Gennaro Greco (1663-1714), Εργαστήριο του/της - Capriccio architettonico con figure

Η αρχιτεκτονική φαντασία με τις φιγούρες που προτείνεται εδώ, αποδοθείσα στο εργαστήριο του Γεννάρο Γκρέκο, εντάσσεται με κομψότητα στο ρεύμα του 18ου αιώνα της επιμελημένης ζωγραφικής φαντασίας, όπου η εικονοπλαστική εφεύρεση συνομιλεί με το γούστο της αρχαιότητας. Η σύνθεση συνδυάζει κλασικιστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία – το τεμπιέτο με κίονες σε γούστο ρυϊνιστικό, τη στατιεύση σε ένα μνημειακό υπόβαθρο – με ένα ιδεαλιστικό τοπίο, διαβαδόμενο από έναν λεπτό ρεύμα νερού που καθοδηγεί το βλέμμα του θεατή στην αφηγηματική ζωγραφική.

Το έργο δεν απεικονίζει έναν πραγματικό τόπο, αλλά εικονογραφεί ένα θέατρο της μνήμης, όπου το παλιό εξαγνίζεται ως σημείο πολιτιστικής ευγένειας και μεγαλείου άλλων καιρών. Τα ερείπια διατηρούν μια μετρημένη μεγαλοπρέπεια και βυθίζονται σε μια τακτοποιημένη φύση, κυριαρχούμενη από πυκνά δέντρα και από έναν φωτεινό ουρανό, διαπερασμένος από καθαρά σύννεφα και πουλιά εν πτήση. Οι μικρές φιγούρες, τοποθετημένες με σοφή ισορροπία, ζωντανεύουν τη σκηνή χωρίς να αφαιρούν κεντρικότητα από την αρχιτεκτονική: συνομιλούν, περιδιαβαίνουν, λειτουργώντας ως οπτική κλίμακα και ως διαφωτιστικός σύνδεσμος.

Η ανοιχτή παλέτα, παιγμένη σε απαλά πράσινα, ατμοσφαιρικά γαλάζια και ζεστούς γήινους τόνους, συνεισφέρει σε ένα αποτέλεσμα ήρεμης αρμονίας. Χαρακτηριστικό του ατελιέ του Gennaro Greco φαίνεται η σύνθεση ανάμεσα στην ακρίβεια του σχεδίου και στην φανταστική ελευθερία, που μετατρέπει το καπρίτσιο σε ένα εκλεπτυσμένο παράδειγμα διακοσμητικής ζωγραφικής υψηλών προδιαγραφών, προορισμένο για ένα κοινό ευαίσθητο στο γοητευτικό παρελθόν δόξας.

Ο πίνακας είχε υποστεί επανασυναρμολόγηση καμβά (relined) και επανατοποθέτηση, παράλληλα με την αποκατάστασή του.

Προέρχεται από μια ιδιωτική συλλογή του Πιεμόντε.

Ως συνοδευτικό του έργου υπάρχει ένα νεότερο και πατιναρισμένο κάδρο ως δώρο.

Διαστάσεις: 83 εκ. × 64 εκ.