Richard Avedon - Evidence 1944-1994 (FRESH COPY) - 1994

Ένα υπέροχο βιβλίο μεγάλου μεγέθους του 1994 (!) από τον εξαιρετικό Αμερικανό φωτογράφο Ρίτσαρντ Αβέντον (1923–2004).

Δημοσιευμένο για την περιοδεία της έκθεσης με τον ίδιο τίτλο σε όλη την περιοχή των ΗΠΑ ("Whitney Museum of American Art", Νέα Υόρκη), στη Γερμανία ("Museum Ludwig", Κολωνία), την Ιταλία ("Palazzo Reale", Μιλάνο), τη Μεγάλη Βρετανία ("National Portrait Gallery", Λονδίνο) και στο "The Minneapolis Institute of Arts".

Πολύ φρέσκια κατάσταση

Καλώς ήρθατε στην επόμενη έκδοση των SUPER POPULAR BEST-OF-PHOTOBOOKS δημοπρασιών από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλιση και συνδυασμένη αποστολή σε όλο τον κόσμο.

Schirmer and Mosel, Munich; Eastman Kodak. Σε συνεργασία με το Whitney Museum of American Art, New York και το Museum Ludwig, Κολωνία. 1994. Πρώτη γερμανική έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Βιβλίο σε μαλακό εξώφυλλο. Διαστάσεις 285 x 365 mm. 185 σελίδες. Φωτογραφίες: Richard Avedon. Επιμέλεια: Mary Shanahan. Κείμενο: Jane Livingston, Adam Gopnik. Μετάφραση στα γερμανικά: Manfred Ohl, Hans Sartorious. Εισαγωγή: Marc Scheps, David A. Ross. Κείμενο στα γερμανικά.

Δεν παρέχεται κείμενο προς μετάφραση.
Το βιβλίο εσωτερικά και εξωτερικά είναι πολύ φρέσκο/ουσιαστικά καινούργιο, με ελάχιστη (κανονική) ένδειξη χρήσης μόνο· χωρίς σημάδια, χωρίς κιτρινίλες από φθορά, χωρίς αξιοσημείωτες ατέλειες. Συνολικά σε πολύ καλή κατάσταση, καλύτερη από την τυπική κατάσταση.

Υπέροχο φωτοβιβλίο του Ρίτσαρντ Αβέντον - σε πολύ καλή κατάσταση.

