Pablo Pint - Jessica Rabbit, el éxtasis escarlata

Έργο τέχνης του καλλιτέχνη Πάμπλο Πίντ (XX), φτιαγμένο με την τεχνική ακρυλικό πάνω σε καμβά.
Εγγυόμαστε ένα ανθεκτικό προϊόν και υψηλής οπτικής ποιότητας.
Διαστάσεις 50 x 70 εκ. ζωγραφιάς με βάθος 3 εκ.
Στην πίσω πλευρά του κομματιού μπορείτε να βρείτε τα δεδομένα σχετικά με το έργο.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω της εταιρείας United Parcel Service (UPS) για την Ισπανία και την Ευρώπη, και μέσω της εταιρείας Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα τυλιχθεί και θα προστατευθεί με διάφορα στρώματα συσκευασίας, φυσαλίδες νάιλον και θα τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα.
Μόλις πληρωθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία αποστολής.
Το κομμάτι θα φτάσει εντός δέκα ημερών, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
Τζέσικα Ράμπιτ, το είδωλο της σεξουαλικότητας και της οπτικής τόλμης, αναδύεται σε αυτήν τη ζωγραφιά ως στροβιλισμός όγκων και αντιθέσεων. Το κόκκινο φόρεμά της —ένα στυλ αχτύπητου ερυθρού που φαίνεται να χτυπά— δεν καλύπτει απλώς τη φιγούρα της, αλλά την οικοδομεί: παχιές πτυχώσεις, σχεδόν αρχιτεκτονικές, στριφογυρίζονται γύρω από τις καμπύλες της με μια ζωγραφική επεξεργασία που θυμίζει την ιματισμία των εξπρεσιονιστών, όπου η μπογιά συσσωρεύεται σαν το χρώμα να ήταν κρέας και ύφασμα ταυτόχρονα. Τα μαλλιά, ένας καταρράκτης από κοραλλοκόκκινες αποχρώσεις, συγχωνεύονται με το φόρεμα σε μια κυματιστή κίνηση, δημιουργώντας μια σιλουέτα που αψηφά τη βαρύτητα και αιχμαλωτίζει το βλέμμα. Αυτό το κόκκινο δεν είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό· είναι ένας χαρακτήρας από μόνο του, ένα σύμβολο πάθους που δονείται απέναντι στο ψυχρό άβυσσο του γαλάζιου φόντου.

Το μπλε του φόντου —βαθύς σαν τον νυχτερινό ουρανό— δεν είναι απλώς ένα σκηνικό: είναι ένα αφηρημένο σύμπαν γεμάτο με κίτρινες λάμψεις. Αυτές οι αφηρημένες μορφές, γοητευτικές γραμμές ή φωτεινές κηλίδες, θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αστέρια, σπίθες ή ακόμη και θραύσματα σκέψης. Το κίτρινο, ζεστό και ηλεκτρισμένο, σπάει τη μονοτονία του μπλε, δημιουργώντας έναν χρωματικό διάλογο όπου το ψύχος και η θέρμη εξισορροπούνται. Η τεχνική εδώ είναι λιγότερο ορισμένη, πιο ρευστή, σαν ο καλλιτέχνης να είχε επιτρέψει στα χρώματα να αναμειχθούν ελεύθερα, αποτυπώνοντας έναν ονειρικό χώρο ή μια οπτική τζαζ.
Τζέσικα Ράμπιτ, σε αυτήν τη σύνθεση, δεν είναι μόνο μια femme fatale· είναι ένας μύθος στον πίνακα. Η στάση της, ανάμεσα στο αισθησιακό και στο αιθέριο, υποδηλώνει μια αντίφαση: μήπως είναι ον από σάρκα ή φάντασμα χρωμάτων; Το κόκκινο την κρατάει προσγειωμένη στη γη, ενώ το μπλε και το κίτρινο την υψώνουν προς το αφηρημένο. Οι υπερβολικοί όγκοι του φορέματος και των μαλλιών της — σχεδόν γλυπτοί — αντίκεινται με την επιπεδωμένη πρόθεση του φόντου, σαν να ήθελε η καλλιτέχνης να μας θυμίσει ότι η Τζέσικα υπάρχει ανάμεσα σε διαστάσεις: ανάμεσα στο πραγματικό και στο φανταστικό, ανάμεσα στην επιθυμία και τη μελαγχολία.
Αυτός ο πίνακας υπερβαίνει την αναπαράσταση ενός χαρακτήρα και μετατρέπεται σε μια μελέτη για την υλικότητα του χρώματος. Το κόκκινο είναι σώμα, το μπλε είναι νους, και το κίτρινο, η στιγμιαία λάμψη της έμπνευσης.