Bettina Rheims - Gender Studies (MINT CONDITION, SHRINK WRAPPED) - 2014

Απολαύστε τον πρώτο διαγωνισμό ερωτικού φωτογραφικού βιβλίου - από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλιση και συντεταγμένη αποστολή παγκοσμίως.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να αποκτήσετε αυτό το ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ από τον διακεκριμένο Γάλλο φωτογράφο και πρώην μοντέλο Bettina Rheims - σε ΚΑΛΑΘΥ ΦΥΣΙΚΟ ΑΝΑΚΑΤΑΚΑΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Η Bettina Rheims είναι δημιουργός των «Morceaux choisis» (802 φωτογραφικά βιβλία από τη συλλογή M.+M. Auer, σελίδα 777), «Chambre Close» και άλλων υπέροχων φωτογραφικών και καλλιτεχνικών βιβλίων.

Έκθεση το 2012 στο Ντύσσελτορφ, η σειρά Gender Studies συνεχίζει την αμφισβήτηση της απεικόνισης φύλου. Η συσκευή που συνδέει εικόνα και ήχο (του Frédéric Sanchez) παρουσιάζει 27 ηχοπορτρέτα νέων ανδρών και γυναικών που ανταποκρίθηκαν σε αίτημα που ανάρτησε ο φωτογράφος στο Facebook. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από αποσπάσματα συνεντεύξεων και έχουν παρουσιαστεί σε αρκετές εκθέσεις και σε ένα βιβλίο.

Νέο, δυσεύρετο, άγραφο· ακόμα αρχικά σεσκαρισμένο στο πλαστικό περιτύλιγμα του εκδότη.
Ολοκληρωμένο με το μουσικό CD.
ΚΟΛΛΕΚΤΟΡ-ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ.

"Δεκαπέντε χρόνια μετά τους Modern Lovers, ένα σώμα έργου για την ατρανσφορία της ταυτότητας και της τρανσέξουαλ, που δημιουργήθηκε όταν ο AIDS βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του, η Bettina Rheims παρουσιάζει πλέον τα Gender Studies. Υπό το φως των πρόσφατων αμφιλεγόμενων συζητήσεων περί θεωρίας του φύλου, τα μοντέλα της Rheims επιδεικνύουν θαυμαστή τόλμη θέτοντας υπό αμφισβήτηση, τροποποιώντας και γιορτάζοντας τις ταυτότητές τους."
(από τον εκδότη)

Steidl, Göttingen. 2014. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χαρτονένιο εξώφυλλο με dust jacket και μουσικό CD. Διαστάσεις 249 x 330 mm. 80 σελίδες. Φωτογραφίες: Bettina Rheims. Σχεδιασμός ήχου από Frederic Sanchez. Κείμενο στα Αγγλικά.

Υπέροχο βιβλίο της Bettina Rheims - σε τέλεια κατάσταση.

"Bettina Caroline Germaine, γεννηθείσα το 1952, είναι Γαλλίδα φωτογράφος.
Η Bettina Rheims γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine. Η φωτογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1978, όταν πήρε σειρά φωτογραφιών από μια ομάδα χορευτών στριπ-τεζ και ακροβατών, που οδήγησε στις αρχικές της εκθέσεις. Αυτή η δουλειά θα αποκαλύψει το αγαπημένο της θέμα, το γυναικείο μοντέλο, στο οποίο θα επιστρέφει συχνά καθ’ όλη την καριέρα της. Οι δεκαετίες του 1980 παρείχαν στην Rheims την ευκαιρία να τραβήξει αρκετά πορτρέτα γνωστών και αγνώστων γυναικών, με αποτέλεσμα τη δημοσίευση του Female Trouble (1989).
Το 1982, η σειρά Animal επέτρεψε στην Rheims να στοχεύσει σε μια άλλη μορφή γυμνότητας: αυτήν των κολλημένων με τάση, με σταθερά βλέμματα, «που φαίνονταν να θέλουν να εκφράσουν κάτι πέρα από τον θάνατο». «Έπρεπε να αιχμαλωτίσω το βλέμμα τους» δήλωσε η φωτογράφος.
Με τα Modern Lovers (1989-1990) [σημ.], η φωτογράφος αμφισβήτησε το φύλο, την ανδρόγυση και τηTranssexuality. Δύο ακόμη εκδόσεις για το ίδιο θέμα ακολούθησαν: Les Espionnes (1992) και Kim (1994).

