Chargesheimer - Schöne Ruinen ("Beautiful Ruins") - 1994

Όμορφο, ευρέως άγνωστο μικρό βιβλίο από τον διάσημο Γερμανό φωτογράφο Chargesheimer,
Ο οποίος εξέδωσε συνολικά 14 βιβλία κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του (1924-1971).

Το βιβλίο "Beautiful Ruins" δημοσιεύτηκε 23 χρόνια μετά τον θάνατό του, βασισμένο σε ένα πρότζεκτ βιβλίου που είχε σχεδιαστεί το 1949 από τον Günther Weiß-Margis και τον Chargesheimer. Με συνεισφορά της Anke Solbrig, χρησιμοποιώντας τα αυθεντικά κείμενα του Günther Weiß-Margis, και επίμετρο της Anneliese Weiß-Margis.

Πολύ σπάνιος τίτλος Chargesheimer - πλήρης με το αρχικό slipcase.

Αυτή είναι η πρώτη δημοπρασία BEST-OF-PHOTOBOOKS από το 5Uhr30.com, που ξεκινά το 2026.
Με πάνω από 100 εξαιρετικούς αριθμούς από τη προσωπική μου συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Ο Chargesheimer είναι διάσημος για το "Köln 5Uhr30" ("Κολωνία στις 5:30") και για πολλά άλλα φωτοβιβλία, όπως το "Im Ruhrgebiet" (1958) ή το "Unter Krahnenbäumen" (1958).

Αυτό είναι ένα lot από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Δ εγγυόμαστε λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

Wienand, Κολωνία. 1994. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Σκληρόδετο βιβλίο σε λινό ύφασμα με θήκη από χαρτόνι (όπως κυκλοφόρησε). 170 x 227 mm. 96 σελίδες. 31 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Φωτογραφίες: Chargesheimer. Σχεδιασμός: Julia Schäfer. Πρόλογος: Reinhold Mißelbeck ("Το χάος ως αρχή της ζωής"). Κείμενο: Anke Solbrig ("Η πρώιμη αντίληψη των ωραίων ερειπίων"). Επίλογος: Anneliese Weiß-Margis. Κείμενο στα γερμανικά.

Δεν παρέχεται κείμενο προς μετάφραση.
Εσωτερικά και εξωτερικά εξαιρετικό, φρέσκο και αψεγάδιαστο, καθαρό χωρίς σημάδια και χωρίς
Foxing. Το slipcase έχει χρησιμοποιηθεί ελαφρά και έχει ήπια κιτρινίσει. Συνολικά σε πολύ καλή κατάσταση.

Εξαιρετικό, ευρέως άγνωστο φωτοβιβλίο του Chargesheimer - με την αρχική εξωτερική θήκη.

Ο Chargesheimer θεωρείται μία από τις κεντρικές φωτογραφικές προσωπικότητες της Κολωνίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά το να τον κατατάξουμε μόνο ως φωτογράφο δεν είναι αρκετό. Αντίθετα, θεωρούσε τον εαυτό του καλλιτέχνη και δραστηριοποιούταν σε πολλούς τομείς με αυτήν την έννοια. Ζωγράφιζε, δημιουργούσε γλυπτά και σχεδίαζε σκηνικά, αλλά το φωτογραφικό έργο του διατρέχει σαν κοινή ραφή όλη τη ζωή του.
Δεν ολοκλήρωσε καμία τακτική εκπαίδευση, αλλά πέρασε αρκετά εξάμηνα στη σχολή φωτογραφίας στα Cologne Werkschulen και στο Bavarian State Institute for Photography. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, εργάστηκε με φωτεινά γραφικά και ως φωτογράφος σκηνής.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, ανέλαβε επίσης διάφορες φωτογραφικές αναθέσεις για διαφήμιση, έναν τομέα στον οποίο δίδασκε επίσης ως λέκτορας στη Σχολή Bi-Kla στο Ντύσσελτορφ μέχρι το 1955. Ακολούθησαν εκθέσεις στις οποίες άρχισε να εμφανίζεται μια νέα θεματική εστίαση, η φωτογραφία ανθρώπων, η οποία τελικά αντανακλάστηκε σε μια πυκνή σειρά εικονογραφημένων βιβλίων.
Μεταξύ 1957 και 1960, δημοσιεύτηκαν επτά βιβλία - σχετικά με την Κολωνία και τη Ρηνανία, την περιοχή του Ρουρ και το Βερολίνο - με τα οποία καθιέρωσε τη φήμη του ως εξαιρετικός παρατηρητής του περιβάλλοντος και των σύγχρονων. Αυτά τα βιβλία, αν και όχι πάντα αδιαφιλονίκητα εκείνη την εποχή, θεωρούνται πλέον ορόσημα στην ιστορία της φωτογραφίας. Μετά από αυτές τις επιτυχίες, στράφηκε ολοένα και περισσότερο προς το θέατρο, δημιουργώντας σκηνικά και σκηνοθετώντας, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε κινητά αντικείμενα, τα λεγόμενα «μηχανές διαλογισμού». Το έργο του στο θέατρο αποτυπώθηκε στο εικονογραφημένο βιβλίο «Θέατρο - Θέατρο» (1967), με μια πολύ άμεση, μη θεατρική, αλλά περιστασιακά στυλιζαρισμένη εικόνα ανθρώπων και καταστάσεων. Το γεγονός ότι πολλά βιβλία προλόγισαν γνωστοί συγγραφείς, όπως ο Heinrich Böll και ο Martin Walser, δείχνει το μεγάλο σεβασμό που είχε ο Chargesheimer στις πνευματικές κυκλώσεις.
Στα τελευταία του έργα, εικονογραφημένα βιβλία για το Ανόβερο και το Κολωνία (1970), εμφανίζεται ένα νέο εικαστικό στυλ που έχει τις ρίζες του στη Νέα Αντικειμενικότητα, αλλά περιέχει επίσης σαφές κριτικό δυναμικό στην επιλογή τοποθεσιών και τις υπερβολικές προοπτικές.
Αυτή η ιδιαιτερότητα, σε συνδυασμό με την προσήλωση στη λειτουργία ασπρόμαυρου που αντιτίθεται στη μόδα της εποχής, μπορεί να ερμηνευθεί ως ένα νέο στιλιστικό στάδιο, αλλά πιθανώς και ως ένα σημάδι μιας αναδυόμενης κατάθλιψης. Ο Chargesheimer αποχώρησε εθελοντικά στο τέλος του 1971.
(Γκαλερί Τζούλιαν Σάντερ)