Tom Wood - Tom Wood (MINT CONDITION) - 2000

Αυτή είναι η πρώτη δημοπρασία BEST-OF-PHOTOBOOKS από το 5Uhr30.com, που ξεκινά το 2026.
Με πάνω από 100 εξαιρετικούς αριθμούς από τη προσωπική μου συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Ευρέως άγνωστη και υποτιμημένη συλλογή από τον εξαιρετικό φωτογράφο Tom Wood («Looking for Love», «All zones off peak»).

Σπάνια ευκαιρία να βρείτε αυτήν την σπάνια και πολύ όμορφη έκδοση - σε καινούρια κατάσταση.

Εμφάνιση φωτογραφιών ανθρώπων από τον φωτογράφο από το 1973 έως το 1999.

Καινούργιο, άριστης ποιότητας, αδιάβαστο - ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΣΥΛΛΕΚΤΗ.

Ο Τόμας Γουντ, γεννημένος το 1951, είναι Ιρλανδός φωτογράφος δρόμου, πορτρέτων και τοπίου, με έδρα τη Βρετανία. Ο Γουντ είναι περισσότερο γνωστός για τις φωτογραφίες του στο Λίβερπουλ και το Μέρσισάιντ από το 1978 έως το 2001, «στους δρόμους, σε μπαρ και κλαμπ, αγορές, χώρους εργασίας, πάρκα και γήπεδα ποδοσφαίρου» με «αγνώστους, αναμειγμένους με γείτονες, οικογένεια και φίλους». Το έργο του έχει δημοσιευθεί σε αρκετά βιβλία, έχει παρουσιαστεί ευρέως σε ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει βραβεία. Διαθέτει αναδρομική έκθεση στη Walker Art Gallery στο Λίβερπουλ μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2024.
(Wikipedia)

Αυτό είναι πολύ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Δ εγγυόμαστε λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

Städtische Galerie im Bürgerhaus, Neunkirchen. 2000. Πρώτη έκδοση, πρώτη τυπογραφική.

Μαλακό εξώφυλλο με προστατευτικό εξώφυλλο. 220 x 285 mm. 32 σελίδες. 20 έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τον Tom Wood. Σχεδιασμός: Nina Beyern, Hans Huwer. Μετάφραση: Pauline Cumbers. Επιμέλεια: Galerie Thomas Zander, Nicole Nix. Επιμελητής: Neunkircher Kulturgesellschaft. Κείμενο: Susanne Boecker. Κείμενο στα Αγγλικά και Γερμανικά.

Άριστη έκδοση Tom Wood - σε άριστη κατάσταση.
Δημοσιεύθηκε με αφορμή την έκθεση στη Νιούινκίρχεν το 2000.

Το ξύλο είναι γνωστό για τα έργα «Looking for Love» και «All zones off peak» (Martin Parr, The Photobook, τ. 1, σελ. 308).

