Μάγια Terracotta Οκαρίνα φιγούρα. 600 - 900 μ.Χ. Ύψος 14,3 εκ. Ισπανική άδεια εισαγωγής.

Μινιατούρα Οκαρίνα

Μάγιαν, 600-900 μ.Χ.

Terracotta.

ύψος 14,3 εκ

Προέλευση: Ιδιωτική συλλογή Donald Wonder (1938 - 2023), Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Αποκτήθηκε σε διάφορους οίκους δημοπρασιών μεταξύ 1992 - 1999.

Πίτερ Σίνκλερ, Νέα Υόρκη, 5 Αυγούστου 1992.
- Μαρκ Κλαρκ, Καλιφόρνια, 21 Ιουλίου 1993.
Μαρκ Κλαρκ, Καλιφόρνια, 9 Ιουλίου 1999.

Καλή κατάσταση.

Περιγραφή:

Ο πολιτισμός των Μάγια εκτεινόταν σε μια μεγάλη περιοχή, από το σημερινό νοτιοκεντρικό Μεξικό μέχρι την Γουατεμάλα και το Ονδούρα. Η περιοχή έχει τρεις διακριτές γεωγραφικές περιοχές — τα βουνά και τα υψίπεδα, τους τροπικούς τροπικούς δάση και τις πεδινές περιοχές του Κόλπου του Μεξικού και της χερσονήσου της Γιουκατάν — καθεμία με το δικό της τοπίο και φυσικούς πόρους. Κατά την Κλασική Περίοδο, οι Μάγια ζούσαν στα υψίπεδα και τις πεδινές περιοχές, όπου το Tikal και το Kaminaljuyú ήταν οι κύριοι πληθυσμιακοί τους κέντρα, αντίστοιχα.

Ο πολιτισμός των Μάγια αναπτύχθηκε από παλαιότερες ομάδες χωρικών και γεωργών που ζούσαν στην περιοχή και συμμετείχαν στο εμπορικό δίκτυο. Επηρεάστηκαν επίσης από ομάδες που ζούσαν σε αυτό που σήμερα είναι το κεντρικό Μεξικό, κυρίως τους Ολμέκους. Περίπου τον 10ο αιώνα μ.Χ., η έλλειψη βροχής, η οικολογική υποβάθμιση και οι κοινωνικές αναταραχές οδήγησαν στην εγκατάλειψη των μεγάλων αστικών κέντρων των Μάγια. Αργότερα, ομάδες με καταγωγή από τους Μάγια εγκαταστάθηκαν στην χερσόνησο του Γιουκατάν, όπου ενώθηκαν με άλλες ομάδες από το κεντρικό Μεξικό, κυρίως τους Τολτέκους, για να χτίσουν νέα πολιτικά και τελετουργικά κέντρα όπως το Τσιτσέν Ιτσά και το Μαϊαπάν, που παρέμειναν ενεργά μέχρι την άφιξη των Ισπανών το 1525. Σήμερα, οι απόγονοι αυτών των αρχαίων Μάγια ζουν ακόμα στην περιοχή που εκτείνεται από την χερσόνησο του Γιουκατάν μέχρι το Ονδούρα, όπου συνεχίζουν τον τρόπο ζωής τους, φορούν παραδοσιακά ρούχα και μιλούν τη γλώσσα που τους κληρονόμησαν από αυτόν τον αρχαίο αμερικανικό πολιτισμό.

Η οικονομία των Μάγια βασιζόταν στη γεωργία με καύση και εκρίζωση της βλάστησης. Καλλιεργούσαν τα προϊόντα τους σε αγρούς που ονομάζονταν μίλπας, χρησιμοποιώντας μυτερά ραβδιά για τη φύτευση καλαμποκιού, κολοκυθιών, πιπεριών τσίλι, φασολιών και άλλων καλλιεργειών. Εργάζονταν τη γη τέσσερις μήνες το χρόνο, εναλλάσσοντας τις καλλιέργειές τους για να αποτρέψουν τη διάβρωση. Συλλέγαν επίσης ένα ευρύ φάσμα άγριων φρούτων και λαχανικών, κυνηγούσαν άγρια ζώα, εξήγαναν μέλι από κυψέλες και αλιεύονταν σε ποταμούς, λίμνες και τη θάλασσα. Καθώς κάθε περιοχή διέθετε τους δικούς της φυσικούς πόρους, η ανταλλαγή έπαιζε κεντρικό ρόλο στις οικονομίες των Μάγια. Οι Μάγια μέτρησαν τον χρόνο και την κίνηση της γης και των ουρανών χρησιμοποιώντας ένα αριθμητικό σύστημα βάσης 20. Παρήγαγαν δύο ημερολόγια. Το ένα ήταν το ηλιακό ημερολόγιο ή haab, που είχε 365 ημέρες χωρισμένες σε 18 μήνες των 20 ημερών ο καθένας, συν πέντε επιπλέον ημέρες. Αυτό το ημερολόγιο χρησιμοποιήθηκε για τον ρυθμισμό μη θρησκευτικών δραστηριοτήτων. Το σεληνιακό ημερολόγιο, που ονομάζεται tzolkin, είχε 260 ημέρες και χρησιμοποιείτο για θρησκευτικούς σκοπούς. Τα δύο ημερολόγια χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα, απεικονιζόμενα μαζί σε έναν τροχό. Ο ίδιος ο τροχός είχε έναν κύκλο 52 ετών, μετά τον οποίο αναμένονταν τα γεγονότα να επαναλαμβάνονται. Η κληρονομιά των Ολμικών επέτρεψε στους Μάγια να αναπτύξουν ένα γραπτό σύστημα βασισμένο σε σημάδια ή γλυφίδες, γραμμένο σε δύο στήλες και ανάγνωστο από τα αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω. Το γραπτό αυτό σύστημα βρίσκεται στα τοιχώματα και στις σκάλες σημαντικών μνημείων των Μάγια, στα κεραμικά τους και σε κώδικες φτιαγμένους από δέρμα ελαφιού ή από χαρτόνι φλοιού amate.

