Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

Οι πιο έμπειροι συλλέκτες και εκτιμητές θα παρατηρήσουν μια απίστευτα σπάνια ιδιαιτερότητα σε αυτό το έργο του δασκάλου Εμίλιο Ίσγκρο, ήτοι αυτή τη λεπτή απόχρωση της διαγραφής, αυτές οι λέξεις που παραμένουν μερικώς ορατές μόνο σε όσους είναι προσεκτικοί και περίεργοι.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα για αυτή την μεταξοτυπία που έχει μόνον 40 αντίτυπα, γεγονός που την καθιστά μοναδική στον κύκλο ζωγραφικής του δασκάλου, ο οποίος συνήθως είτε εξαφανίζει πλήρως τη λέξη είτε την αφήνει ορατή, ενώ εδώ έχουμε την προσθήκη της «απόχρωσης της διαγραφής».

Ο Έμιλιο Ίσγκρο με τη διαγραφή υπήρξε ένας μεγάλος προάγγελος της γνωστοποίησης της απαξίωσης και της παρακμής της λέξης, της γλώσσας, της αξίας που έχουν οι λέξεις, ένα φαινόμενο που σήμερα ζούμε περισσότερο από ποτέ.
Ο δάσκαλος άρχισε να καταγγέλλει το 1964 ό,τι σήμερα θεωρείται καθημερινό και πιθανό· παρατηρούμε αυτή την υποβάθμιση της αξίας της λέξης, η οποία νοείται ως μέσο μεταφοράς ιδεών και μπορεί να εκφραστεί σε όλες τις μορφές της, από τους τηλεοπτικούς διαλόγους, στα έντυπα ειδήσεων, στη διάδοση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην ολοένα μειούμενη αναγνωστική κοινωνία που διαμορφώνουμε.
Λιγότερες λέξεις, λιγότερη κουλτούρα στην κυκλοφορία· αλλά αυτό, πέρα από τους κριτικούς λόγους για την τέχνη, τι συνεπάγεται στην κοινωνία;
Η ικανότητα να σκέφτεται κανείς, και θα προσέθετα την ικανότητα να σκέφτεται με κριτικό και προσωπικό τρόπο, καθορίζεται από την ποσότητα και την ποιότητα των λεξιλογίων που διαθέτει ένα άτομο· δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε πέρα από τις λέξεις που γνωρίζουμε, όπως δεν μπορούμε να χτίσουμε ένα σπίτι χωρίς όλο το απαραίτητο υλικό, όσο περισσότερο λείπει το υλικό, τόσο λιγότερο πλήρες, σταθερό και εφικτό θα είναι το σπίτι.
Με τον περιορισμό των λέξεων περιορίζονται και οι έννοιες που μπορεί κανείς να δημιουργήσει, καθώς και η ικανότητα να τις εκφράζει ή να εκφράζεται.
Κατανοώντας το αξίωμα ότι λιγότερες λέξεις σημαίνουν λιγότερες σκέψεις, το έργο του Έμιλιο Ίστρο αποκτά εξαιρετικά υψηλή αξία σε πολιτιστικό και καλλιτεχνικό επίπεδο.
Κρύβοντας τις λέξεις πίσω από τη διαγραφή αποτελεί έναν τρόπο του δασκάλου να προκαλέσει περιέργεια στον αποδέκτη του έργου, έναν τρόπο να μας συμβουλέψει να πάμε να εξερευνήσουμε κάτω από τη λέξη, να φανταστούμε τι θα μπορούσε να υπάρχει σε σχέση με όσα μένουν «ελεύθερα» να διαβαστούν.
Ένα εννοιολογικό, διαδικαστικό της ανακάλυψης, της διερεύνησης και του προβληματισμού πάνω στις λέξεις και στη διάταξή τους, σχεδόν σαν να αναλαμβάνει ο Isgrò τον παιδαγωγικό ρόλο του δασκάλου, καθώς και του διανοούμενου.
Αλλά ο Isgrò δεν είναι μόνο ένας «διδάσκαλος», είναι επίσης δημιουργός νέων κανόνων συντακτικού και μορφής, ένας δημιουργός νέων ιστοριών, αλλά και ένας προσεκτικός σατιρικός. Ο δάσκαλος είναι ό,τι θα έπρεπε να είναι ένας διανοούμενος, ένας «ξυπνητής των συνειδήσεων».
Ο Εμίλιο Ίσγκρο λοιπόν καταγράφεται στην ιστορία της τέχνης ως φρουρός του λόγου και, κατ’ επέκταση, του πολιτισμού — ένας θεμελιώδης ρόλος που όλο και περισσότερο τον χρειαζόμαστε.

Οι διαστάσεις του έργου είναι 80 × 60 εκ.


Η προέλευση του έργου ανήκει στη γκαλερί Grafica Manzoni, η οποία εκδίδει το πιστοποιητικό αυθεντικότητας.