Αρχαία Ρωμαϊκή Μπρούντζος Μινιατούρα πάπιας, τελικό φινιέ (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Μικρό άγαλμα πάπιας, τελικό διακοσμητικό
Χαλκός
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκός
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 16 mm x 24 mm
Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από Ευρωπαϊκή Ιδιωτική Συλλογή, Από ALARA S.P.R.L (1976), Από τη συλλογή F.K., 1972 - 1976

Περιλαμβάνεται πιστοποιητικό αυθεντικότητας και άδεια εξαγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να υποβάλετε αίτηση για άδεια εξαγωγής στη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει από 3 έως 5 εβδομάδες.

Η ρωμαϊκή στατούετα με πάπια, όταν σχεδιαστεί ως τελικό διακοσμητικό άκρο, λειτουργεί ως γοητευτική μαρτυρία της ρωμαϊκής τάσης να ενσωματώνει ζωομορφική κομψότητα στα καθημερινά αντικείμενα. Αυτές οι μικρές χάλκινες χυτές δημιουργίες χρησιμοποιούνταν συνήθως για να στέφουν τα άκρα εξαρτημάτων επίπλων, όπως τα μπράτσα μιας καθέδρας (καρέκλας), ή ως διακοσμητικές τάπες για τους άξονες των αρμάτων και τις ζυγαριές. Η πάπια ήταν αγαπημένο θέμα λόγω του κομψού, αεροδυναμικού σχήματός της, το οποίο επέτρεπε στον καλλιτέχνη να δημιουργήσει μια ομαλή, απτή επιφάνεια που ήταν τόσο λειτουργική ως λαβή ή χειριστήριο όσο και ευχάριστη οπτικά.

Στη Ρωμαϊκή εικονογραφία, η πάπια συχνά συνδεόταν με την πίστη, την οικειότητα και το υδάτινο βασίλειο, εμφυλοδυναμία συχνά σε ιλιλιτικές σκηνές που γιορτάζουν τη γονιμότητα του ποταμού. Όταν χρησιμοποιούνταν ως τελικό/τελικό στοιχείο για ένα έπιπλο ή ένα πολυτελές σκάφος, η πάπια σημείωνε μια αίσθηση εκλέπτυνσης και συνδέσμου με τον φυσικό κόσμο. Αυτά τα φινιάλ συνήθως χυτεύονταν με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, επιτρέποντας λεπτομερείς αποτυπώσεις των φτερών και της χαρακτηριστικής καμπύλης του ράμφους. Σε πιο πλούσια νοικοκυριά, οι μπρούντζινες πάπιες θα μπορούσαν να διακοσμηθούν με ασήμι ή νιέλλο για να αναδείξουν το πουλόφτερα, κάνοντας ακόμα και ένα συνηθισμένο οικιακό αντικείμενο ένα έργο τέχνης.

Πέρα από τη διακοσμητική τους γοητεία, αυτές οι κορυφές διακοσμητικές παρέχουν σε αρχαιολόγους σημαντικά δεδομένα για τη ρωμαϊκή μεταλλουργία και το εμπόριο. Επειδή αυτά τα μικρά τελικά τερματικά ήταν ανθεκτικά και εύκολα στη μεταφορά, εντοπίζονται σε διάφορες επαρχίες της Αυτοκρατορίας, από τις βίλες της Ρωμαϊκής Βρετανίας μέχρι τις αγορές της Ανατολής. Η παρουσία τους σε αντικείμενα όπως το fulcrum (το διακοσμημένο άκρο ενός ρωμαϊκού καναπέ) ή ως βάρη για τις στατήρες (ζυγαριές με μοχλό) απεικονίζει μια κοινωνία που εκτιμούσε τη αισθητική συνοχή. Σήμερα, ένα καλά διατηρημένο τελικό σε μορφή πάπιας αποτελεί πολύτιμο εύρημα, αποτυπώνοντας τη διασκεδαστική πλευρά της ρωμαϊκής χειροτεχνίας που εξισορροπεί τη χρησιμότητα με μια βαθιά εκτίμηση για το ζωικό βασίλειο.