Αρχαία Ρωμαϊκή Σίδερο Χαλινάρι και σιδηρά σφύρα. (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένα λεπτό, σιδερένιο, χαλαρό κομμάτι αλόγου από την αρχαία Ρωμαϊκή εποχή, που αποτελείται από δύο ράβδους που συνδέονται στο κέντρο με δύο μικρούς δακτυλίους. Από την ένωση, απλές ράβδοι εκτείνονται από κάθε πλευρά και απλώνονται σε έναν μεγάλο δακτύλιο ακροδεκτών, μέσα από τον οποίο θα είχαν αρχικά περάσει τα μάγουλα. Αυτό το κομμάτι θα έπρεπε να βρισκόταν στο στόμα του αλόγου, προσαρτημένο στα ηνία, δίνοντας στον αναβάτη μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο ζώο. Μια σκούρα καφέ πατίνα και σκουριά στην επιφάνεια. Σημάδια φθοράς που συνάδουν με την ηλικία, όπως μικρές γρατσουνιές και ξεφλουδίσματα.

Αυτός ο τύπος χαλιναριού αλόγου είναι γνωστός ως σνάφλα, το οποίο είναι ο απλούστερος και πιο συνηθισμένος τύπος στομίου που χρησιμοποιείται στην ιππασία. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι σνάφλας. Κατά την Αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο σίδηρος και ο χαλκός ήταν δημοφιλή υλικά για την κατασκευή στομίων αλόγων, αλλά σήμερα προτιμώνται τα στοιχεία από ανοξείδωτο χάλυβα, καουτσούκ και πλαστικό. Τα άλογα ήταν αναπόσπαστο μέρος της ρωμαϊκής κοινωνίας, εκπληρώνοντας πολλούς ρόλους. Τα άλογα χρησιμοποιούνταν στον ρωμαϊκό στρατό, κυρίως ως ιππικό. Αυτές οι ράτσες εκπαιδεύονταν για μάχη τόσο για το τράβηγμα αρμάτων όσο και για τη μεταφορά στρατιωτών που έτρεχαν πάνω σε άλογα, καθιστώντας τα απαραίτητο πλεονέκτημα στον πόλεμο. Εκτός του στρατού, χρησιμοποιούνταν εκτενώς στη γεωργία, τις μεταφορές και την ψυχαγωγία. Τα άλογα χρησιμοποιούνταν για αγροτικές εργασίες, τράβηγμα αρότρων, κάρων και άμαξες, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης για αγώνες και σε αγώνες μονομάχων. Τα άλογα εκτρέφονταν επιλεκτικά για τη δύναμη και την ταχύτητά τους και εκτιμούνταν για την ικανότητά τους να εκτελούν συγκεκριμένες εργασίες.

Μετρήσεις: (περίπου) Μ 21,8 εκ. x Π 5 εκ.

Προέλευση: Πρώην συλλογή ενός κυρίου από το Κέιμπριτζσαϊρ, δεκαετίες του 1980-1990.