Ο Ρίτσαρντ Αβέντον γεννήθηκε και έζησε στη Νέα Υόρκη. Το ενδιαφέρον του για τη φωτογραφία άρχισε σε νεαρή ηλικία, και εντάχθηκε στον φωτογραφικό όμιλο της Young Men’s Hebrew Association (YMHA) όταν ήταν δώδεκα ετών. Φοίτησε στο DeWitt Clinton High School στο Μποξ, όπου συνδιηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό του σχολείου, The Magpie, μαζί με τον James Baldwin. Το 1941 ονομάστηκε Ποιητής Λαουρέιτ των Λυκείων της Νέας Υόρκης.
Ο Ρίτσαρντ Αβέντον εντάχθηκε στις δυνάμεις το 1942, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρετώντας ως Βοηθός Φωτογράφου Β' Τάξης στην Αμερικανική Εμπορική Ναυτιλία. Όπως περιέγραψε ο ίδιος, «Η δουλειά μου ήταν να κάνω φωτογραφίες ταυτοποίησης. Πρέπει να έχω φωτογραφίσει πάνω από εκατό χιλιάδες πρόσωπα πριν μου έρθει στη σκέψη ότι γινόμουν φωτογράφος.»
Μετά από δύο χρόνια υπηρεσίας, αποχώρησε από το Εμπορικό Ναυτικό για να εργαστεί ως επαγγελματίας φωτογράφος, αρχικά δημιουργώντας εικόνες μόδας και σπουδάζοντας υπό τον διευθυντή τέχνης Αλεξέι Μπροντόβιτς στο Design Laboratory της Νέας Σχολής Κοινωνικών Ερευνών.
Σε ηλικία είκοσι δύο ετών, ο Αβέντον άρχισε να εργάζεται ως ελεύθερος φωτογράφος, κυρίως για το Harper’s Bazaar. Αρχικά του αρνήθηκαν τη χρήση στούντιο από το περιοδικό, οπότε φωτογράφιζε μοντέλα και μόδες στους δρόμους, σε νυχτερινά κέντρα, στον τσίρκο, στην παραλία και σε άλλα ασυνήθιστα σημεία, αξιοποιώντας την ατέλειωτη ευρηματικότητα και εφευρετικότητα που έγιναν σήμα κατατεθέν της τέχνης του. Κάτω από την καθοδήγηση του Μπροντόβιτς, γρήγορα έγινε ο κύριος φωτογράφος του Harper’s Bazaar.
Από τα πρώτα βήματα της καριέρας του ο Αβέντον έκανε επίσημα πορτρέτα για δημοσίευση σε περιοδικά Theatre Arts, Life, Look και Harper’s Bazaar, ανάμεσα σε πολλά άλλα. Ήταν μαγεμένος από την ικανότητα της φωτογραφίας να υποδηλώνει την προσωπικότητα και να εγείρει τη ζωή των υποκειμένων του. Κατέγραφε πόζες, στάσεις, χτενίσματα, ρούχα και αξεσουάρ ως ζωτικής σημασίας, αποκαλυπτικά στοιχεία μιας εικόνας. Είχε πλήρη εμπιστοσύνη στη διδιάστατη φύση της φωτογραφίας, τους κανόνες της οποίες στράφηκε προς τους στυλιστικούς και αφηγηματικούς σκοπούς του. Όπως το είπε με χαρακτηριστικό ειρωνικότητα, «Οι φωτογραφίες μου δεν πάνε κάτω από την επιφάνεια. Έχω μεγάλη πίστη στις επιφάνειες. Μια καλή επιφάνεια είναι γεμάτη ενδείξεις.»
Μετά από την απόδοση συντάκτη καλεσμένων στο τεύχος Απριλίου 1965 του Harper’s Bazaar, ο Avedon εγκατέλειψε το περιοδικό ύστερα από μια καταιγίδα κριτικής για τη συνεργασία του με μοντέλα χρωμάτων. Ε joined Vogue, όπου εργάστηκε για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Το 1992, ο Avedon έγινε ο πρώτος μόνιμος φωτογράφος της The New Yorker, όπου η πορτραίτοσή του βοήθησε να επαναπροσδιοριστεί η αισθητική του περιοδικού. Κατά αυτήν την περίοδο, η φωτογραφία μόδας του εμφανιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στο γαλλικό περιοδικό Égoïste.
Κατά τη διάρκεια, ο Avedon διατήρησε ένα επιτυχημένο εμπορικό στούντιο και ευρέως πιστώνεται ότι εξαφάνισε τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της «τέχνης» και της «εμπορικής» photography. Το με διακριτικό σήμα έργο του και οι μακρόχρονες σχέσεις του με τους Calvin Klein, Revlon, Versace και δεκάδες άλλες εταιρείες οδήγησαν σε μερικές από τις πιο γνωστές διαφημιστικές καμπάνιες στην αμερικανική ιστορία. Αυτές οι καμπάνιες έδωσαν στον Avedon την ελευθερία να επιδιώξει μεγάλα πρότζεκτ στα οποία διερεύνησε τα πολιτιστικά, πολιτικά και προσωπικά του πάθη. Είναι γνωστός για τον εκτεταμένο πορτρέτο του κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον πόλεμο του Βιετνάμ και έναν εορταστικό κύκλο φωτογραφιών του πατέρα του, Jacob Israel Avedon. Στο 1976, για το Rolling Stone, παρήγαγε «The Family», ένα συλλογικό πορτρέτο της αμερικανικής ελιτ εξουσίας την εποχή των εκλογών για τη διπλή εκατονταετηρίδα της χώρας. Από το 1979 μέχρι το 1985, εργάστηκε εκτενώς σε παραγγελία από το Amon Carter Museum of American Art, παράγοντας τελικά την έκθεση και το βιβλίο In the American West.
Η πρώτη αναδρομική έκθεση μουσείου του Άβεντον διεξήχθη στο Ίδρυμα Smithsonian το 1962. Ακολούθησαν πολλές μεγάλες μουσειακές εκθέσεις, συμπεριλαμβανομένων δύο στο Metropolitan Museum of Art (1978 και 2002), το Minneapolis Institute of Arts (1970), το Amon Carter Museum of American Art (1985) και το Whitney Museum of American Art (1994). Το πρώτο του βιβλίο φωτογραφίας, Observations, με δοκίμιο του Truman Capote, κυκλοφόρησε το 1959. Συνέχισε να δημοσιεύει βιβλία με τα έργα του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, συμπεριλαμβανομένων Nothing Personal το 1964 (με δοκίμιο του James Baldwin), Portraits 1947–1977 (1978, με δοκίμιο του Harold Rosenberg), An Autobiography (1993), Evidence 1944–1994 (1994, με δοκίμια από Jane Livingston και Adam Gopnik), και The Sixties (1999, με συνεντεύξεις από Doon Arbus).
Μετά από εγκεφαλική αιμορραγία που υπέστη ενώ βρισκόταν σε αποστολή για το The New Yorker, ο Richard Avedon πέθανε στο Σαν Αντόνιο του Τέξας στις 1 Οκτωβρίου 2004. Ιδρύσε το The Richard Avedon Foundation κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Ιστότοπος του Ιδρύματος Ρίτσαρντ Αβέντον