Yasse Tabuchi (1921-2 - Untitled






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
| 1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 127451 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Untitled, λιθογραφία με χειρόγραφο υπογραφή του Yasse Tabuchi (1921–2), 47 x 65 cm, Ιαπωνία, περιορισμένη έκδοση 93/90, 1980–1990, σε καλή κατάσταση, πωλείται από Gallery.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ο Ιάπωνας ζωγράφος υδατοχρώτων, χαράκτης, λιθογράφου και κεραμικός Γιάσε Ταμπούτσι γεννήθηκε στο Κιτακιούσου, στην περιφέρεια Φουκουόκα, Ιαπωνία, το 1921.
Μετά τη συμμετοχή του ναυτικού και της αεροπορίας στα τελευταία χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, σπούδασε ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Τέχνης του Τόκιο από το 1946 έως το 1951, ενώ άρχισε να ζωγραφίζει. Το 1951 άφησε την οικογένειά του και τη χώρα του για τη Γαλλία, όπου έφτασε με πλοίο στη Μασσαλία. Ο νεαρός αποφασίζει να ξεκινήσει μια νέα ζωή στη Γαλλία και πάει στο Παρίσι. Το 1959, προκειμένου να έχει έναν μεγάλο χώρο για δουλειά, αγοράζει μια φάρμα στην Εσόν, στο Βωαλάν (sud del capitale), κοντά στον Φουζιτά ο οποίος ζει πολύ κοντά του.
Ο Γιάσε Ταμπούτσι γνωρίζει τον Πιέρ Αλέκινσκυ, τον ΄Άντερ Γιορν και τους ζωγράφους της ομάδας Co-BrA· τα έργα του, αν και ισχυρά επηρεασμένα από τον σουρεαλισμό, πλησιάζουν την αφαίρεση. Στη δεύτερη μισή της δεκαετίας του 1950, ο καλλιτέχνης γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφερόμενος για την λυρική αφαίρεση και εξερευνά τον χρωματικό τονισμό προκειμένου να δημιουργήσει έργα με πολύ έντονες αντιθέσεις χρωμάτων· γνωρίζουμε τις στενές συνδέσεις μεταξύ της λυρικής αφαίρεσης και της ανατολικοασιατικής καλλιγραφίας και ιδεογραμμάτων.
Διατηρώντας μεταβατικές σχέσεις με τη πραγματικότητα, παίζοντας με τις εικονίσεις ουρανού, νερού, ανέμου, λόφων, ευρύτατων δυναμικών γραφών, εργαζόμενος με υλικά που ζητούσαν, πρόθυμος σε σκούρο φόντο με φως πίσω ή αντίθετα σε χρωματικό τονισμό φωτεινών λευκών πάνω σε σκούρο φόντο, εισβάλλουν στην επιφάνεια του καμβά, διπλώνονται επάνω τους μέχρι να καλύψουν ολόκληρη την επιφάνεια. Μετά από αυτήν τη φάση, ο Γιάσε Ταμπούτσι «ξεκινά πάλι» από τον Ματίς, ή μάλλον από ό,τι ο ίδιος ο Ανρί Ματίς αποκόμισε από τους Ιάπωνες του 19ου αιώνα, για να ζωγραφίσει, μετά τη βία των στοιχείων, τη χαρά της ζωής, το να βρίσκεται κανείς στον κόσμο και να παρατηρεί τα πάντα που ζουν γύρω του· στα έργα διαφαίνονται η ριζική αλλαγή του ψυχικού κλίματος.
Ο καλλιτέχνης δημιούργησε αρκετές αρχιτεκτονικές διακοσμήσεις, μεταξύ των οποίων πρέπει να σημειωθεί το σημαντικό ολικό αίθριο του Philips Cultural Centre στο Ντόρτ (Έιντχόφεν, Ολλανδία) και ο τεράστιος κεραμικός τοίχος στο Μουσείο Τέχνης του 20ού Αιώνα στο Ίκεντα, Ιαπωνία.
Το έργο του καλλιτέχνη έχει παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές εκθέσεις από το 1955 (Παρίσι, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Κοπεγχάγη, Μάλμε, Τόκιο κ.ά.) και σε ομαδικές εκθέσεις (Salon de Mai, Salon des Réalités Nouvelles, Tokyo Biennial, Sao Paulo Biennial κ.ά.).
