Έγγραφο - AQ Veneziano - 2 documenti manoscritti - 1626





| 1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 126842 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Δύο χειρόγραφα έγγραφα της Δημοκρατίας της Βενετίας από τον AQ Veneziano, με τίτλο 2 documenti manoscritti, χρονολογούνται το 1626, σε καλή κατάσταση, που αποτελούνται από δύο τεμάχια με διαστάσεις 29,5 × 20,5 cm και χειρόγραφα σημειώσεις, καθώς και πινακίδες του φτερωτού λεόντα αριθ. 2335 (ημερομηνία 1706) και 4165 (ημερομηνία 1624).
Περιγραφή από τον πωλητή
Δημοκρατία της Βενετίας.
2 έγγραφα AQ με φτερωμένο λέοντα αρ. 2335 (D. Paolo Buratta) χρονολογημένα το 1706 και αρ. 4165 χρονολογημένο το 1624.
Με χειρόγραφες σημειώσεις.
Μέγεθος cm 29,5 x 20,5
Καλή κατάσταση όπως στη φωτογραφία.
Δύο αιώνες πριν από τη μεταρρύθμιση ταχυδρομείων του Ρόλαντ Χιλ, η Σερένισσα Δημοκρατία της Βενετίας είχε ήδη φορολογήσει την εξερχόμενη αλληλογραφία, αυτήν των δημόσιων γραφείων της.
Το AQ μπορεί να θεωρηθεί ο πρόγονος του γραμματόσημου και ολόκληρου του ταχυδρομείου, 230 χρόνια πριν το Penny Black και το Mulready.
Είχε στο μυαλό του μια επαναστατική ιδέα: την καταβολή του οφειλόμενου ποσού από τον αποστολέα.
Το όνομα προέρχεται από την ένδειξη AQe, συντόμευση της λατινικής λέξης aquae· το έγγραφο εκδόθηκε πράγματι κατόπιν αίτησης των Savi Esecutori alle Acque.
Μιλούσε για μια «επιστολή» φορολογημένη, μάλιστα προφορολογημένη: «dacio delli soldi 4 per lettera», πάνω στην οποία -ή μέσα στην οποία- έπρεπε να τοποθετηθεί το μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν.
Ήταν στη διάθεση όλων των γραμματειών των κρατικών δικαστηρίων, οι οποίες, εξαιρουμένων ορισμένων περιπτώσεων, ήταν υποχρεωμένες να το χρησιμοποιούν για την δική τους ταχυδρομική αλληλογραφία, με την καταβολή τεσσάρων σόλι, καθώς και τα ταχυδρομικά τέλη και τον δασμό.
Αυτό που μπορεί να φανεί ως ανωμαλία – το κράτος που φορολογεί τον εαυτό του – συνέβαινε στην πραγματικότητα γιατί η δημόσια διοίκηση της Βενετίας διαχειριζόταν από ιδιώτες που ανέλαβαν τη θέση – σχεδόν πάντοτε είσπραξη τελών – μετά από διαγωνισμό ανάθεσης στον οποίο συμμετείχαν πληρώνοντας από την τσέπη τους. Στη συνέχεια μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδα εισπράττοντας με τη σειρά τους τα τέλη που κέρδιζαν στον διαγωνισμό.
Οι AQ ήταν συνεπώς μία συμπληρωματική επιβάρυνση σε σχέση με το λιμάνι και τον δασμό, για τη συλλογή της οποίας προΐστατο ένας ντασίερ, ένας δασιάριος.
Το ποσό τεσσάρων σολίδων ανά γράμμα εξυπηρετούσε τη χρηματοδότηση των εργασιών αποκατάστασης και καθαρισμού των κοίτων των ποταμών Brenta, Muson και Bottenigo.
Τα AQ διατρυπόνταν στο κέντρο, σε αντίστοιχη θέση με το ακίδι πάνω στο οποίο είχαν περαστεί και στοιβαχτεί, μια αρκετά διαδεδομένη πρακτική στη Βενετία.
Αποστολή μέσω courier με εντοπισμένη και ασφαλισμένη εταιρεία ταχυμεταφορών.
Δημοκρατία της Βενετίας.
2 έγγραφα AQ με φτερωμένο λέοντα αρ. 2335 (D. Paolo Buratta) χρονολογημένα το 1706 και αρ. 4165 χρονολογημένο το 1624.
Με χειρόγραφες σημειώσεις.
Μέγεθος cm 29,5 x 20,5
Καλή κατάσταση όπως στη φωτογραφία.
Δύο αιώνες πριν από τη μεταρρύθμιση ταχυδρομείων του Ρόλαντ Χιλ, η Σερένισσα Δημοκρατία της Βενετίας είχε ήδη φορολογήσει την εξερχόμενη αλληλογραφία, αυτήν των δημόσιων γραφείων της.
Το AQ μπορεί να θεωρηθεί ο πρόγονος του γραμματόσημου και ολόκληρου του ταχυδρομείου, 230 χρόνια πριν το Penny Black και το Mulready.
Είχε στο μυαλό του μια επαναστατική ιδέα: την καταβολή του οφειλόμενου ποσού από τον αποστολέα.
Το όνομα προέρχεται από την ένδειξη AQe, συντόμευση της λατινικής λέξης aquae· το έγγραφο εκδόθηκε πράγματι κατόπιν αίτησης των Savi Esecutori alle Acque.
Μιλούσε για μια «επιστολή» φορολογημένη, μάλιστα προφορολογημένη: «dacio delli soldi 4 per lettera», πάνω στην οποία -ή μέσα στην οποία- έπρεπε να τοποθετηθεί το μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν.
Ήταν στη διάθεση όλων των γραμματειών των κρατικών δικαστηρίων, οι οποίες, εξαιρουμένων ορισμένων περιπτώσεων, ήταν υποχρεωμένες να το χρησιμοποιούν για την δική τους ταχυδρομική αλληλογραφία, με την καταβολή τεσσάρων σόλι, καθώς και τα ταχυδρομικά τέλη και τον δασμό.
Αυτό που μπορεί να φανεί ως ανωμαλία – το κράτος που φορολογεί τον εαυτό του – συνέβαινε στην πραγματικότητα γιατί η δημόσια διοίκηση της Βενετίας διαχειριζόταν από ιδιώτες που ανέλαβαν τη θέση – σχεδόν πάντοτε είσπραξη τελών – μετά από διαγωνισμό ανάθεσης στον οποίο συμμετείχαν πληρώνοντας από την τσέπη τους. Στη συνέχεια μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδα εισπράττοντας με τη σειρά τους τα τέλη που κέρδιζαν στον διαγωνισμό.
Οι AQ ήταν συνεπώς μία συμπληρωματική επιβάρυνση σε σχέση με το λιμάνι και τον δασμό, για τη συλλογή της οποίας προΐστατο ένας ντασίερ, ένας δασιάριος.
Το ποσό τεσσάρων σολίδων ανά γράμμα εξυπηρετούσε τη χρηματοδότηση των εργασιών αποκατάστασης και καθαρισμού των κοίτων των ποταμών Brenta, Muson και Bottenigo.
Τα AQ διατρυπόνταν στο κέντρο, σε αντίστοιχη θέση με το ακίδι πάνω στο οποίο είχαν περαστεί και στοιβαχτεί, μια αρκετά διαδεδομένη πρακτική στη Βενετία.
Αποστολή μέσω courier με εντοπισμένη και ασφαλισμένη εταιρεία ταχυμεταφορών.

