Pippo - Fading Petals of Memory

Ξεθωριαμένα πέταλα της μνήμης
Είμαι φάντασμα μεταξιού σε αυτόν τον αχνό κήπο. Οι πινελιές χρυσού μου είναι βαριές, που βαραίνουν μια καρδιά που δεν γνωρίζει πια την εποχή. Άσπρα άνθη αιωρούνται σαν την πρώτη ανάσα του χειμώνα, προσγειώνονται στα μαλλιά μου αλλά ποτέ δεν λιώνουν. Περιμένω μια φωνή που ο άνεμος έχει κλέψει. Οι γκρίζοι τοίχοι κρατούν τη σιωπή μου, ψυχρή και άκαμπτη. Είμαι ένα διακριτικό άρωμα δαμάσκηνου, μια ιστορία μισοειπωμένη στο φθίνον φως.

Μοναδικός, μοναδικός πίνακας.
100% χειροποίητο ακρυλικό σε καμβά
* Υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά
Τεντωμένο σε ξύλο και έτοιμο για κρέμασμα.
Δεν περιλαμβάνεται πλαίσιο.
Περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Αποστέλλεται από την Ιταλία με πλήρη ασφάλιση.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαπλέκονται στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαιρετικότητα και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο, αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βυθίζοντας το μυαλό του στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνείες. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι μια πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και στοχαστικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγοντας τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.