Ο Γιάσε Ταμπούτσι πέθανε στο Βωαλάν, το 2009, σε ηλικία 88 ετών.
Ιστορία πωλητή
Ο Ιάπωνας ζωγράφος υδατοχρώτων, χαράκτης, λιθογράφου και κεραμικός Γιάσε Ταμπούτσι γεννήθηκε στο Κιτακιούσου, στην περιφέρεια Φουκουόκα, Ιαπωνία, το 1921.
Μετά τη συμμετοχή του ναυτικού και της αεροπορίας στα τελευταία χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, σπούδασε ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Τέχνης του Τόκιο από το 1946 έως το 1951, ενώ άρχισε να ζωγραφίζει. Το 1951 άφησε την οικογένειά του και τη χώρα του για τη Γαλλία, όπου έφτασε με πλοίο στη Μασσαλία. Ο νεαρός αποφασίζει να ξεκινήσει μια νέα ζωή στη Γαλλία και πάει στο Παρίσι. Το 1959, προκειμένου να έχει έναν μεγάλο χώρο για δουλειά, αγοράζει μια φάρμα στην Εσόν, στο Βωαλάν (sud del capitale), κοντά στον Φουζιτά ο οποίος ζει πολύ κοντά του.
Ο Γιάσε Ταμπούτσι γνωρίζει τον Πιέρ Αλέκινσκυ, τον ΄Άντερ Γιορν και τους ζωγράφους της ομάδας Co-BrA· τα έργα του, αν και ισχυρά επηρεασμένα από τον σουρεαλισμό, πλησιάζουν την αφαίρεση. Στη δεύτερη μισή της δεκαετίας του 1950, ο καλλιτέχνης γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφερόμενος για την λυρική αφαίρεση και εξερευνά τον χρωματικό τονισμό προκειμένου να δημιουργήσει έργα με πολύ έντονες αντιθέσεις χρωμάτων· γνωρίζουμε τις στενές συνδέσεις μεταξύ της λυρικής αφαίρεσης και της ανατολικοασιατικής καλλιγραφίας και ιδεογραμμάτων.
Διατηρώντας μεταβατικές σχέσεις με τη πραγματικότητα, παίζοντας με τις εικονίσεις ουρανού, νερού, ανέμου, λόφων, ευρύτατων δυναμικών γραφών, εργαζόμενος με υλικά που ζητούσαν, πρόθυμος σε σκούρο φόντο με φως πίσω ή αντίθετα σε χρωματικό τονισμό φωτεινών λευκών πάνω σε σκούρο φόντο, εισβάλλουν στην επιφάνεια του καμβά, διπλώνονται επάνω τους μέχρι να καλύψουν ολόκληρη την επιφάνεια. Μετά από αυτήν τη φάση, ο Γιάσε Ταμπούτσι «ξεκινά πάλι» από τον Ματίς, ή μάλλον από ό,τι ο ίδιος ο Ανρί Ματίς αποκόμισε από τους Ιάπωνες του 19ου αιώνα, για να ζωγραφίσει, μετά τη βία των στοιχείων, τη χαρά της ζωής, το να βρίσκεται κανείς στον κόσμο και να παρατηρεί τα πάντα που ζουν γύρω του· στα έργα διαφαίνονται η ριζική αλλαγή του ψυχικού κλίματος.
Ο καλλιτέχνης δημιούργησε αρκετές αρχιτεκτονικές διακοσμήσεις, μεταξύ των οποίων πρέπει να σημειωθεί το σημαντικό ολικό αίθριο του Philips Cultural Centre στο Ντόρτ (Έιντχόφεν, Ολλανδία) και ο τεράστιος κεραμικός τοίχος στο Μουσείο Τέχνης του 20ού Αιώνα στο Ίκεντα, Ιαπωνία.
Το έργο του καλλιτέχνη έχει παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές εκθέσεις από το 1955 (Παρίσι, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Κοπεγχάγη, Μάλμε, Τόκιο κ.ά.) και σε ομαδικές εκθέσεις (Salon de Mai, Salon des Réalités Nouvelles, Tokyo Biennial, Sao Paulo Biennial κ.ά.).
Ο Γιάσε Ταμπούτσι πέθανε στο Βωαλάν, το 2009, σε ηλικία 88 ετών.
