Weegee (1899–1968) - Cop Killer 1939

Δολοφόνος Αστυνομικών, 1939

Εκτύπωση από το πορτφόλιο του Weegee
Έκθεση: Εκτύπωση βασισμένη στις εκτυπώσεις του 1982 από τον Sid Kaplan,
Παραχθεί για
Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne


Arthur (Usher) Fellig (12 Ιουνίου 1899 – 26 Δεκεμβρίου 1968), γνωστός με το ψευδώνυμο Weegee, ήταν φωτογράφος και φωτορεπόρτερ, γνωστός για τη σκληρή ασπρόμαυρη φωτογραφία δρόμου στη Νέα Υόρκη.
Ο Γουίτζι εργάστηκε στην Κατώτερη Ανατολική πλευρά του Μανχάταν ως δημοσιογραφικός φωτογράφος τη δεκαετία του 1930 και τη δεκαετία του 1940 και ανέπτυξε το διακριτικό του στυλ ακολουθώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της πόλης και τεκμηριώνοντας τη δραστηριότητά τους.[2] Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του απεικόνιζε άνευ δισταγμού ρεαλιστικές σκηνές της αστικής ζωής, του εγκλήματος, των τραυματισμών και του θανάτου.
Δούλευε τη νύχτα και ανταγωνισμό με την αστυνομία για να βρίσκεται πρώτος στη σκηνή ενός εγκλήματος, πουλώντας τις φωτογραφίες του σε ταμπλόιντ και σε πρακτορεία φωτογραφίας.[5] Οι φωτογραφίες του, που εστίαζαν στα κεντρικά γραφεία της αστυνομίας του Μανχάταν, δημοσιεύθηκαν σύντομα από το Daily News και άλλα ταμπλόιντ, καθώς και από πιο υψηλής ποιότητας εκδόσεις όπως το Life magazine.
Οι περισσότερες από τις αξιοσημείωτες φωτογραφίες του τραβήχτηκαν με πολύ βασικό εξοπλισμό δημοσιογραφικής φωτογραφίας της εποχής και μεθόδους· μια κάμερα 4×5 Speed Graphic ρυθμισμένη στα f/16 στις 1/200 του δευτερολέπτου, με φλας λάμπες και προκαθορισμένη απόσταση εστίασης δέκα πόδια.[11] Ήταν αυτοδίδακτος φωτογράφος χωρίς επίσημη εκπαίδευση.

Πέντε από τις φωτογραφίες του αποκτήθηκαν από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) το 1943. Αυτά τα έργα συμπεριλήφθηκαν στην έκθεση Action Photography του μουσείου.[21] Αργότερα περιλήφθηκε στη συλλογή «50 Φωτογραφίες από 50 Φωτογράφους», μία ακόμα έκθεση του MoMA που οργανώθηκε από τον φωτογράφο Edward Steichen.

Naked City (1945) ήταν το πρώτο του βιβλίο με φωτογραφίες. Ο κινηματογραφικός παραγωγός Mark Hellinger αγόρασε τα δικαιώματα του τίτλου από τον Weegee. Το 1948, η αισθητική του Weegee διαμόρφωσε το θεμέλιο για την ταινία The Naked City του Hellinger. Βασίζόταν σε μια ωμή ιστορία του 1948 γραμμένη από τον Malvin Wald σχετικά με την έρευνα για τη δολοφονία ενός μοντέλου στη Νέα Υόρκη.

Τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ο Weegee πειραματίστηκε με πανοραμικές φωτογραφίες, αλλοιώσεις στις φωτογραφίες και φωτογράφηση μέσω πρισμάτων. Χρησιμοποιώντας έναν πλαστικό φακό, δημιούργησε μια διάσημη φωτογραφία της Μάριλυν Μονρόε στην οποία το πρόσωπό της διαστρέφεται υπερβολικά, αλλά παραμένει αναγνωρίσιμο.
Ο Weegee μπορεί να θεωρηθεί ο αμερικανικός αντίστοιχος του Brassaï, ο οποίος φωτογράφιζε νυχτερινές σκηνές από τους δρόμους του Παρισιού. Τα θέματα του Weegee με γυμνιστές, καλλιτέχνες του τσίρκου, περιθωριακούς ανθρώπους και ανθρώπους του δρόμου υιοθετήθηκαν και αναπτύχθηκαν αργότερα από τη Ντιάαν Άρμπους στις αρχές της δεκαετίας του 1960.