Βικτωριανή Τούβλο - Περί το 1900 - Βικτωριανός κύριος του κτήματος

Βικτοριανό chatelaine με πολυλειτουργικό στυλό (3 χρωμάτων) ως κρεμαστό
Βουλκανίτης/Εβονίτης με χρυσόχρωμα εξαρτήματα και σφιγκτήρες cabochon, περίπου 1870–1910


Αυτό το σπάνιο, κομψό γράφον εργαλείο είναι ένα βικτοριανό μολύβι με πολλές μύτες, ένα φορητό χατελαινιο ή αντίστοιχο κρεμαστό μολύβι με τρία εκτεινόμενα μολύβια (Κόκκινο/Μπλε/Σκούρο).
Το στυλό συνδυάζει λειτουργία και διακοσμητικό αντικείμενο με τον χαρακτηριστικό τρόπο του τέλους του 19ου αιώνα: πολυτέλεια καθημερινής χρήσης που φοριόταν στο σώμα και ταυτόχρονα ήταν ένα μήνυμα για στυλ, τάξη και μόρφωση.


Ιστορικό πλαίσιο: Βικτωριανή Εποχή και «Wearable Tools»

Στη βικτοριανή εποχή (1837–1901) τα φορητά χρηστικά αντικείμενα ανήκαν στην εκλεπτυσμένη καθημερινότητα: κλειδιά, σφραγίδες, ψαλίδια, μετροταινίες, σημειωματάρια – και βεβαίως μίνι όργανα γραφής. Ιδιαίτερα διαδεδομένη ήταν η στερέωση σε chatelaines (μία αλυσίδα ή κρεμαστό για ζώνη) ή σε μιά αλυσίδα ρολογιού.
Αυτά τα αντικείμενα δεν ήταν μόνο πρακτικά· ήταν σύμβολα κοινωνικής κατάστασης. Όποιος τα φορούσε έδειχνε ότι ήταν οργανωμένος/η, μορφωμένος/η και ικανός/ή να κάνει σημειώσεις ανά πάσα στιγμή – είτε στο σπίτι, στο εμπόριο ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών.


Ποιος έχει χρησιμοποιήσει κάτι τέτοιο;

Τέτοια στυλό πολλαπλών χρήσεων χρησιμοποιούνταν συνήθως από:
Έμποροι, λογιστές, γραφειακοί υπάλληλοι (σημειώσεις/επισήμανσεις άμεσα εν κινήσει)
Κτήματα γαιοκτημόνων και διαχειρίστριες οίκων (λίστες, παραγγελίες, οικιακή διαχείριση)
• Επιβάτες (εισιτήρια, διευθύνσεις, σημειώσεις ημερολογίου)
εκπαιδευμένες κυρίες και κύριοι ως μέρος του καλά εξοπλισμένου προσωπικού εξοπλισμού

Η ποικιλία χρωμάτων αποτελεί σαφή ένδειξη πρακτικής εφαρμογής: το κόκκινο και το μπλε χρησιμοποιήθηκαν συχνά για τη σήμανση, τη διόρθωση, τον έλεγχο ή για διάφορους τύπους σημειώσεων.


Χρήση και Μηχανική

Ο στυλός διαθέτει μηχανισμό ολίσθησης: Τρεις πλάγιοι μοχλοί προωθούν αντίστοιχα ένα μολύβι προς τα εμπρός.
Χρώματα των ορυχείων (τυπικά):
• Κόκκινο: για επισήμανση/βαφή (συνήθως «accounting pencil»/Buchhaltung)
• Μπλε: εναλλακτικό χρώμα μαρκαρίσματος, σημειώσεις, ετικέτες
• Σκούρο (μαύρο/γκρι): κλασική μύτη μολυβιού γραφής (γραφίτης/σχιστόλιθος-τύπου)

Το κόκκινο μολύβι στο παρόν έργο εξακολουθεί να είναι γραφήσιμο, γεγονός που ωραία τονίζει την αυθεντικότητα και την καταλληλότητα για την καθημερινή χρήση.


Υλικά & Σχεδίαση (προσανατολισμένο προς τους συλλέκτες)
• Κόρπους: μαύρο υλικό, πολύ πιθανώς βουλκανίτης/Εβονίτης (σκληρή ρητίνη) – στα τέλη του 19ου αιώνα εξαιρετικά μοντέρνο, ανθεκτικό και στιλιστικά πολύ δημοφιλές.
• Μεταλλικά μέρη: χρυσόχρωμα εξαρτήματα/τελικές τάπες και δακτυλίδιο κρέμασης· πιθανώς χρυσά (τυπικά 9–14 καράτια σε τέτοια μικροαντικείμενα), χωρίς σφραγίδες (στις μικρές διαστάσεις και στα συνδυαστικά αντικείμενα συχνά).
Κεφαλές μοχλών: διακοσμητικά καμποκόν σε Κόκκινο / Μπλε / Σκούρο σε περιβλήματα.
Χαρακτηριστικά της εποχής, γι’ αυτό χρησιμοποιούνταν συχνά σπινέλ, όνυξ/Jet, γρανάτης ή κοσμητικό γυαλί. Μια σαφής ταυτοποίηση δεν είναι σοβαρή χωρίς δοκιμές/εργαστήριο, όμως η επίδραση είναι ακριβώς αυτή που αγαπούν οι βικτωριανοί συλλέκτες: διακριτική χρωματική κωδικοποίηση και κοσμητική εκλεπτυστικότητα.


Ραντεβού / Εποχή

Ο συνδυασμός των:
• Vulcanit/Ebonit-Korpus
• μηχανισμός ολίσθησης
• Μορφή κρεμαστού/Chatelaine
• Πολύχρωμες νάρκες
• σλιέρς με καμπόχονο λίθους

ταιριάζει πολύ πειστικά στο επιφανειακά τα χρονολογικά όρια από το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, δηλαδή περίπου 1870–1910, με σαφή αίσθηση βικτοριανού / πρώιμου Έντουαρντιανού ύφους.


κατάσταση
• Μηχανικά: σε λειτουργία (οι νάρκες προωθούνται)
• Νάρκες: 3 υπάρχουν, ο Κόκκινος γράφει ακόμα
• Επιφάνεια: κατά ηλικία πατίνα, ελαφρά ίχνη φθοράς με την πάροδο του χρόνου, συνολικά πολύ αρμονική και άξια συλλέκτη
• Τύπες/Μάρκες: καμία ορατή (δεν είναι ασυνήθιστο)


Γιατί αυτό το κομμάτι είναι ξεχωριστό

Πολλαπλές καρφίτσες αυτού του τύπου είναι τα „Hidden Gems“ ανάμεσα στα βικτωριανά αξεσουάρ:
Ένα αντικείμενο που αμέσως αφηγείται ιστορίες – η κομψότητα της καθημερινότητας, η ιδέα ότι η ομορφιά και η λειτουργία ανήκουν μαζί, και η γοητεία του να κατέχεις ένα εργαλείο που είχε σχεδιαστεί πριν από πάνω από 100 χρόνια ως φορητή παραγωγικότητα.