Ο Γουood γεννήθηκε και μεγάλωσε στο County Mayo στη δυτική Ιρλανδία. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία κατά την εφηβεία του, όταν η μητέρα του, καθολική, αναγκάστηκε να φύγει μετά τον γάμο της με τον πατέρα του, που ήταν προτεστάντης. Εκπαίδευση ως conceptual ζωγράφος πήρε στο Leicester Polytechnic από το 1973 έως το 1976. Η εκτεταμένη παρακολούθηση πειραματικών ταινιών τον οδήγησε στη φωτογραφία, στην οποία αυτοδίδακτος είναι.[6] Έχει εξερευνήσει μια «πολλαπλότητα θεμάτων και παραθέσεων που διαφέρουν μορφολογικά» με μια προσέγγιση «πολύ πιο ευέλικτη από τις τρέχουσες συμβάσεις της μετα-Conceptual φωτογραφίας ή της φωτορεπορτάζ». Το 1978, ο Γουood μετακόμισε στο Merseyside, και το 2003 στη Βόρεια Ουαλία, όπου εργάζεται ως μερικής απασχόλησης καθηγητής φωτογραφίας στο Coleg Llandrillo Cymru.
Ο Γουood φωτογραφιζόταν κυρίως στο Λίβερπουλ και το Μέρσινταϊν από το 1978 έως το 2001, κυρίως φωτογραφία δρόμου «στο δρόμο, σε μπαρ και κλαμπ, αγορές, χώρους εργασίας, πάρκα και γήπεδα ποδοσφαίρου» με «άγνωστους, αναμειγμένους με γείτονες, οικογένεια και φίλους». Ταυτόχρονα, εργάστηκε επίσης σε μια μακροχρόνια μελέτη του τοπίου στη δυτική Ιρλανδία, την Βόρεια Ουαλία και το Μέρσινταϊν. Έχει επιστρέψει στη δυτική Ιρλανδία κάθε χρόνο από τότε που έφυγε η οικογένειά του. Έχει επίσης εργαστεί με βίντεο καθημερινά από το 1988, καταγράφοντας την οικογενειακή ζωή.[απαιτείται παραπομπή]
Οι εικόνες στο πρώτο βιβλίο του Wood και στη πιο διάσημη σειρά του, Looking For Love (1989), δείχνουν ανθρώπους κοντά και προσωπικά στο disco pub Chelsea Reach στο New Brighton, Merseyside, όπου φωτογράφιζε τακτικά μεταξύ 1982 και 1985. Ακολουθεί το All Zones Off Peak (1998), το οποίο περιγράφεται στο The Photobook: A History τ. 2. Το All Zones Off Peak περιλαμβάνει φωτογραφίες από 18 χρόνια οδήγησης λεωφορείων στο Liverpool κατά τη διάρκεια της 'οδύσσειας λεωφορείων' από το 1978 έως το 1996—οι εικόνες επιλέχθηκαν από περίπου 100.000 αρνητικά. Το People (1999), και το αναδρομικό βιβλίο Photie Man (2005), που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Ιρλανδό καλλιτέχνη Padraig Timoney, ακολούθησαν. Το έργο του περιλαμβάνεται στην αναθεωρημένη έκδοση του Bystander: A History of Street Photography (2001).
Το πρώτο μεγάλο βρετανικό έργο του Wood, Men and Women, παρουσιάστηκε στη The Photographers' Gallery στο Λονδίνο το 2012. Η πρώτη πλήρης αναδρομική έκθεσή του στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκε στο National Media Museum στο Bradford το 2013. Οι φωτογραφίες τοπίου του παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 2014.
Ο κριτικός Σον Ο'Χάγκαν έχει περιγράψει τον Wood ως «πρωτοπόρο χρωματιστή», «φωτογράφο για τον οποίο δεν υπάρχουν κανόνες», με «ένστικτο στην φωτογράφιση ανθρώπων κοντά και προσωπικά» και παραθέτει τον φωτογράφο Σάιμον Ρόμπερτς που λέει ότι οι φωτογραφίες του Wood «κάπως συνδυάζουν την ωμότητα και την οικειότητα με τρόπο που καταφέρνει να αποφεύγει τις κατηγορίες voyeurism και intrusion που συχνά συνοδεύουν τέτοιου είδους έργα». Ο Phill Coomes από το BBC News έγραψε ότι «όπου και αν τραβήχτηκαν ή δημιουργήθηκαν, οι εικόνες του φαίνεται πάντα να έχουν μια ίχνη ανθρώπινης ύπαρξης, και στο κέντρο τους είναι για τις ζωές που περνούν μέσα από τους χώρους που απεικονίζονται». Ο κριτικός φωτογραφίας του The New Yorker, Vince Aletti, περιέγραψε το στυλ του Wood ως «χαλαρό, ενστικτώδες και ακριβές», προσθέτοντας «κάνει τον Martin Parr να φαίνεται ως φορμαλιστής».
(Wikipedia)