Pippo - England’s Eternal Rose

Η Αιώνια Ρόδος της Αγγλίας
Στέκεται σε έναν ραγισμένο κήπο φωτός, ένα άνθος που ποτέ δεν μαραίνεται.
Τα μάτια της, λίμνες γαλάζιου, αντικατοπτρίζουν έναν ουρανό που αγγίζεται από την αυγή.
Στα χέρια της, άσπρα τριαντάφυλλα αγκαλιάζουν τους ψίθυρους ενός έθνους, τα πέταλα μαλακά ενάντια στα κοφτερά άκρα της μοίρας.
Τα μαλλιά της, βαμμένα στο φως του χρυσού, αγκαλιάζουν τον ήλιο, ενώ οι πέρλες ακουμπούν απαλά στα αυτιά της.
Είναι μια μελωδία χάρης, μια καλοσύνη που παραμένει για πάντα στις ήσυχες αίθουσες της μνήμης.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Μέσο: 100% χειροποίητα ζωγραφισμένο ακρυλικό πάνω σε καμβά
* Κατάσταση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Τοποθέτηση: Τεντωμένο πάνω σε ξύλινο πλαίσιο, έτοιμο για κρέμασμα
* Πλαισίωση: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό γνησιότητας
* Αποστολή: Απεστάλη από την Ιταλία με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαπλέκονται στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαιρετικότητα και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο, αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βυθίζοντας το μυαλό του στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνείες. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι μια πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και στοχαστικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγοντας τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.