Στην αρχή της δεκαετίας του 1990, η Bettina Rheims εργάστηκε σε μια από τις κύριες σειρές της, με τίτλο Chambre Close (1990-1992). Ήταν η πρώτη της εργασία με έγχρωμη απεικόνιση και σηματοδότησε την έναρξη της συνεργασίας της με τη μυθιστοριογράφο Serge Bramly, σε ένα έργο όπου οι φωτογραφίες της συνδέθηκαν με τη μυθοπλασία του συγγραφέα. Με τη μορφή της, η Chambre Close αποτελεί σάτιρα των πρώτων πορνογραφικών φωτογραφιών — δωμάτια με ξεθωριαμένους τοίχους, παλιού τύπου ταπετσαρίες — αλλά, στο περιεχόμενο, επιχειρεί να σκηνήρισει ερασιτεχνικά μοντέλα σε πόζες που παιγνίζουν με τον σεξουαλικό ερεθισμό και τη σύγχυση ανάμεσα σε αυτούς που βλέπουν και σε αυτούς που αποκαλύπτουν τον εαυτό τους.
"Με τη χρήση χρώματος και εξαιρετικής ποιότητας εκτύπωσης, το κρέας φαίνεται ζωντανό και δίνει μια αποπροσωποιημένη ρεαλιστικότητα στο έργο. Επομένως η Bettina Rheims υπερβαίνει το σώμα για να φτάσει στην πρωταρχική θηλυκότητα μέσα από το ψυχονεαναλυτικό της id - τις καταπιεσμένες παρορμήσεις της, ιδιαίτερα σεξουαλικές. Ταυτόχρονα, καθώς αυτές οι παρορμήσεις φαίνονται στην επιφάνεια, η συνειδητοποίηση της μοντέλου μέσα από το δέρμα της την αιχμαλωτίζει στο φιλμ."
Το 1995, προσκλήθηκε από τον Jacques Chirac στο τέλος της προεδρικής του εκστρατείας να εργαστεί πίσω από τις κάμερες σε σειρά φωτογραφιών που ακολουθούν τα τελικά στάδια της εκλογής. Μετά τις εκλογές, η Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας ανέθεσε στη Bettina Rheims τη λήψη επίσημης πορτρέτου του Jacques Chirac. Είπε στην εφημερίδα Libération ότι ήθελε να δώσει στον Πρόεδρο «το χαλαρό βλέμμα των μεγάλων ηρώων σε γουέστερν».
Ήταν Φετιχιστικά παρούσα στο ντοκιμαντέρ Erotica: A Journey Into Female Sexuality της Maya Gallus (1997).
Ο δεκαετής κύκλος ολοκληρώθηκε με την έκδοση του βιβλίου I.N.R.I. το 1999 και της ομώνυμης έκθεσης. Ξανά ενώνωντας το βλέμμα της Rheims με τη γλώσσα του Serge Bramly, το I.N.R.I. δημιουργεί φιλοσοφικό διάλογο για την ιστορία της σταύρωσης através φωτογραφιών σκηνών από τη ζωή του Χριστού, από την Ευχαριστία μέχρι την Ανάληψη. Η Bettina Rheims πρότεινε «εικόνες σε βήματα με τους καιρούς μας, μετά την εμφάνιση της φωτογραφίας, του κινηματογράφου και της διαφήμισης imagery, σαν ο Ιησούς να επιστρέφει σήμερα». Στη Γαλλία, η δημοσίευση αυτού του έργου προκάλεσε μεγάλες εντάσεις.
Το 2002, η Rheims δημιούργησε μια σειρά για τη Σανγκάη κατά τη διάρκεια δύο μακροχρόνιων παραμονών στην πόλη. "Οι πρώτες εντυπώσεις ενός ταξιδιώτη που φτάνει στη Σαγκάη είναι εκείνες των ανθρώπων με βαθιά ριζωμένες αρχαϊκές τελετές και παραδόσεις που επιδόθηκαν στο φρενήρη κυνήγι της σύγχρονης ζωής. Αναμειγνύοντας σε αυτόν τον 'άλλο τρόπο σκέψης' δίχως προκαταλήψεις, η Bettina Rheims μας προσφέρει μια νέα ματιά σε αυτό το παράδοξο, που είναι η συνύπαρξη της Κίνας με τις εκατονταετείς παραδόσεις, τη φάτσα της πρωτοπορίας, τους επίσημους της χαρακτήρες και τα υπόγεια χαρακτηριστικά της."

