Leo Rauth (1884-1913) - Venise de nuit

Ζωγράφος και γραφίστας Γερμανός, που εκπαιδεύτηκε διαδοχικά στο Λειψία, Καρλσρούη, Βερολίνο και Μόναχο, στην τάξη του Φραντς φον Στουκ, ο Λεο Ράουθ ανήκει στη γενιά που, λίγο πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ανανεώνει τη ζωγραφική με αυξημένη προσοχή στο τεχνητό φως, στο διακοσμητικό και στη μοντερνότητα της πόλης. Μετά από σπουδές στο Παρίσι και στη Βενετία, γρήγορα καθιερώνεται στη σκηνή της τέχνης της Λειψίας από το 1909, πριν τον πρόωρο θάνατό του το 1913.
Η νυχτερινή θέα της Βενετίας εντάσσεται σε ένα πλαίσιο όπου η πόλη-λιμνοθάλασσα αποτελεί κεντρικό μοτίβο της ευρωπαϊκής ζωγραφικής, αντιλαμβανόμενη ταυτόχρονα ως τόπο μνήμης, ως θέατρο και ως πειραματισμός στη ζωγραφική. Στις απαρχές του 20ού αιώνα, η νυχτερινή Βενετία εστιάζει την έρευνα στα φωτεινά εφέ, στις υδάτινες αντανακλάσεις και στη μεταμόρφωση του αστικού χώρου από τον σύγχρονο φωτισμό, θέματα που μοιράζονται από πολλούς καλλιτέχνες προερχόμενους από τον ύστερο συμβολισμό και από τα διακοσμητικά ρεύματα.
Αυτό το έργο φέρει ιδιαίτερη σημασία στην παραγωγή του Rauth στο ότι μεταφέρει, εκτός από τον κόσμο των καρναβαλιών και της παράστασης, τις βασικές του ανησυχίες σχετικά με τη σκηνοθεσία του φωτός και της ατμόσφαιρας. Το βενετσιάνικο θέμα του επιτρέπει να συνδυάσει την εικονογραφική παράδοση με τη σύγχρονη ευαισθησία, σε συμφωνία με τις προσδοκίες μιας εποχής μαγεμένης από τις ιστορικές πόλεις που ερμηνεύονται εκ νέου μέσα από το πρίσμα της μοντερνικότητας. Έτσι μαρτυρά την ενσωμάτωση του Rauth στους σύγχρονους καλλιτεχνικούς διαλόγους γύρω από το νυχτερινό, την αντίληψη και την πόλη ως ανεξάρτητο ζωγραφικό μοτίβο.
Μέλος της Leipziger Secession και του Deutscher Künstlerbund, ο Ραουθ αναπτύσσει ένα σπάνιο έργο, σήμερα ελάχιστα αντιπροσωπευόμενο στην αγορά, του οποίου αυτή η ζωγραφιά αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο στην κατανόηση της καλλιτεχνικής του θέσης εντός της γερμανικής ζωγραφικής των ετών 1900–1910.