Hans Hartung (1904-1989) - T1971-H13

Offset litography του Hans Hartung.
Αναπαραγωγή του έργου “T1971-H13”, που δημιουργήθηκε από τον Χάρτουγκ το 1971.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί Vellum υψηλής βαρύτητας (220g).
Επεξεργάστηκε από την Arte-Paris.
Νομική άδεια εκτύπωσης από το Ίδρυμα Hartung-Bergman.
Υπογεγραμμένη πλάκα από τον καλλιτέχνη.

Προδιαγραφές

Διαστάσεις: 60 × 80 εκ.
Έτος: 2024
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και πάντα διατηρείται σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι' αυτό και προσφέρεται σε άψογη κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα συσκευαστεί σε ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς αξίας της τελικής εργασίας με πλήρη επιστροφή χρημάτων σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Χανς Χάρτουνγκ είναι ένας σημαντικός Γερμανός ζωγράφος που έγινε Γάλλος πολίτης, γνωστός για τα αφηρημένα έργα του με μαύρες καλλιγραφικές πινελιές σε έγχρωμο φόντο.
Γεννήθηκε στη Λειψία σε οικογένεια φυσικών. Ο παππούς του ήταν επίσης αυτοδίδακτος ζωγράφος και συνθέτης. Μεταξύ 1915 και 1926, σπούδασε κλασικές γλώσσες στο Γυμνάσιο της Δρέσδης και φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Λειψίας. Αργότερα, εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
Το καλοκαίρι του 1926, ταξίδεψε με ποδήλατο στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το 1931, πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στη Δρέσδη. Το 1937, σε μια ομαδική έκθεση στο Jeu de Paume στο Παρίσι, γνώρισε τον μεγάλο Ισπανό γλύπτη Χούλιο Γκονζάλες, ο οποίος θα τον επηρέαζε βαθιά. Ο Γκονζάλες του προσέφερε κάθε είδους υποστήριξη και τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει το δικό του καλλιτεχνικό μονοπάτι.
Κατά την προπολεμική περίοδο, ο Χάρτουνγκ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να ξεφύγει από το ναζιστικό καθεστώς και εξέθεσε τα έργα του σε διάφορες γκαλερί. Το 1938, συμμετείχε σε μια αντιναζιστική έκθεση στην Πινακοθήκη New Burlington στο Λονδίνο της Μεγάλης Βρετανίας.
Το 1939, φυλακίστηκε στην Ισπανία και αργότερα κατατάχθηκε στη Λεγεώνα των Ξένων στη Βόρεια Αφρική. Το 1944, τραυματίστηκε σοβαρά κατά την πολιορκία του Μπελφόρ και έχασε το ένα του πόδι. Μετά τον πόλεμο, έγινε Γάλλος πολίτης και το 1947 πραγματοποίησε μια μεγάλη ατομική έκθεση στο Παρίσι.
Από την αρχή, αποστασιοποιήθηκε από το κίνημα Bauhaus, το οποίο θεωρούσε απλώς μια περαστική μόδα. Οι καθαρά αφηρημένοι πίνακές του αντανακλούν την άποψή του για την αναπαράσταση της πραγματικότητας: η ελεύθερη και αγνή έκφραση πρέπει να υπερβαίνει την πραγματικότητα. Η γρήγορη πινελιά ήταν ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της μεθόδου εργασίας του.
Η ταχύτητα στη δημιουργική διαδικασία ήταν, σύμφωνα με τα δικά του λόγια, μια πνευματική αναγκαιότητα. Έλαβε πολλά βραβεία, όπως το Βραβείο Γκούγκενχαϊμ το 1956 και το Μεγάλο Βραβείο στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1960.