Οι Μάγια ανέπτυξαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ με βαθμό πολυπλοκότητας που ανταγωνίζεται αυτό του ευρωπαϊκού μπαρόκ. Οι εξαιρετικά ρεαλιστικές, ανατομικά αναλογικές ανθρώπινες εικόνες τους βρίσκονται σε φυσικές πόζες που τονίζουν την κίνηση. Η τέχνη τους αντιπροσώπευε ιερά, τελετουργικά και ιεραρχικά θέματα, αν και αναπαρήγαγαν επίσης σκηνές από την καθημερινή ζωή και εικόνες τοπικής πανίδας όπως μαϊμούδες, ταπιέρες, τίγρεις, νυχτερίδες, πουετζάλ πουλιά, ψάρια και χελώνες. Ο πέτρα ήταν ένα από τα αγαπημένα τους μέσα, και το χρησιμοποιούσαν για τα κτίριά τους, τις στέγες και τα χαμηλά και ψηλά ανάγλυφα γλυπτά που διακόσμησαν τα κτίριά τους. Οι αρχιτεκτονικές συνεισφορές των Μάγια περιλαμβάνουν το στέλε-βωμό, το τόξο και το ψεύτικο θόλο. Εκτός από τη μνημειακή τέχνη, είχαν επίσης μια πολύ ανεπτυγμένη προσωπική αισθητική, κατασκευάζοντας αξεσουάρ αυτιών, μενταγιόν, κολιέ, μάσκες και άλλα διακοσμητικά από jade. Παραμόρφωναν τα κρανία και τις μύτες τους και κρεμούσαν διακοσμητικά στα μέτωπά τους για να φαίνονται πιο στραβομάτικοι.

Έφτιαξαν τα αγγεία τους με ζωγραφισμένες και χαραγμένες εικόνες, παράγοντας μερικά από τα καλύτερα έργα προ-Κολομβιανής τέχνης. Δημοφιλή κεραμικά αντικείμενα των Μάγια περιελάμβαναν πιατάκια σερβιρίσματος, σωλήνες και βάζα, τα τελευταία συχνά διακοσμημένα με γλυφά Μάγια.

Η θρησκεία αποτελούσε κεντρικό στοιχείο του πολιτισμού των Μάγια. Πίστευαν σε έναν επίγειο κόσμο και σε έναν υπερφυσικό, σε έναν κάτω κόσμο και έναν ανωκόσμο, θεωρώντας αυτά ως μία ενιαία οντότητα στην οποία οι άνθρωποι, οι θεότητες, τα φυτά και τα ζώα συνδέονταν μεταξύ τους από τη μοίρα. Επικυρώνοντας αυτές τις πεποιθήσεις, πραγματοποίησαν προσκυνήματα στα μεγάλα μήκη και θρησκευτικά κέντρα των Μάγια για να αποκτήσουν ωροσκόπια και να προσφέρουν αίμα από τα ακροδάχτυλά τους, από τους λοβούς των αυτιών και από τη γλώσσα σε θυσιαστήρια που υψώθηκαν μπροστά από τις λαξευμένες στήλες. Οι Μάγια είχαν ένα εκτεταμένο πάνθεον θεών, από τους οποίους οι σημαντικότεροι ήταν ο δημιουργός Χουναμπ–Κου, και ο Άχ-Πουκ, ο Θεός της Νύχτας, ο οποίος διέμενε στον κάτω κόσμο. Λατρεύαν επίσης τον ήλιο και το φεγγάρι, την Αφροδίτη και άλλους ουράνιους σώματα, καθώς και φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή, ενσαρκωμένη ως ο θεός Τσαάκ. Άλλοι θεοί των Μάγια ήταν προστάτες συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Κουκουλκάν, τον φτερωτό όφι, ο οποίος συνδεόταν με την άρχουσα τάξη, και τον Εκ Σουά, προστάτη των εμπόρων και των παραγωγών κακαό. Οι Μάγια πίστευαν ότι upon τον θάνατο, ανάλογα με την ατομική αρετή, θα πήγαιναν σε αιώνια ανάπαυση σε έναν από τους ουρανούς κάτω από τη σκιά του δέντρου κεϊμπά, ή θα παρέμεναν αιωνίως ταλαιπωρημένοι από την πείνα και το κρύο στον σκοτεινό κάτω κόσμο. Οι χωρικοί θάβονταν κοντά στις καλύβες στις οποίες είχαν πεθάνει, ενώ οι ευγενείς καίγονταν και οι στάχτες τους τοποθετούνταν σε αμφορείς σε υπόγεια θύλακα. Οι ηγεμόνες των Μάγια θάβονταν σε ναούς χτισμένους ειδικά για να στεγάσουν τους τάφους τους.





Σημειώσεις

Το κομμάτι περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
- Το τεμάχιο περιλαμβάνει Ισπανική Άδεια Εξαγωγής (Passport for European Union) - Εάν το τεμάχιο προορίζεται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να ζητηθεί αντικατάσταση της άδειας εξαγωγής, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως 1-2 εβδομάδες το πολύ.
Ο πωλητής διαβεβαιώνει ότι απέκτησε αυτό το αντικείμενο σύμφωνα με όλους τους εθνικούς και διεθνείς νόμους που αφορούν την ιδιοκτησία πολιτιστικής κληρονομιάς. Η δήλωση προέλευσης έχει δει από την Catawiki.