Το 2005, στη Galerie De Noirmont, η Rheims παρουσίασε Ηρωίδες, ένα έργο που κυρίως αποτελούσε φόρο τιμής στην γλυπτική. Με αφορμή αυτή τη στιγμή, ο φωτογράφος συνεργάστηκε με τον σχεδιαστή Jean Colonna [note interne W] για να ενδύσει τις γυναίκες με πρωτότυπες ενδυμασίες. "Αποτινάχθηκαν παλιές υψηλής ραπτικής φορεσιές και ξανασυναρμολογήθηκαν πάνω σε κάθε σύγχρονη εικονίστρια. Αυτές οι γυναίκες, με την αδιανόητη ομορφιά τους, έπειτα έπαιξαν με έναν λίθο, που για μια στιγμή έγινε βάθρο τους."
Στο τέλος της δεκαετίας του 2000, η Bettina Rheims εργάστηκε ξανά με τον Serge Bramly και εξέθεσε τη Rose, c’est Paris το 2010 στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Το φωτογραφικό παραμύθι δομήθηκε ξανά πάνω σε νήμα μυθοπλασίας που δημιούργησαν η Rheims και ο Bramly από αυτοβιογραφικά στοιχεία. Σε αυτό το έργο, το Παρίσι παίζει "τον ρόλο της μούσας περισσότερο από τον ίδιο τον ήρωα, και [εμφανίζεται], μέσα από τους χαρακτήρες που υφαίνονται σε μια ιστορία, σε μια σχεδόν αλληγορική μορφή. Μια νεαρή γυναίκα που γνωρίζουμε με τα αρχικά της, B., αναζητά τη Rose, την αδερφή της που υποστηρίζεται ότι έχει εξαφανιστεί. Παρουσιασμένο ως μια «μεγάλη μυστηριώδης σειρά», ένα είδος αγαπημένο από τους σουρεαλιστές, η Rose, c’est Paris διαιρείται σε δεκατρία επεισόδια στα οποία μαθαίνουμε μεταξύ άλλων μια ασυνήθιστη ή αμφίβολη πρωτεύουσα του Παρισιού, που είναι βουβή στο χρόνο με συγκεκριμένο προορισμό."
Η Rheims έχει επίσης εργαστεί σε διαφημιστικά κολακευτικά προγράμματα για μόδα και μεγάλα ονόματα, όπως οι Chanel και Lancôme, καθώς και σε πορτρέτα διάσημων γυναικών για διεθνή περιοδικά. Η Rheims δηλώνει ότι την έχουν εμπνεύσει η Diane Arbus και ο Helmut Newton καθώς και το έργο των πρώιμων ζωγράφων."
(Βικιπαίδεια)