Agathe Toman - CLOUD #4 - 9/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΟΙΝΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ» του καλλιτέχνη.
Καλλιτεχνική φωτογραφία με κόκκους. Φωτογραφήθηκε στο Hossegor της Γαλλίας. Καλοκαίρι 2021.
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί τυλιγμένη, δεν είναι σε κάδρο, και θα συνοδεύεται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, μπροστά και πίσω. Εκτύπωση digigraphie fine art pigmentaire υψηλής ποιότητας.
Η Agathe Toman, καλλιτέχνιδα, έχει εκτεθεί στη Sotheby's από το 2021.

Βιογραφία του καλλιτέχνη :
Γεννημένη το 1989, με γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια πολυεπιστημονική Γαλλίδα καλλιτέχνιδα, με ταλέντο που εκτείνεται από τη ζωγραφική μέχρι την ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά από σπουδές στη διακεκριμένη σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και χρόνια εργασίας ως στυλίστρια σε γαλλικές οίκους υψηλής ραπτικής στο Παρίσι, πριν από 9 χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη δημιουργική της τέχνη.
Εδρεύοντας σήμερα στα Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe διαμορφώνεται ως μια ανερχόμενη μορφή στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή, εκτιμημένη τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.


Από το 2021, η Cotée στο Sotheby's, τα έργα της έχουν βγει σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή της στους κύκλους της υψηλής τέχνης. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές της σε διάφορα σαλόνια, συμπεριλαμβανομένου του Art Paris, της έχουν χαρίσει τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.


Η παλέτα της Agathe προάγει τις βαθιές αποχρώσεις του μαύρου και του μπλε, ένα διακριτικό χρωματικό κίνημα. Τα έργα της χρησιμοποιούν καθαρούς χρωστικές, μελάνια, λάδι και ακρυλικά με μια εκπληκτική ένταση, που τείνουν να επανασυνδέουν με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το ορατό. Το καμβάς ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας τον αντίλαλο των δικών της εμπειριών.

Τα σχέδιά μου, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αποπλανητική δύναμη έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe προκαλούν αναστάτωση με τις αφηρημένες, καλειδοσκοπικές τους εικόνες, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, αναμνήσεις μιας τέλειας αβαρίας, που ήταν στην αρχή μας.
Τα εκατοντάδες ποιήματά του διακόπτουν το σύμπαν του με έναν λυρισμό που χαρακτηρίζει το έργο του. Μια πρώτη συλλογή με τίτλο «Θα πρέπει να μάθεις να χαμογελάς ξανά» θα κυκλοφορήσει τον χειμώνα του 2024.


Πέρα από την καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe είναι επίσης βαθιά αφοσιωμένη στη μελέτη της ψυχανάλυσης στην αναλυτική διαπραγμάτευση, την οποία συνεχίζει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη διαδικασία της εννοιολογικής της ανάπτυξης, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει πολύ βαθιές ψυχολογικές διαστάσεις στην τέχνη της, η οποία απορροφά νέες πυκνότητες.

Η Agathe διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δεσμεύσεις. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτές οι θεματικές δεν υπάρχουν μόνο στην τέχνη της, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς της ως καλλιτέχνη και της προσωπικότητάς της.


Η δουλειά του αναγνωρίστηκε και εορτάστηκε σε αρκετές διακεκριμένες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των Forbes, L'Oeil και Elle, σηματοδοτώντας τον σημαντικό αντίκτυπό του στον τομέα της σύγχρονης τέχνης.


Η Jacqui Ottoman συνεχίζει να μαγεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στη δυσκολία της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως αυτή την αντιλαμβάνεται και την μετατρέπει σε τέχνη. Μοιράζεται εμπειρίες με μεγάλη γενναιοδωρία.


MA VISION :
Η δουλειά μου διερευνά τους βαθύτερους συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, υφαίνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Ελέγχω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν και τους κραδασμούς, τόσο αισθητούς όσο και αόρατους, που γεννιούνται από αυτούς.
Εξερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση ανάμεσα στο άτομο και το περιβάλλον του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική πυκνότητα και κάποια ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε έναν ενδοσκοπικό προβληματισμό, ανοίγοντας ένα πέρασμα προς το ασυνείδητο.

Βαφτίζω αυτήν την επιθυμία στη ίδια την υλικότητα των έργων μου: αποφασιστικά αφηρημένα, σε μονοχρώματα, αποχρώσεις, εκεί όπου το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, το μπλε σπινθηρίζει στην επαφή με το μαύρο ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακές μου, οι εγκαταστάσεις, τα σχέδια και οι φωτογραφίες μου είναι καθεμιά μια απόλυτη δημιουργία, αποκομμένη από κάθε μίμηση, που προκαλεί την αγνή συναισθηματική συγκίνηση, πυροδοτώντας την αφύπνιση του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πτυχών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια λεπτομερή σχέση ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρωστικά, τα κάρβουνα, το στυλό με σφαίρα και τα χρώματα, με εναπόθεση ύλης πάνω στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσής μου ποτέ δεν επαναλαμβάνονται, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μια αυξανόμενη μοναδικότητα.
Έτσι εργάζομαι για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, την πυκνότητα του φωτός, να του εμφυσίσω από εμένα ένα κομμάτι, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν φανταζόμασταν ότι υπήρχε. Κάτι απροσδόκητο. Αυτή η ακατάληπτη, έντονα συμπιεσμένη, διακριτικά πυροδοτούμενη, που μας υποτάσσει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιούς, αυτές οι πανταχού παρούσες παρουσίες, μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η εμφάνιση ενός αποφασιστικά μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφαιρετικότητα, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτρέτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλοποιήσεις ψυχικών καταστάσεων», ανθρώπινα τοπία, νήματα της ψυχής μου, που καλούν τους άλλους να ενσωματωθούν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου δημιουργούν στον θεατή. Πρόκειται για δύο ευαισθησίες που συναντιούνται και πια δεν είναι δύο ξεχωριστές ατομικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το άμεσο. Τα θεωρώ ως ενεργά όντα, που δημιουργούν νέους δεσμούς ανάμεσα σε εμάς, μέσα μας.

Ο θεατής γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δίνοντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών αντηχήσεων.

Δεσμεύομαι σε μια πορεία προς μια νέα αντίληψη του Είναι, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής αφήνεται τώρα να προσκληθεί, υπάρχουν ψυχικές αντηχίσεις που συντονίζονται και συμφωνούν σε μια ενιαία συμφωνία, ένας διάλογος αρχίζει να εγκαθίσταται, ένας ρυθμός γίνεται αισθητός. Μια αναμορφή της ψυχής του διαγράφεται, αόρατος αντικατοπτρισμός. Πρόκειται για μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και δυναμική παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να λεπταίνουν το πνεύμα των ανθρώπων, να ξυπνούν τις ψυχές και να βρίσκουν εκεί ανταπόκριση τα συναισθήματα, να αντηχούν μέσα από λέξεις.
Το σημαντικό είναι τι κινητοποιεί το έργο μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

Η ψυχική οδύνη σχετίζεται με ό,τι ξεφεύγει από τη διαδικασία της υποκειμενικής συμβολιστικής. Πάσχουμε από ό,τι είναι ψυχικά μπλοκαρισμένο ή αναμένει ψυχική εγγραφή. Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο εξαιτίας γεγονότων ή συγκεκριμένων σκέψεων, αλλά επειδή ορισμένες διαδικασίες μέσα του δεν βρήκαν καθρέφτη, αντίλαλο, ακρόαση, δοχείο και παραμένουν έτσι σε περιπλάνηση.

Αποκλειστικό