπο την ωμότητα και την οικειότητα με έναν τρόπο που καταφέρνει να αποφύγει τις κατηγορίες voyeurism και intrusion που συχνά συνοδεύουν τέτοιου είδους έργα». Ο Phill Coomes από το BBC News έγραψε ότι «όπου και αν τραβήχτηκαν ή δημιουργήθηκαν, οι εικόνες του φαίνεται πάντα να έχουν μια ίχνη ανθρώπινης ύπαρξης, και στο κέντρο τους είναι για τις ζωές που περνούν μέσα από τους χώρους που απεικονίζονται». Ο κριτικός φωτογραφίας του The New Yorker, Vince Aletti, περιέγραψε το στυλ του Wood ως «χαλαρό, αυθόρμητο και ακριβές», προσθέτοντας «κάνει τον Martin Parr να φαίνεται ως φορμαλιστής».
(Wikipedia)