Francisco Castillo (1934–2008) - Paisaje con río

Το έργο υπογράφεται από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος.

Η κατάσταση του έργου είναι καλή

Ο πίνακας παρουσιάζεται σε κάδρο (Το κάδρο έχει ορισμένες ήπιες ατέλειες χωρίς σημασία)

Διάσταση έργου: ύψος 30 cm x πλάτος 40 cm

Μέτρα κάδρου: ύψος 59 εκ. x πλάτος 67 εκ.



Βιογραφία του καλλιτέχνη

Φρανσίσκο Καστίλο (Huelva, 1934 – Sevilla, 2008) ήταν ένας ισπανός ζωγράφος εξειδικευμένος στο ανδαλουσιανό τοπίο, γνωστός για την ευαισθησία του προς το φως του νότου και για τον τρόπο που συνδύαζε τον ρεαλισμό με μια διακριτή ποιητική φόρτιση.

Αρχικά μορφώθηκε στη Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων της Χουέλβα, ο Καστίγιο μετέβη στη Σεβίλλη το 1952 για να συνεχίσει τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών Santa Isabel de Hungría, όπου ήταν μαθητής του Joaquín Sáenz και του Manuel Álvarez-Ossorio. Από τα πρώτα χρόνια του, έδειξε βαθύ ενδιαφέρον για τη φύση, τους υγρότοπους της ακτής της Ονουμπένσα και τις μαρσίμας του Γκουαδαλκιβίρ, θέματα που θα γίνουν ο κεντρικός άξονας του έργου του.

Τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε να εκθέτει σε τοπικές γκαλερί στη Σεβίλλη και την Κάντιθ, κερδίζοντας αναγνώριση για την τεχνική του κυριαρχία και την ιδιαίτερη μεταχείριση του χρώματος. Συμμετείχε σε διάφορες εκδόσεις της Εθνικής Έκθεσης Καλών Τεχνών, και το 1973 απέσπασε το Βραβείο Τοπίου «Juan Ramón Jiménez» που απονέμεται από την Επαρχία Χουέλβα.

Το ύφος του εξελίχθηκε από έναν φυσικοκρατικό ρεαλισμό με επιρροές ιμπρεσιονισμού σε μια πιο ατμοσφαιρική ζωγραφική, όπου οι διαφάνειες, οι αντανακλάσεις και οι ωχροί και γαλαζωποί τόνοι αιχμαλώτιζαν με ακρίβεια το μεταβαλλόμενο πνεύμα του νοτίου τοπίου. Από τη δεκαετία του 80, η παραγωγή του εστιάστηκε σε μικρές ελαιογραφίες πάνω σε σανίδες και ακουαρέλες, στα οποία η συνθετότητα και η γαλήνη κυριαρχούν στη σύνθεση.

Ο Castillo διέμενε σε Σεβίλλη για μεγάλο μέρος της ζωής του, αν και επέστρεφε συχνά στην πατρίδα του, όπου βρήκε την έμπνευση για πολλά από τα πλέον αναγνωρισμένα έργα του. Μετά τον θάνατό του το 2008, μια αναδρομική έκθεση στο Επαρχιακό Μουσείο της Ουέλβας ανανέωσε την εκτίμηση για τη συνεισφορά του στην ανδαλουσιανή τοπιογραφική ζωγραφική του 20ού αιώνα.