Όμορφος μετεωρίτης Αλέται. Χωρίς τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 46 g

Η μεγαλύτερη στον κόσμο μεταλλόλιθος από σίδηρο, που ζυγίζει 74 τόνους, εντοπίστηκε στην επαρχία Αλέταϊ, στην περιοχή Ουϊγούρων του Σινγιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και μισό μετά, οι ανακαλυψατές του μετεωρίτη — ο Χάilitai Αϊσα και ο Τζιερενγκ Χαμουντέχ, δύο οδηγοί από Καζάχικη εθνικότητα — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να είναι η πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικού χώρου, ανέφερε το Southern Weekly. Οι επιχειρηματίες του βοσκοτόπιου όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης επίσης διεκδίκησαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Και τα τρία μέρη δήλωσαν ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι ανακαλυψατές του σιδηρούμενου μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να εκδώσουν ορθό verdict, διότι το κινεζικό ιδιοκτησιακό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου πραγμάτων τεκμαίεται από έναν ο οποίος την αξιώνει πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Ο Χάilitai προέρχεται από το χωριό Κινγκχέ σε Αλέταϊ, εκεί που βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλόλιθος σιδήρου στην Κίνα, ο «Ασημένιος Καμήλας». Ήταν παθιασμένος με τα μετεωρίτες και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιερενγκ, ενώ έκανε бизнес.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάilitai έλαβε κλήση από έναν άλλον φαν των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάilitai ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε μια οροπέδιο στην Αλέταϊ και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην αναζήτηση.

Μια ομάδα εννέα φανατικών μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που φαινόταν ότι προερχόταν από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολίν, εμπειρογνώμων σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άνδρες χωριστούν, είχαν καταλήξει σε ένα προφορικό συμφωνητικό με τον Χάilitai και τον Τζιερενγκ ώστε να συνεχίσουν τις αναζητήσεις.

«Ο Τζανγκ Μάολίν είπε ότι πιθανότατα θα λάβουμε μεγάλη αμοιβή εάν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάilitai. Ζώντας μια κοινή ζωή, ο Χάilitai και ο Τζιερενγκ θεώρησαν την αναζήτηση ως ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχτηκε η ημέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο του Κυρίου, σκέφτηκα ότι η ζωή μας θα ήταν διαφορετική», δήλωσε ο Τζιερενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά ακόμη φανατικούς μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα ενημερώθηκαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυπτή».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματά τους λέγοντας «ξέρουμε ότι τους έχετε βρει και οι δύο», και τους απένειμαν πιστοποιητικό λίγο μετά.

Τη 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τεταρτος μεγαλύτερος σε σίδηρο μετεωρίτης παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μεταλλόλιθο από το βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Χάilitai και ο Τζιερενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψατές του σιδηρούμενου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλέταϊ, Σουν Γιανγκουο, τον είχε ήδη ανακαλύψει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Τζάνγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χάilitai και του Τζιερενγκ, κανένας κυβερνητικός οργανισμός δεν διέθετε νομική βάση για να απαιτήσει, να κατάσχει ή να διατηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει σε κάθε έναν από τους Χάilitai και Τζιερενγκ μόλις 5.000 γουάν (802 δολάρια) λόγω «της ευαίσθητης συμπεριφοράς τους». Παρ' όλα αυτά, οι δύο άνδρες θεώρησαν τη αμοιβή ανεπαρκή και απέρριψαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάilitai και τον Τζιερενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διατηρήσουν ιδιοκτησία. Ο Χάilitai και ο Τζιερενγκ αρνήθηκαν αυτή τη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους επιτήρηση.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι βοσκοτόπιου επιχειρηματίες Τζουμάν και Κεντζίεμπέκε Ρεμαζάν δήλωσαν ότι τελικά είχαν ανακαλύψει τον σιδηρούμενο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και άρα διεκδίκησαν και αυτοί την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα παραχώρησης γεωργικών γαιών, οι επιχειρηματίες βοσκοτόπιου μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα επί της γης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από το βοσκότοπι, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τσινγουό, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε εξ somehow παγώσει. Ο φαν των μετεωριτών Λιού Ξιν δήλωσε στα ΜΜΕ ότι απαιτείται πολύς χρόνος και χρήμα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης, "Οι ανακαλυψατές θα τραυματιστούν αν οι μετεωρίτες τους, δύσκολοι στην εύρεση, απλώς αρπαχθούν από την κυβέρνηση." "Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν και τη χώρα και τον ανακαλυψέα", τόνισε ο Λιού Ξιν.