Cappellini - Giulio Cappellini - Cenacolo - Τραπέζι - Ξύλο

Σχεδιάστηκε το 1986 από τον Giulio Cappellini – αρχιτέκτονας, σχεδιαστής και είδωλο του σύγχρονου μιλανέζικου design – το τραπέζι «Cenacolo» αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της παραγωγής Cappellini τη δεκαετία του ’80. Σε μια εποχή ριζικών πειραματισμών, ο Cappellini υπογράφει ένα έργο που εξισορροπεί τη μορφολογική αυστηρότητα, την απλότητα και την εντυπωσιακή παρουσία, μετατρέποντας ένα απλό τραπέζι φαγητού σε ένα οικιακό αρχιτεκτονικό στοιχείο. Το όνομα παραπέμπει στον διάσημο “Τελευταίο Δείπνο” του Λεονάρντο, αλλά εδώ η αναφορά είναι σατιρική και κοσμική: ένα μοντέρνο κέντρο συνάντησης, ένας τόπος οικείης και φιλόξενης συνάντησης, που διαρκεί μέσα από την αγνότητα των γραμμών. Η τετράγωνη έκδοση 150×150 εκ. (ύψος περίπου 72–73 εκ.) είναι ανάμεσα στις πιο σπάνιες και αρμονικές διαστάσεις της σειράς, ιδανική για σύγχρονους χώρους που προτιμούν τη συμμετρία και την κεντρικότητα.
Αυτός ο τετράγωνος σχηματισμός δίνει στο τραπέζι μια ισχυρή προσωπικότητα: δεν είναι μόνο ένα επιφάνειας στηριξίας, αλλά ένα πραγματικό κεντρικό σημείο οπτικής του δωματίου, ικανό να οργανώσει τον χώρο γύρω του με διακριτή αρχή. Ιδανικό για 8 άτομα σε συμμετρική διαμόρφωση ή για περιβάλλοντα living/dining open space, προσφέρει μια γενναιόδωρη επιφάνεια χωρίς να βαραίνει το περιβάλλον, χάρη στην καθαρή γεωμετρία του και τη φαινομενική ελαφρότητα. Το υλικό που επιλέχθηκε για αυτό το αντίγραφο είναι φυσικό ξύλο πανέμορφο, πιθανώς δρύας της Σλαβονίας ή ανοιχτόχρωμης απόχρωσης με έντονες και ζεστές φλέβες, τελειωμένο με έλαιο ή διαφανή βερνίκι που αναδεικνύει τη ζωντανή υφή του ξύλου. Η επιφάνεια αποκαλύπτει κόμβους, φυσικές αποχρώσεις και μια υφή αφή που γοητεύει: ένα ξύλο που αναπνέει, γερνά με χάρη και αποκτά χαρακτήρα με το πέρασμα του χρόνου, μετατρέποντας κάθε σημείο χρήσης σε πατίνα ευγενική. Η βάση, συνήθως αποτελούμενη από τετράγωνα ποδάρια με οξυκόψη επάνω και πλαίσιο σύνδεσης από μεταλλικό βαμμένο (συνήθως μαύρο ματ για αντίθεση), δημιουργεί έναν τέλειο διάλογο ανάμεσα στη σταθερότητα και τη φινέτσα. Τα ποδιά, διαμορφωμένα με γεωμετρική ακρίβεια, δίνουν στο τραπέζι μια εμφάνιση σχεδόν γλυπτή, αρχιτεκτονική: από απόσταση μοιάζει να αιωρείται, πλησιάζοντας αποκαλύπτει την ιταλική χειροτεχνία.
«Cenacolo» ενσαρκώνει το όραμα του Giulio Cappellini: ένα σχέδιο που δεν φωνάζει, αλλά ψιθυρίζει με κομψότητα. Είναι ένα ασύγκριτο κομμάτι με διαχρονική γοητεία, ευέλικτο ανάμεσα σε προνομιούχους οικιακούς χώρους, αστικά loft, εξοχικές κατοικίες ανανεωμένες ή στους κομψούς χώρους contract. Η ουσιαστικότητά του το καθιστά συμπληρωματικό σε διάφορα στυλ – από τον βορειοευρωπαϊκό μινιμαλισμό μέχρι τον ήπιο βρουταλισμό, από τον σύγχρονο μέχρι τον άριστα επιλεγμένο βίντεντ – χωρίς ποτέ να χάσει την ταυτότητά του. Σε εξαιρετικές συνθήκες, με φυσικό ξύλο άθικτο και φωτεινές φλέβες, αυτό το τραπέζι αποτελεί σπάνια ευκαιρία: ένα κλασικό του ιταλικού σχεδιασμού τη δεκαετία του ’80, υπογεγραμμένο από έναν από τους απόλυτους πρωταγωνιστές του, σε οργανικό και φωτεινό φινίρισμα που το καθιστά ακόμα πιο επίκαιρο και επιθυμητό. Ένα έπιπλο που δεν διακοσμεί απλώς, αλλά διηγείται μια ιστορία απλής ομορφιάς που διαρκεί.